Pars

 1   1|       contineri quosdam uoluisse innuit, secundum hoc scilicet quod
 2   1|          omnes formas relationes innuit esse et /85/ quasdam substantias.
 3   1|          ita etiam ex eodem loco innuit nec etiam alam ad alatum
 4   1| naturales, alias temporales esse innuit. Naturales autem eas uocauit
 5   2|        ipse docuit, comprehendit innuit apponendum esse ad horum
 6   3| existentiam quam non-existentiam innuit, sed [non] solum quod non
 7   4|    affertur, differentiam quoque innuit esse inferiorem ac posteriorem,
 8   4|      cuius similitudo conueniat, innuit. Aiunt enim ex his inconuenientia
 9   4|         quae etiam opposita dici innuit in Libro Diuisionum, cum
10   4|        quod etiam Boethius plane innuit, cum super hanc diuisionem
11   4|       dicitur: 'caecus <uidit'>, innuit<ur> de caecitate a<d> uisum.
12   4|        Aristoteles comparationem innuit quae per adiectiua nomina
13   4|     posuit, uterque concessionem innuit. Neque enim argumentum esse
14   5|     Socrates est aeger~non solum innuit esse alterum eorum quae
15   7|          esse<n>t per contrarium innuit. Quarum quidem deÞnitionum
16   7|        sui remotionem quodammodo innuit. Si uero uel negationem
17   7|    definitionem distare Boethius innuit quod cum utrumque eamdem <