Pars

  1    1|           considerans nullas uoces magis esse necessarias ad Categorias
  2    1|            quia nihil quod recipit magis et minus est species, quod
  3    1|         SIT DICIMUS PRAEDICARI SED MAGIS IN EO QUOD QUALE SIT; INTERROGATI
  4    1|         ens non reducuntur, de quo magis uideretur; a maiori.~ ~NEC
  5    1|            NATURAM SPECIES EST, ET MAGIS ID QUOD GENUS EST.~ ~COLLECTIVUM
  6    1|           aliquid aliorum. /20/ Et magis id quod genus est: id est
  7    1|          ERUNT EAEDEM IN PLURIBUS, MAGIS AUTEM ET IN OMNIBUS PARTICULARIBUS
  8    1|        erit eadem in pluribus; sed magis possum dicere, in omnibus,
  9    1|           COMMUNITER ET PROPRIE ET MAGIS PROPRIE DICATUR.~ ~DIFFERENTIA
 10    1|            dein proprias et postea magis proprias; et hac de causa,
 11    1|       indiuiduis diuersae speciei; magis propria unam tantum habet
 12    1|           et cum hac alia quae est magis proprie.~ ~COMMUNITER QUIDEM
 13    1|    communem, uel per propriam, uel magis propriam. Sed per propriam
 14    1|     propriam. Sed per propriam uel magis propriam non differt aliquid
 15    1|           EX VULNERE OBCALLVERIT.) MAGIS PROPRIE DIFFERRE ALTERUM
 16    1|            propriam, sed etiam per magis propriam differentiam differt
 17    1|        aliquid ab alio et hoc est: Magis propriam etc. Notandum quod
 18    1|          differre a se ipso, etiam magis propria hoc faceret, quod
 19    1|        communis et propria et /25/ magis propria differentia facit
 20    1|            communes et propriae et magis propriae; et quia omnis
 21    1|         FACIT, ILLA AUTEM QUAE EST MAGIS PROPRIE ALIUD.~ ~SED EA.
 22    1|  conueniunt communis et propria et magis propria quod faciunt alteratum,
 23    1|      propria faciunt alteratum, et magis propria aliud, ergo quaedam
 24    1|       communis, alia propria, alia magis <propria> et quaedam differentia
 25    1|         PER SE SUNT NON SUSCIPIUNT MAGIS ET MINUS, ILLAE VERO QUAE
 26    1|     ostendere, quod non suscipiunt magis et minus; et hoc est: illae
 27    1|      quidem etc.~ ~NAM NEQUE GENUS MAGIS ET MINUS PRAEDICATUR CUIUS
 28    1|         per se sunt non suscipiunt magis et /27/ minus. Si sunt substantiales,
 29    1| substantiales, tunc non suscipiunt magis et minus; ab opposiis, quia
 30    1|       substantiales non suscipiunt magis et minus. Si genus earum,
 31    1|         substantiale, non suscipit magis et minus, tunc differentiae,
 32    1|      substantiales, non suscipiunt magis et minus; a simili propter
 33    1|         substantiale, non suscipit magis et minus, quia esse, id
 34    1|          remissionem, id est neque magis neque minus. Assignatio
 35    1|        differentiae non suscipiunt magis et minus. Continuatio: uere
 36    1|      substantiales, non suscipiunt magis et minus. Nam ipsae sunt
 37    1|         quia quando dico: iste est magis coloratus illo, <est> ac
 38    1|            illo, <est> ac si dicam magis albus uel magis rubens.~ ~
 39    1|           si dicam magis albus uel magis rubens.~ ~CUM IGITUR TRES
 40    1|       communis, alia propria, alia magis propria, alia separabilis,
 41    1|    ACCIDENS INSEPARABILES SUNT NEC MAGIS HIS QUAE SUNT SEPARABILES.~ ~
 42    1|     suscipiunt intensionem, id est magis, et remissionem, id et minus;
 43    1|           participare et suscipere magis et minus paria sunt; et
 44    1|          substantiarum species est magis substantia quam genus. Nec
 45    1|            genus. Nec ideo dicitur magis substantia quod sit fundamentum
 46    1| PROPINQUIOR ENIM. Vere species est magis substantia quam genus, quia
 47    1|         parte, quia illud quod est magis substantia quam genus, aliud
 48    1|              ILLUD QUIDEM PROPRIUM MAGIS ALICUIUS EST HOMINIS, HOC
 49    1|             Probo quod species est magis substantia quam genus. Vere
 50    1|            genus. Vere species est magis substantia quam genus. Si
 51    1|           generi, tunc species est magis substantia quam genus. A
 52    1|      subiacet generi, ideo dicatur magis substantia quam genus. Si
 53    1|           subiacet generi, dicitur magis substantia quam genus. A
 54    1|           contrahunt quod dicantur magis substantiae quam genus.~ ~
 55    1|           ET EX HIS SPECIES GENERE MAGIS SUBSTANTIA EST.~ ~QUARE.
