Pars

  1 Litt|        SUBSISTANT, id est siue sint substantiae, SIVE NON SINT substantiae
  2 Litt|          substantiae, SIVE NON SINT substantiae sed sint [/sunt] positae
  3 Litt|           SINT SUBSISTENTIA, id est substantiae, RECUSABO dare an sint corporalia,
  4    1|        esset. In praedicamento enim substantiae non est nisi unum nomen
  5    1|             VERO SPECIES QUIDEM EST SUBSTANTIAE, GENUS VERO CORPORIS ANIMATI;
  6    1|        dixisset: corpus est species substantiae, genus uero animati corporis
  7    1|        substantiam, quod est filius substantiae.~ ~SED IN FAMILIIS QUIDEM
  8    1|          habet ens in praedicamento substantiae, nunquam habebit in praedicamento
  9    1|         IGITUR QUAE PER SE SUNT, IN SUBSTANTIAE RATIONE ACCIPIUNTUR ET FACIUNT
 10    1|           SECUNDUM ACCIDENS, NEC IN SUBSTANTIAE RATIONE DICUNTUR NEC FACIUNT
 11    1|              id est in definitione, substantiae et facunt aliud, id est
 12    1|            et accipi in definitione substantiae et facere aliud. Nec in
 13    1|             et facere aliud. Nec in substantiae ratione et caetera. Duo
 14    1|         quia accipiuntur in ratione substantiae et faciunt aliud; haec eadem
 15    1|      accidens, scilicet quod nec in substantiae ratione accipiuntur, nec
 16    1|          definitionem uniuscuiusque substantiae; causa est; et hoc est:
 17    1|       DIFFERENTIA, CONSTITUTIVA EST SUBSTANTIAE ANIMALIS.~ ~EA QUIDEM. Mixtim
 18    1|               SIC ETIAM ET SUPREMAE SUBSTANTIAE CUM DIVISIVA SIT ANIMATI
 19    1|             est: Sic etiam supremae substantiae, id est generalissimi, licet
 20    1|     NAVIGANDUM NON ERAT COMPLETIVUM SUBSTANTIAE NEC EIUS PARS SED APTITUDO
 21    1|            quia non est completiuum substantiae, id est non complet definitionem
 22    1|            uere non est completiuum substantiae quia non est pars eius;
 23    1|            Vere non est completiuum substantiae quia non est pars eius.~ ~
 24    1|         determinandum est: secundae substantiae et communes differentiae
 25    1|            est superius quia primae substantiae sunt maximae, et si sunt
 26    1|   substantiis, scilicet quod primae substantiae destructae non destruant
 27    1|    uideretur istud quia principales substantiae sunt subiectae omnibus,
 28    1|        substantias, ita principales substantiae destructae destruunt omnia
 29    1|             quae sint /45/ secundae substantiae, et assignauit genera et
 30    1|           species dicuntur secundae substantiae, sed non ponuntur in aequali
 31    1|         PROPINQUIOR ENIM EST PRIMAE SUBSTANTIAE.~ ~PROPINQUIOR ENIM. Vere
 32    1|         quia propinquior est primae substantiae quam genus. A parte, quia
 33    1|         quod est propinquius primae substantiae, aliud est ipsa prima substantia.~ ~
 34    1|      species est propinquior primae substantiae quam genus,quia euidentius
 35    1|         specierum, quod principales substantiae euidentius assignantur per
 36    1|          etc.~ ~AMPLIUS PRINCIPALES SUBSTANTIAE, EO QUOD ALIIS OMNIBUS SUBIECTAE
 37    1|          SUNT, IDEO MAXIME DICUNTUR SUBSTANTIAE. SICUT AUTEM PRINCIPALES
 38    1|             SICUT AUTEM PRINCIPALES SUBSTANTIAE AD ALIA OMNIA SE HABENT,
 39    1|          quam genus. Si PRINCIPALES SUBSTANTIAE, EO QUOD SUNT SUBIECTAE
 40    1|           OMNIBUS, DICUNTUR MAXIMAE SUBSTANTIAE, tunc si species subiacet
 41    1|             Et hoc est: principales substantiae ideo dicuntur maximae substantiae,
 42    1|   substantiae ideo dicuntur maximae substantiae, eo quo omnibus aliis superioribus
 43    1|        uacat, sed sicut principales substantiae habent se ad omnia alia,
 44    1|      contrahunt quod dicantur magis substantiae quam genus.~ ~QUARE ET EX
 45    1|      species est propinquior primae substantiae quam genus, quare species
 46    1|          SPECIES ET GENERA SECUNDAE SUBSTANTIAE DICUNTUR.~ ~MERITO AUTEM.
