Pars

 1   3|       ipsis orationibus competens ualet coniunctio, quanto magis
 2   3|  demonstrationem tamen accidentis ualet, quod in praecedenti non
 3   3|           quidam homo', tantumdem ualet quantum 'unus homo', id
 4   3|      colligat, de nullo enuntiari ualet; inuentum tamen est ut per
 5   4|       remotos, nullo modo cassari ualet consecutio. Si enim dicas:~
 6   4| inferentia perfecta non est, loci ualet habitudo, ubi uero perfecta,
 7   4|   syllogismo est. Nam ubi simplex ualet inferentia, qui<s> non magis
 8   4|           in ipsa requiratur, non ualet assignari, quippe nullo
 9   4|        potest, ubi inferentia non ualet. Quomodo enim inferentiae
10   4|           consequentiae faciendam ualet quam illa ad fidem illius
11   4|         ostensionem consequentiae ualet, non etiam ad probationem
12   4|           in genus~quod tantumdem ualet <quantum>~ cuiuscumque actum
13   4|      maximae propositiones:~ quod ualet in maiori, ualet in minori,
14   4|             quod ualet in maiori, ualet in minori, et econuerso.~
15   4|          Maxima propositio:~ quod ualet in maiori, ualet in minori,
16   4|             quod ualet in maiori, ualet in minori, et econuerso.~
17   4|       exempli constitutionem illa ualet inductio quae uniuersale
18   5|       uera fuerit; tantumdem enim ualet 'cum hoc est, illud esse'
19   5|       enuntiationem. Ac tantumdem ualet unius disiunctionis appositio