IntraText Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
Petrus Abaelardus Dialectica Concordances (Hapax - words occurring once) |
bold = Main text Parsgrey = Comment text
502 1| omnino esse his qui fiunt, abstulerit, sed solum id esse quod 503 4| ex elementis quae in eis abundabant nomina traxerunt, aeris 504 3| mihi largius est ingenii abundantia, ipso cooperante scientiarum 505 7| semper nominibus specierum abundaremus, non esset locutio uel per 506 7| Sed cum his quandoque non abundemus, sufficit qualiscumque rei 507 4| superlatiuus ita comparatiuo abundet, sicut comparatisus positiuo. 508 7| magna est in utroque uocis abusio. Nam 'rationale' quod a ' 509 7| oppositae speciei maiori abusione usurpabat, ueluti, si dicatur: ' 510 7| Volebat enim, memini, tantam abusionem in uocibus fieri ut, cum 511 6| hos quoque Boethius multum abusiue syllogismos nominat in Secundo 512 4| pro quibuslibet oppositis abusus est; adiu<n>cta uocauit 513 7| Differentiis quoque solis quandoque abutimur hoc modo: 'substantia alia 514 5| respondisse; nunc ad propositum accedamus congruoque ordine post categoricorum 515 5| 471/ in inuidiam dolor accendit, his detrahere non erubescunt 516 2| aerarii, non sicut orationem, acceperis in eoque officio partes 517 4| diuersitas secundum diuersum acceptionis modum potest considerari, 518 2| quidem pro <pro> positione accepto, ut 'currens' subiectum, ' 519 4| quanto magis poterimus, accesserimus; ut uidelicet tali propositae 520 1| loca permutare secundum accessum nostrum uel recessum, ut 521 4| et passionum aliorumque accidentalium praedicamentorum includeremus, 522 3| differentia, proprio et accidente), introductionem ad ipsa 523 3| modalibus sicut in simplicibus acciperent, ut uidelicet 'esse' quod 524 7| quod multae primae insimul acciperentur in una die uel multae tertiae, 525 3| sententiam in rebus ipsis acciperet, dixisset idem in negatione 526 1| in summo caeli fastigio accipiebant; inferiorem uero in medio 527 7| sequebantur, ut totum tantum accipiebantur; secundum autem hoc quod 528 5| determinatio in qua antecedens accipiebatur, cum ipso praedicato remoueatur. 529 2| Socrates' futuri temporis accipiemus, cum dicitur: 'Socrates 530 4| habitudinem in nomine diuisionis accipiendam esse, sic<ut> et de transsumptione 531 7| inferiora sua, hic circa unum accipio.~ VOCIS~Nunc autem de diuisione 532 4| et aequiuoce 'alteratum' accipisse quasi 'mutatum', nec sententiae 533 4| sed magis secundum artem accommodandus est. Maxima propositio:~ 534 6| et> ut his fide<s> debeat accommodari adiumento extrinsecus positae 535 1| adiungeret. "Est autem, inquit, accubitus et statio et sessio positiones 536 5| conuersionibus consequentiarum me accusare poterunt quasi huius conuersionis 537 5| PROPRIETATIBUS~ <PROLOGUS>~Nouam accusationis calumniam aduersum me de 538 7| diminutionem; nam in utraque alter accusatiuorum subtrahitur. Per transmutationem 539 3| nominatiuas et 'pomum' subiungi accusatiuus, uel econuerso. In eodem 540 5| additamento uel nouitate me accusent, quomodo et illi absolui 541 4| eumdem locum; ueluti cum huic aceruo lapidum aliquem aliorum 542 2| aliis significantur, ut achillea statua ipsum Achillem repraesenta[ 543 2| ut achillea statua ipsum Achillem repraesenta[n]t. Nunc etiam 544 4| acquiescit conclusioni? Quomodo acquiescet, nisi idoneum hoc ad illud 545 4| fecerit qui per ipsum non acquiescit conclusioni? Quomodo acquiescet, 546 7| cum dicitur: 'haec uirgula acrea est uirga aerea'. Sed falso 547 4| circa quod sunt immediata, acsi scilicet diceremus sub eo 548 2| quae secundario a uerbo actiuo uel passiuo, <non> principaliter, 549 1| determinantur. Sicut enim 'amo' actiuum ab actione sumptum est, 550 7| quoque dicitur ipsa partium actualis uel intellectualis /536/ 551 4| hominum diuersitatem atque actuum significationem, 'iustus' 552 7| prima<m> syllabam pronunties acutam et secundam graue<m>, hoc 553 5| qui terminorum numeru<s adaequat illius numeru>m earumque 554 7| quae uniuoci praedicatione adaequata eius significationem quoquo 555 7| coniunctae generi speciei adaequentur hoc modo: substantia corporea 556 4| talemque maximam propositionem adaptent:~ posito antecedenti ponitur 557 7| quandoque fuerunt; nec <c>adaueris materiam hominem esse, sed 558 2| affirmatio uel negatio, si quid addatur, sed non una nominis syllaba," 559 1| uero uisionis non dicitur" adde; etiam Cum dixisset: "uisus 560 4| suprapositis arbitror illam cui addebant terminorum dissimilitudinem 561 3| figura modos constituebant addentes unum, quem secundum