Pars

  1    1|         SECUNDUM QUAM SOLEMUS DICERE HOMINEM QUIDEM SPECIEM ANIMALIS
  2    1|         NEQUE ENIM ANIMAL DICIS ESSE HOMINEM QUEMADMODUM HOMINEM DICIS
  3    1|             ESSE HOMINEM QUEMADMODUM HOMINEM DICIS ESSE ANIMAL.~ ~NEQUE
  4    1|              ENIM VERUM EST SOCRATEM HOMINEM DICERE, HOMINEM AUTEM ANIMAL,
  5    1|             SOCRATEM HOMINEM DICERE, HOMINEM AUTEM ANIMAL, ANIMAL VERO
  6    1|          VERO SUBSTANTIAM, VERUM EST HOMINEM ANIMAL DICERE ATQUE SUBSTANTIAM.~ ~
  7    1|            uerum est Socratem dicere hominem, <hominem> autem animal,
  8    1|            Socratem dicere hominem, <hominem> autem animal, sequitur
  9    1|           intelligi utrumque, id est hominem et statuam constare ex eadem
 10    1|             sua constituta, scilicet hominem et statuam; et hoc est:
 11    1|        RATIONALE ENIM ET IRRATIONALE HOMINEM ET EQUUM, QUAE SUB EODEM
 12    1|              sicut nauigabile, licet hominem diuidat et equum, non tamen
 13    1|             mors in accessu destruit hominem et uita recedendo similiter
 14    1|      QUEMADMODUM ANIMAL SED CONTINET HOMINEM ET DEUM QUAE SUNT SPECIES.~ ~
 15    1|     PROFERENS QUAM GENUS, UT QUENDAM HOMINEM ASSIGNANDO, MANIFESTIUS
 16    1|               MANIFESTIUS ASSIGNABIS HOMINEM ASSIGNANDO QUAM ANIMAL.~ ~
 17    1|           etc. Ut assignando quemdam hominem, id est faciendo assignationem
 18    1|    manifestius assignando assignabit hominem, id est ponendo hominem
 19    1|              hominem, id est ponendo hominem in assignationem illius,
 20    1|    manifestius assignabit assignando hominem quam animal. Nec istud dictum
 21    1|          ASSIGNABIS DE ALIQUO HOMINE HOMINEM ASSIGNANDO QUAM DE ALIQUO
 22    1|       familiarius assignabit aliquem hominem, assignando hominem de aliquo
 23    1|          aliquem hominem, assignando hominem de aliquo homine, id est
 24    1|        aliquo homine, id est ponendo hominem in assignationem alicuius
 25    1|         parte meriti.~ ~ALIQUEM ENIM HOMINEM SI QUIS ASSIGNAVERIT QUID
 26    1|  DEMONSTRABIT, ET MANIFESTIUS FACIET HOMINEM ASSIGNANDO QUAM ANIMAL.~ ~
 27    1|              animal indicant aliquem hominem quid est. A partibus, et
 28    1|       accidentaliter.~ ~ALIQUEM ENIM HOMINEM DICES GRAMMATICUM ESSE,
 29    1|            GRAMMATICUM ESSE, ERGO ET HOMINEM ET ANIMAL GRAMMATICUM DICIS;
 30    1|     praedicatur grammaticum: aliquem hominem dicis esse grammaticum,
 31    1|            esse grammaticum, ergo et hominem dicis esse grammaticum.
 32    1|     SIGNIFICARE, QUANDO QUIS DIXERIT HOMINEM VEL ANIMAL; NON TAMEN VERUM
 33    1|           PLUS COMPLECTITUR HIC QUAM HOMINEM.~ ~DICENS ENIM. Vere plus
 34    1|             complectitur quam dicens hominem. Ab effectu.~ ~Aliter. Plus
 35    1|   parificatione animalis quam dicens hominem, id est quam parificando
 36    1|              id est quam parificando hominem.~ ~INEST AUTEM SUBSTANTIIS
 37    3|              possibile est; et omnem hominem esse animal possibile est;
 38    3|          possibile est; omnem igitur hominem esse substantiam possibile
 39    3|         simplicia nomina, id est per hominem et per album, quod nomina
 40    3|               pro impermutabile est, hominem mori, solem oriri. Dicitur
 41    3|              erit albus, naturale ut hominem mori. Notandum quod aliquando
 42    3|             oppositiones quae habent hominem subiectum et uariatum praedicatum
 43    3|          dico non homo uideor negare hominem, cum dico non iustus uideor
 44    3|              homo,ibi uidetur negare hominem a lapide. Et ad hoc ostendendum,
 45    3|             id est quam si proferret hominem simpliciter. Et ne uideretur
 46    3|             de homine enim etc.~ ~ET HOMINEM ET ALBUM ET HAEC UT UNUM.~ ~
 47    3|          ALBUM ET HAEC UT UNUM.~ ~ET HOMINEM. Apposuit exempla de substantialibus
 48    3|         ponit hoc exemplum, scilicet hominem et album, id est de Socrate
 49    3| inconuenientia.~ ~DE HOMINE ENIM ET 'HOMINEM' VERUM EST DICERE ET 'ALBUM',
 50    3|         Socrate, uerum est dicere et hominem et album et quia uerum est
 51    3|            rursus possumus dicere et hominem et album, Socrates est homo,
 52    3|             uerum dicere et album et hominem; a simili, propter eamdem
 53    3|              SIMPLICITER, UT QUENDAM HOMINEM HOMINEM AUT QUENDAM ALBUM
 54    3|      SIMPLICITER, UT QUENDAM HOMINEM HOMINEM AUT QUENDAM ALBUM HOMINEM
 55    3|            HOMINEM AUT QUENDAM ALBUM HOMINEM ALBUM; NON SEMPER AUTEM
 56    3|           SED FALSUM EST (UT MORTUUM HOMINEM 'HOMINEM' DICERE).~ ~VERUM
 57    3|             EST (UT MORTUUM HOMINEM 'HOMINEM' DICERE).~ ~VERUM EST AUTEM.