 56    1|           genus, quare species est magis substantia genere. A parte.
 57    1|          concludi quod species est magis substantia genere. A pari.~ ~
 58    1|  QUAECUMQUE NON SUNT GENERA, NIHIL MAGIS ALTERUM ALTERIUS SUBSTANTIA
 59    1|     Ostendit modo quia species est magis substantia quam genus, et
 60    1|           scilicet quod altera sit magis substantia altera, ideo
 61    1|           Continuatio: Species est magis substantia quam genus; sed
 62    1|  quaecumque non sunt genera, nihil magis alterum altero substantia
 63    1|            quod altera non dicitur magis substantia /47/ respectu
 64    1|        speciebus, quod una non est magis substantia respectu alterius;
 65    1|       rationale animal non dicitur magis substantia respectu irrationalis
 66    1|           specierum altera non est magis substantia altera, si nihil
 67    1|           specierum altera non est magis substantia altera. A pari.~ ~
 68    1|   PRINCIPALIUM SUBSTANTIARUM NIHIL MAGIS ALTERUM ALTERIUS SUBSTANTIA
 69    1|         SUBSTANTIA EST; NIHIL ENIM MAGIS ALIQUI HOMO SUBSTANTIA EST
 70    1|     principalis substantia non est magis substantia alia. Et hoc
 71    1|         quia hic homo uidetur esse magis substantia quam hoc corpus,
 72    1|         Sed tamen hic homo non est magis substantia quam hoc corpus,
 73    1|   principalium substantiarum nihil magis alterum altero substantia
 74    1|          quia aliquis homo non est magis substantia quam aliquis
 75    1|        dictum est quod species est magis est substantia quam genus.
 76    1|       significent hoc aliquid. Sed magis electiue possumus dicere
 77    1|           SUBSTANTIA NON SUSCIPERE MAGIS ET MINUS.~ ~VIDETUR AUTEM.
 78    1|        dictum est quod species est magis substantia quam genus. Modo
 79    1|            enim potest dici si est magis uel minus homo; sed homo
 80    1|       significante potest recipere magis et minus, sic homo est magis
 81    1|       magis et minus, sic homo est magis substantia quam animal.~ ~
 82    1|    SUBSTANTIA NON EST A SUBSTANTIA MAGIS ET MINUS (HOC AUTEM DICTUM
 83    1|         IPSUM QUOD EST NON DICITUR MAGIS ET MINUS; UT EST HAEC SUBSTANTIA
 84    1|           SUBSTANTIA HOMO, NON EST MAGIS ET MINUS HOMO, NEQUE IPSE
 85    1|          NON ENIM EST ALTER ALTERO MAGIS HOMO, SICUT EST ALBUM ALTERO
 86    1|             SICUT EST ALBUM ALTERO MAGIS ALBUM ET BONUM ALTERUM ALTERO
 87    1|            ET BONUM ALTERUM ALTERO MAGIS; SED ET IPSUM A SE MAGIS
 88    1|           MAGIS; SED ET IPSUM A SE MAGIS ET MINUS DICITUR, UT CORPUS,
 89    1|          UT CORPUS, CUM ALBUM SIT, MAGIS ALBUM ESSE DICITUR QUAM
 90    1|         PRIUS, ET CUM CALIDUM SIT, MAGIS ET MINUS CALIDUM DICITUR.~ ~
 91    1|           substantia non suscipere magis et minus, quod non est accipiendum
 92    1|        negando quia substantia est magis et minus substantia, id
 93    1|           indiuidualis non dicitur magis et minus hoc ipsum quod
 94    1|            substantia homo non est magis et minus homo, neque ipse
 95    1|        dicatur: Socrates est hodie magis homo quam fuit heri, respectu
 96    1|           ut dicatur: Socrates est magis homo quam Plato.~ ~SUBSTANTIA
 97    1|           bonum dicuntur suscipere magis et minus sed substantia,
 98    1|         est substantia non dicitur magis et minus.~ ~NIHIL ENIM HOMO
 99    1|           minus.~ ~NIHIL ENIM HOMO MAGIS NUNC HOMO QUAM PRIUS DICITUR,
100    1|        Vere substantia non dicitur magis et minus, quia nec homo
101    1|           sunt substantiae dicitur magis et minus. A partibus et
102    1|            NON RECIPIET SUBSTANTIA MAGIS ET MINUS.~ ~QUAPROPTER.