faciebant 562 7| iudicaretur si quid supra adderetur, cum ea quae sunt posita, 563 2| sicut nec una syllaba si addetur. Unde in Periermenias dicitur: " 564 4| homo; hoc enim falsum est. Addidit quoque in eodem Hypotheticorum, 565 7| diuisionem sumenda sunt, addiscere, sed ipsius quoque definitionis 566 5| rationabilis. Si enim ex; additamento uel nouitate me accusent, 567 3| dicit>, Porphyrius in hac additione uisus est consensisse. Hi 568 4| quibus necessitas in partibus additur et quibus non." Quantum 569 4| sophisticum inconueniens adducat? Sic enim quodlibet etiam 570 4| alterum in inferentiam ipsius adduci, ut 'homo' ad inferentiam ' 571 7| fortasse magis in exemplum adducunt, eoquod magis sint huiusmodi 572 7| uel> in negationem factae adduntur necessitate postea incumbente, 573 4| eam maximam propositionem adduxerint: /315/~ de quocumque praedicatur 574 4| crederet eum pro inconuenienti adduxisse quod contraria essent in 575 7| cuius uidelicet pars unguis ademptus exstiterat. Non itaque magis 576 4| hypotheticis quoque enuntiationibus adeoque ut ipsa relatiua particula 577 3| uidelicet quod simul possint adesse, in contingenti scilicet 578 3| per quam deprecamur, sic: 'adesto Deus'. Imperatiua, per quam 579 1| commune est. At uero illud adextremum quantitati proprie attribuit, 580 2| ex uita quocumque tempore adhaerentem uiuum dicitur, sed tantum 581 5| quibusdam nimium grammaticae adhaerentibus negationes categoricae, 582 3| negatiua[m] particula[m] adhaereret, quod uidelicet 'esse' inhaerentiam 583 1| positionibus Boethio teste adhibent, 'Superius' enim ad 'inferius' 584 5| disiunct<iu>ae coniunctiones adhibentur. Sed prius de coniunctis 585 6| praemissam consequentiam adhibeo, quae ait:~ si est a, non 586 5| dispositione non parua potest adhiberi dubitatio, si uim aut positionem 587 6| inconuenientis atque impossibilitatis adhibetur, sicut in singulis modis 588 1| de lapillo misso in aquam adhibuisse; qui quidem <dum> aquam 589 1| quattuor praedicamentis adhibuit, Substantiae scilicet, Quantitati, 590 4| omni quod homo est, ipsa adiaceat.~ A PARIBUS IN INFERENTIA~ 591 3| est quod cursus Socrati adiacendo cohaereat. Nec tamen haec 592 2| propositione inhaerentia adiacentis albedinis innuitur. Illa 593 2| uidentur aut etiam accidentium adiacentium. 'lacere' autem et 'sedere' 594 4| postque contrariorum exempla adicit: "nihilque aliud simul contraria 595 5| post primos tractatores adiecerunt? Sed nec ex nouitate <in> 596 1| annumerationem 'Habere' ab Aristotele adiectam esse non credant, eoquod 597 3| accidentium sumpta uocabula adiectia a quae de eodem singula 598 2| quos posuit; qui nullorum adiectione uerborum enuntiationem efficiunt.~ 599 3| pronuntio uerum; si uero adimam praepositam condi[c]tionem , 600 5| subtilitate confusi ab ipso aditu pedem referunt et quasi 601 4| sunt partes in quadrangulo adiunc to gnomone quam in eo quod 602 3| mittere uellet, submissio adiuncti nominis ad ea intellectum 603 1| per au<g>mentum corporis adiunctiui uel detrimentum. Si itaque ' 604 2| omnino denegauit casus uerbis adiunctos enuntiationem facere. Nam ' 605 1| albus' uel 'grammaticus' adiungam, uel ei quae dicit: 'Socrates 606 4| multiplicatur, ut si quattuor adiungantur duo in constitutione senarii. 607 1| denique singillatim 'currit' adiungat, non uidebitur orationem 608 1| platonicam definitionem adiungeret. "Est autem, inquit, accubitus 609 1| Ipse autem insuper Boethius adiungit situs ipsos a positionibus 610 1| qualitates secundum Platonem adiunxerat. Ipse tamen Aristoteles 611 1| male post 'esse in loco' adiunxisse 'esse in uase', nisi forte ' 612 1| cum positiones relatiuis adiunxisset, situs ab ipsis denominari 613 4| loco uel tempore uel de adiuuantibus uel compellentibus inquiruntur. 614 1| Solet autem a multis in admiratione ac quaestione deduci cur 615 4| omnes inferentias ueris admisceamus, utique et istam:~ <si> 616 7| consistunt, siue scilicet solas admittant differentias, ut cum homo 617 4| si aliae quam necessariae admittantur consequentiae, quod in sequentibus 618 1| haberet cuius importunitas nec admitteretur, magis eum aliqua satisfac< 619 4| consequentiis, nullo modo eas admittimus; ueluti cum medias hypotheticas 620 4| quod ad inferentiam tunc admitto, fidem saepe capio, et quod 621 3| dictum est, quaerit<ur>, admixtam eam esse recognoscant. Nam 622 3| talis fit [ad] temporum admixtio:~ omne mortale morietur 623 3| necesse'. <Sed uerum est admodum in 'impossibile'. Non enim 624 4| substantiam actus ullus hominis adnihilare potest./419/~Primas uero 625 7| substantia corporis omnino adnihilari potest --, haec domus, quae 626 4| creuit, ueluti cum pueris adolentibus sua Deus occulte ministrat 627 2| creare', 'fulminare', 'adorari', quae soli Deo congruunt.