 47    1|           species dicuntur secundae substantiae, et determinauit quae species
 48    1|             continentur principales substantiae, et genera harum specierum.
 49    1|  substantias sola dicuntur secundae substantiae. Nec immerito; sed species
 50    1|           ponuntur in praedicamento substantiae, merito dicuntur secundae
 51    1|            merito dicuntur secundae substantiae. Sola aliorum. Dicit aliorum,
 52    1|              quae non sunt secundae substantiae.~ ~SOLA ENIM HAEC INDICANT
 53    1|            merito dicuntur secundae substantiae, illa scilicet quae ordinantur
 54    1|      REDDENS. ERGO MERITO HAE SOLAE SUBSTANTIAE DICUNTUR.~ ~ALIORUM VERO.
 55    1|       meriti.~ ~AMPLIUS PRINCIPALES SUBSTANTIAE, EO QUOD ALIIS OMNIBUS SUBIACEANT,
 56    1|        OMNIBUS SUBIACEANT, PROPRIAE SUBSTANTIAE DICUNTUR.~ ~AMPLIUS. Probo
 57    1|            dicuntur merito secundae substantiae. Si solae principales substantiae
 58    1|   substantiae. Si solae principales substantiae merito dicuntur primae substantiae,
 59    1|  substantiae merito dicuntur primae substantiae, et genera et species sola
 60    1|            merito dicuntur secundae substantiae. Assumptio ibi: sed principales
 61    1|      Assumptio ibi: sed principales substantiae proprie, id est merito,
 62    1|             merito, dicuntur primae substantiae, et supponit meritum, ubi
 63    1|        medium: Si solae principales substantiae sunt primae, et solae principales
 64    1|        primae, et solae principales substantiae habent secundas; et si solae
 65    1|             et si solae principales substantiae habent secundas, et solae
 66    1|          pari.~ ~SICUT AUTEM PRIMAE SUBSTANTIAE AD ALIA OMNIA SE HABENT,
 67    1|        uacat; sed sicut prinicpales substantiae habent se ad alia omnia,
 68    1|            omnia quemadmodum primae substantiae; de his enim, id est de
 69    1|              COMMUNE AUTEM EST OMNI SUBSTANTIAE IN SUBIECTO NON ESSE.~ ~
 70    1|        primae et quae sint secundae substantiae, dando eis diuersas definitiones,
 71    1|        differunt primae et secundae substantiae, quia habent diuersas definitiones.
 72    1|     SECUNDARUM VERO etc. A partibus substantiae. Et uere prima substantia
 73    1|        AMPLIUS. Probo quod secundae substantiae non sunt in subiecto. Nullum
 74    1|             uero etc. Ergo secundae substantiae non sunt in subiecto. A
 75    1|      conclusio.~ ~NON EST AUTEM HOC SUBSTANTIAE PROPRIUM; SED ET DIFFERENTIA
 76    1|            EST AUTEM. Conuenit omni substantiae in subiecto non esse; non
 77    1|           est quia commune est omni substantiae in subiecto non esse. Sed
 78    1|       Continuatio: commune est omni substantiae in subiecto non esse; quod
 79    1|            si dicat: omnes secundae substantiae et communes differentiae
 80    1|           ENIM. Vere omnes secundae substantiae et communes differentiae
 81    1|             uniuoce. Omnes secundae substantiae et communes differentiae
 82    1|            si dicat: omnes secundae substantiae et communes differentiae
 83    1|       rationale. Eodem modo quaedam substantiae secundae praedicantur de
 84    1|           SECUNDARUM VERO. Secundae substantiae praedicantur uniuoce, et
 85    1|            NAMQUE SUSCIPIUNT PRIMAE SUBSTANTIAE SPECIERUM ET GENERUM, ET
 86    1|            pari, et hoc est: primae substantiae suscipiunt rationem specierum,
 87    1|              Dictum est quod primae substantiae suscipiunt rationem specierum;
 88    1|          unde hoc habes quod primae substantiae suscipiunt rationem generum
 89    1|        Quoandoquidem omnes secundae substantiae et communes differentiae
 90    1|              scilicet quod secundae substantiae significant aliquid quale,
 91    1|             quibusdam quod secundae substantiae praedicarentur in quale;
 92    1|          falsum esset quod secundae substantiae assignarent primas substantias
 93    1|             ita non essent secundae substantiae. Modo discutiendo sententiam
 94    1|           intelligere quod secundae substantiae significant aliquid quale,
 95    1|        INDIVIDUUM ENIM. Vere primae substantiae significant aliquid hoc
 96    1|           id est subpositum, primae substantiae ad significandum Sed de
 97    1|             quam differunt secundae substantiae ab ipsis communibus differentiis,
 98    1|         praedicari uniuoce secundae substantiae et communes differentiae
 99    1|            differunt.~ ~PRIMAE ENIM SUBSTANTIAE QUID ERIT CONTRARIUM?~ ~
100    1|             est secunda; sed primae substantiae nihil est contrarium, et
101    1|            ALICUI ENIM. Vere primae substantiae nihil est contrarium. Alicui
102    1|          contrarium. A parte primae substantiae. Et cum deberet dicere:
103    1|        deberet dicere: nec secundae substantiae est aliquid contrarium,
104    1|             quandoquidem nec primae substantiae nec secundae est aliquid
105    1|  substantiarum.~ ~NON EST AUTEM HOC SUBSTANTIAE PROPRIUM SED ETIAM MULTORUM
106    1|    Continuatio: non tantum conuenit substantiae nihil illi esse contrarium,
107    1|            id est respectu alterius substantiae; hoc enim dictum est quia
108    1|          quicquam aliorum quae sunt substantiae dicitur magis et minus.