103    1|         sunt substantiae recipiunt magis et minus, quapropter etc.
104    1|          contrarium, non suscipere magis et minus, quarum nulla proprie
105    3|          id est hircoceruus de quo magis uidetur.~ ~'HIRCOCERUUS'
106    3|       negatiua particula de quibus magis uidetur; a maiori. Oratio
107    3|         Quaeritur quare propositio magis dicitur singularis aut uniuersalis
108    3|              UTRUMLIBET ENIM NIHIL MAGIS SIC VEL NON SIC SE HABET
109    3|       fieri. Utrumlibet enim nihil magis habet se in propinquo futuro
110    3|       dicatur non sic est; uel non magis habet se ad hoc ut dicatur
111    3|            NEC IN MILLESIMUM ANNUM MAGIS QUAM IN QUANTOLIBET TEMPORE.~ ~
112    3|            millesimum annum et non magis dico in millesimum annum
113    3|            affirmare; nec hoc dico magis in millesimum annum quam
114    3|           QUIDEM UTRUMLIBET ET NON MAGIS VEL AFFIRMATIO VEL NEGATIO,
115    3|  AFFIRMATIO VEL NEGATIO, ALIA VERO MAGIS QUIDEM IN PLURIBUS ALTERUM.~ ~
116    3|           quae sunt utrumlibet non magis est affirmatio uel negatio,
117    3|         pluribus quidem casualibus magis est alterum, id est magis
118    3|          magis est alterum, id est magis contingit affirmatio quam
119    3|       negationem, casui uero dedit magis habere se ad alterum; et
120    3|          utrumque, casui habere se magis ad alterum; sed contingit
121    3|         utrumlibet /110/ habere se magis ad alterum et in illis quae
122    3|           et utrumlibet, habere se magis ad alterum; sed ita hoc
123    3|          uero quae sunt utrumlibet magis habent se ad affirmationem
124    3|           fercula opposita uideat, magis habet se ad hoc ut comedat,
125    3|            item quaedam utrumlibet magis habent se ad negationem,
126    3|          futurum comitem disponat, magis habent se ad negationem
127    3|         sunt quaedam casualia quae magis habent se ad affirmationem
128    3|         aliquis eat in Aethiopiam, magis habet se ad habere nigredinem
129    3|         quaedam sunt casualia quae magis habent se ad negationem,
130    3|          aliquis eat in Aethiopiam magis habet se ad non albere quam
131    3|           ILLUD SED UTRUMLIBET, ET MAGIS QUIDEM VERAM ALTERAM, NON
132    3|       aequiuocat in utrumlibet, et magis quidem ueram alteram, non
133    3|               Inde exemplificat.~ ~MAGIS PLURES AUTEM HIS NON ERUNT
134    3|          NON ERUNT OPPOSITIONES.~ ~MAGIS AUTEM. Ostendi duas esse
135    3|          118/ tertium adiacet. Sed magis non dicam de oppositionibus,
136    3|         nota quantitatis de quibus magis uideretur.~ ~Aliter: quandoquidem
137    3|      uniuersales termini de quibus magis uideretur, ergo quidam et
138    3|        VERO DIXIT 'NON HOMO' NIHIL MAGIS DE HOMINE SED ETIAM MINUS
139    3|          uero dixit non homo nihil magis fuit uerus uel falsus proferendo
140    3|   comparationem, ideo quia dixerat magis et ita uideretur non homo
141    3|      apponit: dixi quod nihil fuit magis uerus <uel> falsus, sed,
142    3|      multarum affirmationum. Multo magis patet quod si aliquis affirmet
143    3|        IMPOSSIBILIUS EST, HOC ERIT MAGIS ELIGENDUM.~ ~SI ERGO. Dictum
144    3|       impossibilius; ergo hoc erit magis eligendum quod non quaecumque
145    3|            non esse etc.; a causa. Magis dictum est electiue.~ ~EST
146    3|           agant de contrariis, sed magis in eo quod contrarie opinatur
147    6|            genus quia homo, de quo magis uideretur; a maiori.~ ~HOC
148    6|           sub disiunctione posita. Magis tamen uidentur esse categoricae,