~ 628 3| aduerbia uocamus quia uerbis adposita eorum determinant significationem, 629 4| corpus', huic tamen non adquiescamus: 'omnis homo est coloratus', 630 4| ut conclusionibus quoque adquiescant.~Clarum itaque omnibus esse 631 4| syllogismos ei<s> qui per unum non adquiescebant, satisfacimus, cum etiam 632 4| concessioni consequentium adquiescimus; cum tamen ueris indigemus 633 5| ex quo id quod bonum est, adquiritur; eius autem doctrinae studium 634 7| uocibus species, ita et partes adscribebat. Si quis autem rem illam 635 4| definitionum prima Ciceroni adscribitur, secunda uero Themistii 636 4| complexionis perfecta, ubi idem adsitionem simpliciter sequitur, nisi 637 3| conseruare potest.~Sunt autem qui adstruant diuersa accidentia unam 638 3| quidem in his propositionibus adstruere uolunt quod de singulari 639 4| nouitatem pertinet quae adueniente differentia creatur, motus 640 4| accidens, omnem utique motum aduenientem subiecto necesse est alterationem 641 7| Rationalitas enim et mortalitas aduenientes substantiae animalis eam 642 3| sed quae tantum in esse aduenientia natura<m> rei non expellunt. 643 4| motus qui circa species aduenientibus differentiis contingit, 644 1| paternitatem homini necesse est aduenire. Magis etiam propria ipsa 645 1| haec paternitas huic homini aduenit, et paternitatem homini 646 7| sed, nisi ei differentiae adueniunt, ipsa sola non etiam differentiae 647 3| descendunt et in eis quae aduerbialem habent modum; quod itaque 648 5| aduerbii facit quam coniunctio aduerbiorum loci uel qualitatis uel 649 5| ipsae contrariae magis sunt aduersae; et ideo ea sola opponenda 650 5| ponerent<ur>, qui quasi sibi aduersantes contra se ponantur, ut sunt 651 3| Aristoteles non hic satisfecit aduersario, qui fortasse et consilium 652 4| quae eius est contrarium, aduersatur. Sed de hoc quidem uberius 653 4| aduersa est. Quae quidem aduersitas, quae ex natura speciei 654 | ADVERSUS 655 2| definitam significationem aeceperit. At si et alia ipsius quoque 656 4| Socrates non est sanus, est aegere~ si non est spiritus, est 657 4| sanitati, malum conueniat aegritudini. At uero saepe proposita 658 1| aegrotare possunt, aliquando aegros esse contingit grandi causa 659 1| aegrotatiuo' pro potentia aegrotandi facile, nulla impediret 660 1| dicamus omne quod non facile aegrotat, potentiam ad non aegrotandum 661 1| quaecumque et non sunt, aegrotatiua dicerentur! Sic quoque et 662 7| tractat. Quorum nos quidem aemulatores non ingrati eorum quoque 663 5| dialectica scriptitantem aemuli mei nouissime excogitauerunt, 664 1| substantiae (ut Anchises absque Aenea uel econuerso), sed in proprietate 665 3| pater, et intelligatur 'Aeneae respectu', <uerum est; atque < 666 3| sunt. Ista quoque negatio: 'Aeneas non est pater', non potest 667 2| significare non dicitur; quia aequ<iuocum> tamquam plura non 668 4| sicut secunda primae fuerat aequa. Est enim omnium aequipollentiae 669 1| eius indiuidua: ex hac enim aequalitate iste ad illum et ex illa 670 1| conferatur, quot in aliis erunt aequalitates, tot in ipsa eadem quae 671 4| aliae uero duae, etsi non aequam habeant firmitatem, maximam 672 4| affirmationes cum diuidentibus earum aequantur, sicut secunda primae fuerat 673 4| quaestioni de accidenti aequauit. At uero multum improprie 674 6| categoricarum propositionum aequimoda esse dispositio, cum uidelicet 675 6| b~Nunc autem omnium <in>aequimodarum propositionum secundae figurae 676 4| affirmatiuae earum inter se aequipolleant, oportet has cum illis ueras 677 4| quaecumque enim uera est cum una aequipollentiarum, et cum /291/ alia, uel 678 3| Sed contra dico quia, si aequipollentias seruare uolumus, oportet 679 7| uocabulum facit. Si quis autem aequiuo<ca>tionem secundum istas 680 7| proprietatem intueamur, aequiuocari uocabulum inueniemus et 681 7| sententias> persequamur. Aequiuocas itaque dici res illas terminauit 682 2| erit. Utquid enim, sicut in aequiuocatione sua ens acceptum uerbum 683 1| quod nomen 'quantitatis' aequiuocatum fuerat, ut in sequentibus 684 7| dico quod in nomine 'canis' aequiuoco significationes eius sub 685 7| DEFINITIONES UNIVOCATIO VEL AEQUIVOCATIO CONSISTAT~Quae ergo definitionum 686 7| Praedicamentorum incohat dicens:~ DE AEQUIVOCIS, UNIVOCIS, DIVERSIVOCIS, 687 3| prorsus non existente neque ea aera est quae ait: 'omnis