109    1|          quicquam aliorum quae sunt substantiae recipiunt magis et minus,
110    1|             partibus.~ ~MAXIME VERO SUBSTANTIAE PROPRIUM VIDETUR ESSE QUOD,
111    1|        PROFERAT QUAECUMQUE NON SUNT SUBSTANTIAE, QUOD CUM SIT UNUM NUMERO
112    1|           ET IN ALIIS QUAE NON SUNT SUBSTANTIAE. SUBSTANTIA VERO, CUM UNUM
113    1|          Dedit quasdam proprietates substantiae, scilicet non esse in subiecto,
114    1|            proprie propria est ipsi substantiae. Modo uult dare quamdam
115    1|           quamdam proprietatem ipsi substantiae /58/ quae est illi proprie
116    1|       substantiis, ideo quia primae substantiae in primo loco subiacent
117    1|   accidentia conferunt ipsae primae substantiae secundis substantiis et
118    1|          substantiis et quia primae substantiae certificant significationem
119    1|           scilicet hic aer et aliae substantiae suscipiunt contraria ut
120    1|        proprietates conueniunt omni substantiae et non soli; sed maximae
121    1|            et non soli; sed maximae substantiae, id est primae substantiae
122    1|          substantiae, id est primae substantiae uidetur esse proprie proprium,
123    1|        conuenit quaecumque non sunt substantiae. Et hoc ideo facit ut sibi
124    1|           substantiis, id est ipsae substantiae, ipsa per se mutata, id
125    1|          EST.~ ~FRIGIDUM ENIM. Vere substantiae secundum sui mutationem
126    1|         frigidum de calido. A parte substantiae.~ ~ALTERUM ENIM FACTUM EST ---
127    1|       QUAPROPTER MODO SOLO PROPRIUM SUBSTANTIAE EST QUOD SECUNDUM SUAM MUTATIONEM
128    1|  Quandoquidem conuenit omni et soli substantiae suscipere contraria secundum
129    1|                SI QUIS AUTEM. Dedit substantiae suscipere contraria secundum
130    1| contrariorum.~ ~QUARE PROPRIUM ERIT SUBSTANTIAE QUOD, CUM IDEM ET UNUM NUMERO
131    1|    proprietas conuenit omni et soli substantiae, quare proprie proprium
132    1|            positas in praedicamento substantiae: eodem modo facit quamdam
133    1|     substantiis secundum quam ipsae substantiae recipiunt mensurabilia uocabula,
134    1|           accidens in praedicamento substantiae quia significat uoces secundum
135    1|     substantiis secundum quam ipsae substantiae dicuntur /63/ continuae
136    1|     substantiis secundum quam ipsae substantiae dicuntur continuae succedenter
137    1|     substantiis secundum quam ipsae substantiae dicuntur discretae succedenter
138    1|     substantiis secundum quam ipsae substantiae dicuntur discretae succedenter
139    3|     praecedenti potestate ut primae substantiae; sicuti hic homo, nunquam
140    6|             alimalis et est species substantiae, a definitione et hoc est:
141    6|             quia corpus est species substantiae.~ ~SED NEQUE SUPER SUBSTANTIAM
142    6|        causa.~ ~SI QUIS ENIM DICAT "SUBSTANTIAE ALIUD EST CORPORALE, ALIUD
143    6|        NAMQUE DIFFERENTIAE PROPRIAE SUBSTANTIAE SUNT; SI QUIS VERO SIC, "
144    6|           INANIMATA", HIC NON RECTE SUBSTANTIAE DIFFERENTIAS DISGREGAVIT.~ ~
145    6|       NAMQUE DIFFERENTIAE SUNT, NON SUBSTANTIAE, ID EST SECUNDI GENERIS
146    6|            ita cum anima supponatur substantiae, si istae potentiae essent