Pars

 1   1|           latinae linguae aptauit; ideoque minus natura horum nobis
 2   2|  cuiuslibet animalis nomen ponitur ideoque per 'rationale' adiunctum
 3   2| articulorum impositionem cognouit. Ideoque 'uerbi' nomen in his tantum
 4   4|           substantiam demonstrant, ideoque huiusmodi locus a substantia
 5   4|       gratia terminorum contingit. Ideoque ita diximus quod non necesse
 6   4|         speciem scilicet et genus. Ideoque <in> illa tota consequentia
 7   4|            quod necessario exigit, ideoque uera est haec consequentia:~
 8   4|      tantum propositione apposita. Ideoque eas saepe recipimus, postquam
 9   4|      uidetur probabilitatem facere ideoque omnino superuacanea uidetur.
10   4|   antecedenti consequens habeatur, ideoque ei quoque contradicent consequentiae
11   4|         contraria, utpote species; ideoque inquiunt Aristotelem bene
12   4|          nominat, quod est caecum, ideoque de ipso enuntiari potest,
13   4|            res est, aliqua res est~Ideoque omnes ad consecutionem ueritatis
14   4|            res est, aliqua res est~Ideoque omnes ad consecutionem ueritatis
15   4|  communiter accidentium contingit. Ideoque huius loci proprietas ex
16   5|         modo se habeat 'animatum'. Ideoque in destructione 'cum' in '
17   6|          atque perspicui uidentur. Ideoque Boethius eos ponere superuacuum
18   7|         est 'solis' et 'lucentis'. Ideoque figuratiue atque improprie