homo 688 2| tamquam unum nomen communis aerarii, non sicut orationem, acceperis 689 7| substantiae, ut si uirgam aeream accipias quae in hanc et 690 7| simulacrum, siue scilicet aereum siue ferreum siue ligneum, 691 1| auditis uel significantibus aeribus adiacent. Sed iam et sic 692 4| ex humiditate et leuitate aerii elementi, ignis uero ex 693 1| simpliciter, 'passionis' aero multipliciter uti consueuimus: ' 694 4| superiorem et inferiorem locum aestimabant quae neque de quantitatiuo 695 4| sunt, unum in natura non aestimat sed diuersa, secundum id 696 4| uidetur, sed id quod minus aestimatur, contingit, ueluti cum militem, 697 3| introducunt. Si quis autem aestimet interrogationem quoque ad 698 5| lectores et multorum studia et aetates subtilitas nimia inaniter 699 4| est homo~quippe non est aeterna ueritas consequentiae, quia [ 700 4| omnis homo est corpus~quippe aeternum non est, cum uidelicet primum 701 4| homine', quem praedicatum Aethiopis esse assumptio monstrat. 702 4| quaeritur." Ipsa quoque affecta hoc modo subdiuisit: "alia, 703 4| his rebus quae quodammodo affectae sunt ad id de quo quaeritur." 704 1| ambigere. Similiter et in aliis affectibus: quidam enim dubitant de 705 1| etsi non multum utilitatis afferant, auctoritas considerauit. 706 1| continuationis Aristoteles afferebat, cum uidelicet punctum aliquod 707 1| quidem Boethii auctoritates afferentes. Qui in Commentariis Categoriarum, 708 1| accidentia ad eius notitiam afferimus, sed permanentia, ne forte 709 4| ad 'hominis' inferentiam afferri potest uel secundum id quod 710 4| mediis Boethius disponit, affert, alio tamen ordine constitutos, 711 1| lineas lineae partes.~/59/ Afferunt quoque aduersus hanc constitu/ 712 5| animal~sed non conuertitur. Affinitas autem tanta est istarum< 713 4| etiam secundum qualemcumque affinitatis adiunctionem. De parte enim 714 4| sunt. Nunc oppositionem affinnationis et negationis tractare superest.~ 715 6| uel si negatus fuerit, affirmabis. Si<c> enim conuersiones 716 3| aliquo, ut sunt illae quae affirmant praedicatum de subiecto 717 5| nouissime excogitauerunt, affirmantes quidem de his quae ad Fidem 718 4| esse dicit, solum hominem affirmat nihilque de remotione 'lapidis' 719 3| pugnatur', earum sensus affirmatiuus conuincitur. Atque ex eo 720 3| contingit omne quod quis affirmauerit negare et quod quis negauerit 721 3| si unum aliquid de his affirmet aliquis, erit affirmatio 722 3| per quae aliquid de eis affirmetur uel negetur, sed nec etiam 723 4| uel 'afirmatio negationis affrmatio'. Sicut enim /378.20 affirmatio 724 4| Quidam autem per 'iacere sub affrmatione et negatione' finitum et 725 4| priuationis habitus' uel 'afirmatio negationis affrmatio'. Sicut 726 7| Europa, alii in Asia, alii in Africa'. Haec etiam diuisio: 'rationale 727 4| dicitur Ponticum Mare dulcius Afro, id est minus amarum. Cum 728 5| negatio siue negationem afÞrmatio comitetur." Patet itaque 729 7| uidelicet ex Summo Deo, quem T'Agathon appellant, Nou naturam intellexerunt 730 3| uera> qua de existente agebatur, nec iam etiam uera[m] quae 731 3| singulari quam de uniuersali agentium; et secundum earum dispositionem 732 4| consequentiarum, si de uocibus ageretur. Nulla enim necessitas in 733 7| modo definitioni uidetur aggreganda, eoquod nullo modo definitum 734 7| quidem uniuersali toti est aggregandum; si quis celerem cursum 735 4| Repugnantia, inquit, oppositis aggregantur."~Sed quaerendum est in 736 7| acceptionem respiciamus, possumus aggregare --, et unam impositionis 737 4| crescere dicitur secundum aggregatam partem et hoc subiectum 738 4| nondum unus duobus huc esset aggregatus. Ac fortasse in his rebus 739 4| quidem id inconuenientibus aggregauerit si, ut supra docuimus, uim 740 1| similitudo relationibus aggregetur, ex cuius adiacentia quaelibet 741 7| nostra eos non attingat agnitio; et hanc quidem infinitatem 742 7| nominis quod est 'homo' agnoscant nec qualitates ipsius satis 743 4| enim ex ea:~ si est Deus et agnus, est homo~Rursus: cum omne 744 1| cum aliquis diu positus in agonia mortis adhuc anhelat, idem 745 3| thesauri et ex fossione agri praeter intentionem abscondentis 746 3| alius fodiens agrum causa agriculturae inueniat thesaurum, secundum 747 3| aliquis abscondit thesaurum in agro et alius fodiens agrum causa 748 2| naturales <ut>, 'uah', 'ah', 'heu', quae nec dictiones 749 4| pensatur, non iam uel a m<ai>ori uel a minori uel a simili 750 4| superato, sicut de Hectore et Aiace, uel quolibet alio casu 751 3| contingit, secundum quam plures Aiaces uel plures