Pars

 1   1|                         uidelicet magis logicam in impositione uocum sequuntur quam physicam
 2   2|                         modum reuertentes, quem in impositione posuimus, quasdam de ipso
 3   2|                 significandum uel ex natura uel ex impositione significatiuae dicuntur.
 4   2|                            naturaliter <et non> ex impositione significatiuas dicimus,
 5   2|                          ut dictum est, et propria impositione. Unde Aristoteles in tractatu
 6   2|                           in 'nomine' inclusit; de impositione autem nominis infiniti talem
 7   2|                           Sicut enim dictum est in impositione 'hominis' 'dicatur ista
 8   2| non-animal-rationale-mortale'. Quae enim orationes impositione<m> nominum habent, infinitari
 9   3|                           etiam uera[m] quae uocis impositione mutata idem a se remouet,
10   3|                         discretione nostra quam ex impositione nostra hoc anima<d>uertimus,
11   3|                          nostra magis quam nominum impositione teneamus, eo scilicet quod
12   3|                           uocum significationem ex impositione tenere, sed quamdam indicationem <
13   4|                           non pro se sed pro uocum impositione requiritur, tota eorum /
14   7|                        ipse Boethius docet, sed ex impositione multiplicis nominis. Tum
15   7|                       substantiae nomen est nec in impositione sui significationem tenet
16   7|                     impositum esset. Unde quare in impositione uniuscuiusque significationis
17   7|                            ab uniuocis dissidet in impositione, sic debet in praedicatione.
18   7|                   colligunt. Sed harumaliae ex una impositione et eadem causa pluribus