Pars

 1   3|        futurum appellant quod ad utrumlibet se habet, id est quod non
 2   3|       habeant, quod est proprium utrumlibet, ubi scilicet omnia ex necessitate
 3   3|        multa futura sunt quae ad utrumlibet se habent, hoc est quae
 4   3| argumentationem dissoluamus, ut 'utrumlibet' eiusque species demonstremus,
 5   3|        facilitatem appellat. Ad 'utrumlibet' autem omnia illa sese habere
 6   3|          quaelibet," si scilicet utrumlibet esset, hoc est aeque sese
 7   3|     posset. Qui etiam adiunxit: "utrumlibet enim nihil magis sic uel
 8   3|     habebit," quamd<i>u scilicet utrumlibet fuerit. In his namque quae
 9   3|         sunt uel praeterita, iam utrumlibet esse non uolunt, licet plura
10   3|     gisse uidemus. Quae autem ad utrumlibet se habe<n>t, aliquando contingere
11   3| facilitatem. Unde haec tria sub 'utrumlibet' quasi species ipsius collocauit.
12   3|        cuius nomen uel casus uel utrumlibet dici possit. Certum namque
13   3|     nostri propositum redeamus. 'Utrumlibet' ergo nomen ponunt omnium
14   3|          ut iam amplius nulla ad utrumlibet se habeant nec per consilium
15   3|    ipsius prouidentiam potius ad utrumlibet futura se habent quam ad
16   3|      quaecumque sic habent se ut utrumlibet sint et contraria ipsorum
17   3|         tamen hoc uel illud, sed utrumlibet et magis quidem alteram
18   3|        poterit inferri interitus utrumlibet uel consilii siue negotii;
19   3|          geret, oporteret perire utrumlibet ac consilium siue negotium.~/