Alexandros dicimus; 752 4| enuntiatione uoluerit inferre, ita aiat:~ si aliquod genus remouetur 753 4| superest, quae scilicet aieba<n>t (6) destructo consequenti 754 4| tractemus, quae scilicet aiebant non destructo antecedenti 755 3| descendunt; qui quidem katÕ ainauklasin uocantur, id est per refractionem 756 5| sed non ita, si condition<al>em uertimus enuntiationem; 757 1| creditur, cum saepe nec alae sint alatorum nec <remi> 758 1| eodem loco innuit nec etiam alam ad alatum nec remum ad remitum 759 1| cum saepe nec alae sint alatorum nec <remi> remitorum. Ala 760 7| terminis, ut albedini et albae rei quae ab hoc nomine ' 761 3| et 'omnis homo' et 'omne albam' dicimus; etsi hic non sit 762 3| quibusdam placet, esse sine albedineÕ, quae quidem expositio mihi 763 4| dicitur et 'magis et minus albens'. Non autem in omni comparatione 764 4| semper calere et illam semper albere, ut scilicet horum contraria 765 4| aliud album esset. Unde in 'albiori' non solum albedinis augmentum 766 4| Socrate et Sophroni<s>co albis receperit:~ si Socrates 767 2| nomine uel 'Animal-homo' uel 'albus-crispus' utimur, quemadmodum 'homo-albus' 768 3| plures Aiaces uel plures Alexandros dicimus; ac fortasse haec 769 4| Sed merso iterum panno aliamque superficiem albedinis inducto 770 1| si ipsius dicta pensemus aliaque eius opera attendamus, falsum 771 4| Unde ab omni necessitate alienam censemus illam consequentiam 772 4| in definitione 'inuidi' alienis bonis tabescere" ac deinde 773 3| tractatus a scientia non est alienus. Unde si qui fuerint qui 774 | aliisque 775 | aliorumque 776 1| recidentem, post ictum /70.l0/ aliquamdiu sonum exspectes. Si uero 777 1| habere concederemus, si forte aliquan dimensionem dix ersam in 778 4| maximis propositionibus posita aliquarum proprietatum designatiua 779 | Aliqui 780 3| est homo'. Nam et Socrates aliquodest de indiuiduis hominis, et 781 | aliquotiens 782 4| quod uidetur ita esse atque alitcr esse non potest, probabile 783 4| cum aliquid alii insit aliudque ei quod inest infuerit, 784 4| fuerat et ad quod regula allata fuerat, id est tota composita 785 7| nonnulli catholicorum qui allegoriae nimis adhaerentes Sanctae 786 1| ista uero secundum statum alt<er>ius. De eo enim quod 787 7| non, sed uel nigrum uel altcrius coloris'. Et est quidem 788 7| quae tantum substantiam alterant nihilque essentiae creant; 789 4| etiam motus secundum ipsas alterationes uocemus? Sed notandum est 790 4| contrarium." Videntur in alterationibus diuersa eiusdem esse contraria, 791 3| pertractat, sicut in illa altercatione de loco et argumentatione 792 3| diuidue sumeret ac (si> 'alterutram' diceret. Sic quoque et 793 4| est mutationem fieri in alterutrum. Cum enim ab habitu in priuatione< 794 3| nobis immorandum est, sed ad altiora tractatum transferamus atque 795 1| constat, longitudine scilicet, altitudine, latitudine; quae, licet 796 1| secundum superpositionem altitudinis. Quoniam ergo <corpus> superficies < 797 1| Physicis, de omnibus qui<dem> altius subtiliusque in his libris 798 4| passione, et quod semel amabitur, omni tempore quod ullam 799 4| eius amationem praecedet, amandum. Unde non ita in praedicatione 800 2| temporis designatiuum uidetur 'amans', quando pro nomine aut 801 4| uideamus contingere nisi inter amantes. Ex eo itaque quod ad inferentiam 802 2| nominis tenet, secundum quam 'amantissimus' dicitur, ac non regit accusatiuum 803 1| designatiuum. Sic autem omnia quae amantur, fieri docebimus, secundum 804 3| auferentia spernimus, quaedam amara licet nolentes, fortiter 805 4| eius contrarium, quod est amaritudo, secundum quam <ad comparationem> 806 4| dulcius Afro, id est minus amarum. Cum enim neutrum dulce 807 4| protulit exemplum: 'an dubitas amasse qui rapuit?~Maxima propositio:~ 808 4| tempore quod ullam eius amationem praecedet, amandum. Unde 809 7| perceperunt; 'philosophum' tunc 'amatorem sapientiae' interpretamur, 810 1| passionis indiuiduum praeteritum amatus dici poterit. Ac simul fortasse 811 3| praetendebam. Sed omni quidem ambage remota saluisque regulis 812 3| constructionis ambigit; sed si quis ambigerit, dubitationem argumentis 813 4| uictoriam non ducitur, uelut si ambo qui pugnant, simul sese 814 5| praemuniatur, resistere. Neque enim Ambrosium Mediolanensium antistitem, 815 3| quidem homines albos /223/ ambulantes describit nec eorum constitutionem 816 4| paenitentia malum factum; simul ambulatio et strepitus pedum solent 817 4| uel strepitus pedum sine ambulatione. Quodsi quandoque necessitas 818 3| est tamquam fundamentum ambulationis recte sumitur, uel in eo 819 7| substantiam quae sust<ent>amentum est omnium accidentium, 820 1| nisi et ille fuerit qui amet.