Pars

 1   1|  quaecumque per propria nomina in constructione assignantur ad alio<s> siue
 2   1|           ac si aperte ostenderet constructione<m> quidem communis et specialis
 3   1|           Quod autem opponitur de constructione relationis singularium nominum,
 4   2|        Petrus', ex qua quidem est constructione cum proprio nomine, quod
 5   2| institutionem nuncupatiui quam in constructione tenet, uitiosa conceditur,
 6   3|   personam et numerum subiecti in constructione respicit; cuiuscumque enim
 7   3|            esse' locum obtinet in constructione recti casus; similiter et '
 8   3|            uerbum coniunguntur in constructione; quantum uero ad sensum
 9   3|     genere deficiunt. Non enim in constructione substantiuis bene adiunguntur,
10   3|      intercedit, medius quoque in constructione locum teneat, quae uero
11   4|   connexionem eorum ad se quae in constructione proponuntur, rata consecutio.
12   4|      uocabulorum ad se inuicem in constructione, duobus uero secundum rerum
13   4|        poneretur, superfluitas in constructione iudicaretur, cum illa per
14   4|      superfluum nihil existat, in constructione tamen nominum potest notari
15   4|           sonet, non tamen hoc in constructione nisi ad genitiuum pluralem
16   4|       lignis stophas inserimus in constructione nauis. Haec itaque nostra
17   7|         aeque tamen ex ipsa uerbi constructione haberi potest. Vocis autem