~Saepe autem actiones passionibus 821 4| ipsum habere eos postquam amiserit; sic et ipsum qui caecus 822 3| uidelicet propositionis amittat proprietatem pro subiecta 823 4| adquiescitur, ut ex rapina amori. Licet enim non necessariam / 824 1| Qui enim alium amat, ex amoris actione quam in se habet, 825 4| quod omnino falsum est. Amp1ius: quis et istam nesciat falsam 826 7| cum ad eamdem personam, amplectentem simul et amplexam, aequiuocum 827 7| quoque uestigia studiose amplectentes ad tuam, frater, immo ad 828 7| personam, amplectentem simul et amplexam, aequiuocum dicatur, secundum 829 7| carcere corporis absoluta ampliores habeat scientias, sed de 830 3| suprapositarum figurarum, sicut in Analyticis suis Aristoteles ostendit, 831 3| Syllogismum itaque in Primo Analyticorum suorum Aristoteles tali 832 2| potius ad inferentiam deneg<andam> referendum est quam ad 833 3| uelut earum contradictoriae angulariter acceptae atque subalternae 834 5| episcopus confitebatur, angustiasset, si et ipsum dialectica 835 5| de ea diffidentes ad eius angustissimas fores non audent accedere; 836 1| dixisse uidetur, non de animabus; quippe eadem anima in singulis 837 1| reperitur. Illud quoque animaduertendum est quod quandoque species 838 4| praedicatorum oppositionem animaduerterimus, quomodo praedicationem 839 4| consecutionis necessitatem uelocius animaduerterit.~Hoc autem logicae disciplinae 840 5| modos in hypotheticis esse animaduertimus, simplicem quidam conuersionem 841 4| nimirum qui hoc dicit, non animaduertit quod falsam praemiserit 842 4| sophismatum laqueos <non> animaduertunt. Cum autem dialecticus probabilitatem 843 2| quemadmodum 'homo-albus' uel 'animal-rationale'; unde in Periermenias Secundo: " 844 3| res constituitur. Nam etsi animalitas et rationalitas hominem 845 7| mollior [est] natura ad animandum fuit idonea; cum enim eadem 846 7| ipsius quoque sententiam animare corpora uidentur, quarum 847 7| nominibus differentiarum animarum et corporum contingit aequiuocatio, 848 2| ut 'animal' substantiam animatam sensibilem, aut 'album' 849 2| intelligitur, an potius animationi; idem enim duo contraria 850 7| acceptio, si uidelicet uel 'animul' cui supponitur 'rationale', 851 1| existentes uel menses uel anni pro uno accipiuntur, secundum 852 1| licet attendere, ut esse in anno uel mense etc., et quaecumque 853 1| suos dies uel menses uel annos, omnium tamen dies simul 854 3| incommode singula breuiter annotamus.~Quod igitur syllogismum 855 4| differentiis iuxta Aristotelem annotatis, oppositorum inferentias 856 4| rationalis' et 'mortalis' annuant sequi 'Socrates est homo 857 7| animalis partem esse non annuat, cuius sensum maxime per 858 2| ratione. Quibus enim Garmundus annuit rationabiliter ea sola quae 859 7| ut nihil aliud est hic annulus aureus quam aurum in rotunditatem 860 1| temporum species considerant, annum, mensem, hebdomadam, diem, 861 7| quoque significationibus annumerari. Uniuoca enim tunc dicimus 862 4| diuisione Themistii non uidentur annumerata esse, quae sunt huiusmodi: 863 3| de ipsis propositionibus annuntiet in consequentiis agi, ea 864 2| quodammodo sint designatiua, ut 'annus' uel 'annuus', siue etiam 865 2| designatiua, ut 'annus' uel 'annuus', siue etiam aduerbia temporalia, 866 6| propositiones recurrentes, quas antea primo loco cum earum syllogismis 867 3| quod si determinatum sit antecendens, determinatum sit et consequens. 868 4| Inferentia uel propria antecessio enim est idem in coniunctione 869 1| sit armata eiusque scripta antecessores nostri de graeca in hac 870 2| namque partem Libri Partium Antepraedicamenta posuimus; dehinc autem Praedicamenta 871 1| conuenit, sicut Secundus Antepraedicamentorum de differentia continet. 872 7| compellimur. Non enim tanta fuit antiquorum scriptorum perfectio ut 873 4| contrarietate magna fuit apud Antiquos dissensio ac sicut quidem 874 5| Ambrosium Mediolanensium antistitem, uirum catholicum, Augustinus, 875 7| uel substantia sp<ecific>antur, non quidem separata a differentiis, 876 1| circa corpus, ut tunicam uel anulum; uel secundum continentiam, 877 4| quidem cum dicitur: 'unde est anulus?' 'ex auro'; causale uero 878 7| proteram et per definitionem aperiam dicens 'animal latrabile'; 879 4| quae quidem breuiter est aperienda. Inferentia itaque in necessitate 880 7| demonstrat uel sententiam nominis aperiendo, uel rem cui facta est impositio 881 5| syllogismorum proprietates aperientibus discutiendum prius occurrit 882 7| significationum multitudinem aperimus, partium quidem siue diuisibiles 883 7| alioquin uocabulum non aperirent; sed maxime rei demonstrationem 884 4| secundum id quod ignotum aperit uocabulum cuius nullam adhuc 885 2| una uox multa significans aperitur et eius pluralitas significationis 886 7| diuersae significationes aperiuntur, uel uox unum significans 887 3| esse intelligeremus; quod aperta est falsitas. Quamuis enim 888 3| dum est lapis. Quod eis apertissimum inconueniens uidetur. Rursus 889 4| maximarum propositionum sensus aperuerimus, apparebit, quod in praesenti 890 2| distinctionem decem praedicamentorum aperuit. Nunc autem ad uoces significatiuas 891 7| Graecorum scitanti in his Apollo respondit: "ne dubites, 892 1| secundum coaptationem et apparatum. Sicut enim Aristoteles 893 1| capite uniuscuiusque puncta appareant, ut dicit Boethius, quae 894 4| illud quod supra posuimus, apparere certum est: patrem inde 895 4| habitudo assignaretur, non appareret ex maxima propositione consequentia. 896 1| nostri sententia speciales appellabat naturas, eo uidelicet quod 897 2| Alioquin non magis dictiones appellarentur quam litterae uel syllabae, 898 4| differentiam maximae propositionis appellaret. Est autem locus differentia: 899 3| apponitur, uerum etiam omnibus appellatiuis quotcumque rerum comprehensiuis. 900 4| de definitione Boethius appellatl. Sed licet tamen idem sit 901 3| figuram aut modum /234.l0/ appellemus, distinguendum censeo. Significant 902 7| fundamentum principales partes appellent. Nam si 'domus' bifariam 903 2| significare, ut dictiones appellentur. At uero <cum> per se etiam 904 3| aliqua fugiunt, aliqua sponte appetunt, liberum arbitrium dicerentur 905 4| accipiuntur consequentiis applicabuntur, siue uis earum inferentiae 906 4| fiunt, aptemus, non aliis applicare possumus nisi eis quae ex 907 1| quaecumque ex aliqua nostrae applicationis actione ueniunt, ueluti 908 4| ait, necessitas terminis applicatur, id est propositionibus 909 3| per impositionem rectam applicetur, sicut 'homo' uel 'homo 910 4| etsi 'omne' medio termino appone<re>tur, consecutionem contradiceremus, 911 5| cui temporale aduerbium apponebatur, cum ipsum ad propositiones 912 3| diuisione perfectae orationis apponemus.~Opponitur autem fortasse 913 6| tantum ipsius negationem apponens superius a nobis reprehensus, 914 7| determinatur. Si enim uerbum apponerem quod actionem non transeuntem 915 7| omnes differentiae ipsius apponerentur?~Sed ad haec dico non ita 916 2| nomini huiusmodi uerbum apponunt hoc modo: 'ego nuncupor 917 5| autem duo modi secundum appositas coniunctiones considerantur. 918 4| terminorum consecutionem secundum appositi uerbi determinationem ostendit, 919 2| praedicatur, dupliciter fiunt appositiones; adiacens enim in eo dicitur 920 2| differentiam nominatiui appositorum casuum dictum sit, de quo 921 4| et 'asinum' praedicata apposuero, falsam eorum inferentiam 922 4| quaeritur, quaestio est; si est approbata, conclusio; idem igitur 923 4| propositionem argumento approbatam. Sicut enim non quodlibet 924 1| nomina tamquam existentibus aptamus, dum aliquid de eis intelligi 925 1| 110.l0/ uni tantum modo aptaretur. Et quod omnes quidem habere 926 4| qui et coniunctae ipsius aptatur, poterit assignari. Talis 927 3| quas simplicibus modalibus aptauimus, non concedunt. Dicunt enim 928 4| interrogationi conuenientius aptetur uidendum est. Unde manifestum 929 4| ostensurum qui etiam loci quibus apti sint syllogismis, per singulos 930 7| ipsum animal dicamus iam aptum natum exerxitio potentiarum 931 4| potentes dicuntur, et magis aptus hic ad currendum uel ad 932 4| ex humiditate et mollitie aquatici, terrae uero ex grauitate 933 4| inquit, et gressibile et aquatile in diuisione animalis. Genus 934 4| eas Themistius non ponat arbitrans ex illis illas satis esse 935 3| falso, ut ostensum est, arbitratur, cum scilicet aliquando 936 4| quietis contrarias esse arbitratus est, secundum quod etiam 937 5| consumis, nisi mente tua arcani tanti capacitatem caelestis 938 1| reducere; indeque maxime <arduum> inueniri praedicamenta 939 7| infinitus uocari potest; arena uero maris infinita secundum 940 7| quae communis sit mundo et arenae et Deo, quae infinita diuersis 941 4| cuius uidelicet concessionem arguit, sic et necessarium uel 942 4| Tullius ait locum esse sedem argumcnti, Themistius autem illud 943 4| confiteantur. Hic namque argument[at]orum loci tractantur. " 944 3| falsificare nitebantur sic argumentantes: si omnium affirmationum 945 4| animal non est homo~atque ita argumentation<em> disponamus: si quia 946 4| faceret. Unde nec inter argumentationes talem complexionem receperunt. 947 7| cum nulli possi<n>t ap<t>ari praedicamento, quae in rerum 948 4| sententia nec rationi nec uerbis aristotelicis congruit. Neque enim est 949 1| de punctis est, quod in Arithmetica Boethius ponit, cum scilicet 950 1| obiectionis, etsi multas ab arithmeticis solutiones audierim, nullam 951 3| hac arte eloquentia latina armatur. Aristotelis enim duos tantum, 952 1| dicimur, nisi postquam nos armauerimus uel calciauerimus.~'Habitus' 953 1| ut sunt illae a quibus 'armor' uel 'calcior' passiua sumpta 954 2| nostrae non habuit, sicut nec articulorum impositionem cognouit. Ideoque ' 955 7| plenus sanguine fuit'; siue articulum siue nomen quod eiusdem 956 4| diximus, sed potius inde <in>artificialis dici uidetur quod nullius 957 4| assignandus est. Locum autem artius accipientes philosophi definierunt 958 7| ut si dicam can<n>a, quod arundinum commune nomen est et proprium 959 7| multitudinem diuidentem ire, ascendentibus uero ad generalissima colligere 960 7| Quod in descensu atque ascensu praedicamenti Porphyrius 961 4| inferentiae, sed probabilitatem ascribant, iuxta id scilicet quod 962 3| intentioni uel negotio non sunt ascribendae, ut uidelicet eas in materiam 963 4| generationem dicimus, soli Deo ascribendus est tam in primis quam in 964 7| consideratione Platoni conantur ascribere, cum uidelicet ex Summo 965 4| contulit, soli Omnipotenti ascribi possunt earumque corruptiones: 966 3| interrogationem componere doctrinae ascribitur. Unde nec incommode de quaestionibus 967 3| profertur eiusque proprietas ascribitur--quae quidem ex diuidentibus 968 7| alii in Europa, alii in Asia, alii in Africa'. Haec etiam 969 4| Neque enim ab homine sed aspecie dicimus; illud namque substantiale 970 1| uel quadrata dicitur, et aspera fortasse uel lenis, rara 971 1| ad temporis quantitatem aspiciendum est. In passione uero et 972 7| quam ad modum tractandi aspiciens, eo uidelicet quod ita diuisio 973 1| numerari, sed rectam rationem aspicientibus nec solum auribus quae dicuntur, 974 2| quibus, memini, magister V. assentiebat; nec quidem id tam secundum 975 4| culpemus, ei quantum possumus assentire conemur, ut, quae /462/ 976 2| Primo Categoricorum dicitur, assentit: "nomen, inquit, et uerbum 977 1| incorporeis substantiis asseritur. Unde potior eorum sententia 978 7| est Mente Diuina, naturae asseruit et eamdem in omnibus simul 979 4| categorica sese habuit, locum assigna<n>t, si uidelicet praedicatum 980 4| speciebus alterationis duo eidem assignabant contraria, sicut ostendimus, 981 4| corpus, est coloratum~locum assignabimus, sed potius firmitas inferentiae 982 4| ergo non est homo~talis assignanda est regula:~ si aliquid 983 4| etiam in terminis eorum assignantes dicunt in quibusdam ex immediatione 984 4| locus a praedicato recte assignaremus, oporteret cum ex praedica[ 985 4| secundum praedic[a]tam regulam assignati loci a toto; ad quam tamen 986 4| esse pateretur eorumque assignationi competeret, ueritatem ullam 987 4| sed ad perfectionem restat assignationis habitudinis assumptio.~Nota 988 4| est 'homine', assignant assignato loco differentia atque illa 989 4| 434/ ait: "reliquo uero assignatorum motuum," id est uel alterationi 990 4| substantiae crescere. Et est assignatus hic motus secundum quantitatem 991 4| est animal~locum a specie assignauerint, talem ad eam maximam propositionem 992 4| syllogismis ipsos auctoritas assignet. Boethius enim, qui in Prologo 993 7| modo etiam cum hac quod est assimilatio animalis rationalis mortalis. 994 7| animal rationale mortale uel assimulationem animalis rationalis mortalis --, 995 4| dicitur, his quae non sunt associatur, quippe nondum sunt homines. 996 4| compositis consequentiis, ex assu<mp>tione earum clarum est, 997 4| uestimentis panniculi quidam assuantur. Quas quidem in his Introductionibus 998 5| est homo, tunc est animal~Assumamus enim:~ sed lapis non est 999 4| cum nec ipsius terminos assumat secundum significationem, 1000 4| rectores magis secundum artem assumendi sunt quam sorte praeficiendi', 1001 4| post maximam propositionem assumerem propositae consequentiae 1002 4| consequentis destructionem assumeretur ita:~ sed non est animal 1003 4| denegant; nunc autem primam assumo consequentiam hoc modo:~ 1004 6| quare non est c~Cum uero c assumpto b concluseris atque in primam 1005 7| quandoque pro nominibus assumuntur; nunc etiam, ut Boethio