 58    3|             est dicere quemdam /131/ hominem hominem, id est quidam homo
 59    3|         dicere quemdam /131/ hominem hominem, id est quidam homo est
 60    3|           est homo aut quemdam album hominem album id est quidam albus
 61    3|           cadauer hoc dictum mortuum hominem dicere simpliciter hominem.~ ~
 62    3|           hominem dicere simpliciter hominem.~ ~QUANDO AUTEM NON INEST,
 63    3|               UT EIUS QUAE EST 'ESSE HOMINEM' NEGATIO 'NON ESSE HOMINEM',
 64    3|           HOMINEM' NEGATIO 'NON ESSE HOMINEM', NON AUTEM EA QUAE EST '
 65    3|          AUTEM EA QUAE EST 'ESSE NON HOMINEM', ET EIUS QUAE EST 'ESSE
 66    3|            EIUS QUAE EST 'ESSE ALBUM HOMINEM' EA QUAE EST 'NON ESSE ALBUM
 67    3|             QUAE EST 'NON ESSE ALBUM HOMINEM' SED NON EA QUAE EST 'ESSE
 68    3|             QUAE EST 'ESSE NON ALBUM HOMINEM'.~ ~NAM SI. Vere habent
 69    3|       exempla: ut eius quae est esse hominem etc.~ ~SI ENIM DE OMNIBUS
 70    3|          VERUM DICERE ESSE NON ALBUM HOMINEM.~ ~SI ENIM. Vere hoc lignum
 71    3|         dicere hoc lignum esse album hominem, /135/ erit uerum de eo
 72    3|            hoc lignum esse non album hominem. Sed non est uerum hoc lignum
 73    3|            hoc lignum esse non album hominem quia, cum duo praedicata
 74    3|           NIHIL ENIM DIFFERT DICERE 'HOMINEM AMBULARE' VEL 'HOMINEM AMBULANTEM
 75    3|               HOMINEM AMBULARE' VEL 'HOMINEM AMBULANTEM ESSE'.~ ~NIHIL
 76    3|            est: nihil differt dicere hominem ambulare, id est homo ambulat,
 77    3|             id est homo ambulat, uel hominem ambulantem esse, id est
 78    3|             exspectet euentum sicuti hominem mori.~ ~ ~ ~QUARE. Quandoquidem
 79    3|             ut in hoc exemplo: omnem hominem esse animal possibile est,
 80    3|      antecedens <est>, esse scilicet hominem, subicitur, illud quod sequitur
 81    3|         faciamus conuersionem: omnem hominem esse animal possibile est
 82    3|           est et quoddam animal esse hominem possibile est, sed <si>
 83    6|       PARIETES, ALIUD FUNDAMENTA, ET HOMINEM ANIMA CONIUNGI ET CORPORE,
 84    6|            ab ipso genere.~ ~NAM CUM HOMINEM SUB ANIMALI LOCAVERO TUNC
 85    6|           qualitatis et hoc est: Cum hominem sub animali locauero in
 86    6|       differentia destructa destruit hominem suum subiectum et tamen
 87    6|              NON EUM RES ALIQUA ESSE HOMINEM PROHIBERET.~ ~QUOD SI HIC.
 88    6|   differentia destructa non destruit hominem.~ ~ALIUD RURSUS EST QUOD
 89    6|        discendi destructae destruunt hominem. Sed haec possibilitas non
 90    6|      substantia, quia non constituit hominem, a causa et hoc est: Nam
 91    6|            de istis.~ ~NON ESSE ENIM HOMINEM NON EST SPECIES.~ ~NON ESSE
 92    6|            non est species; non esse hominem est negatio. Sed non esse
 93    6|            est negatio. Sed non esse hominem non est species. Ergo negatio
 94    6|            OMNIS ENIM. Vere non esse hominem non est species. Nam hoc
 95    6|         animal rationale mortale uel hominem. Et diuisio generis est
 96    6|           INTRA SE ENIM COMPLECTITUR HOMINEM, IN DEFINITIONE VERO PARS
 97    6|         hominis. Namque complectitur hominem. Unde uidetur sequi quia
 98    6|             quia animal complectitur hominem substantialiter; locus a
 99    6|           enim sunt animal complecti hominem substantialiter et esse
100    6|             MORTALE". TRIA HAEC UNUM HOMINEM IUNGUNT.~ ~SI VERO. Haec
101    6|           iungunt, id est componunt, hominem unum, id est sibi unitum
102    6|              QUOD UNIVERSALE EST, UT HOMINEM VEL EQUUM.~ ~TOTUM NAMQUE.
103    6|             PARTICULAREM UNUMQUEMQUE HOMINEM DICIMUS.~ ~UNDE. Quandoquidem
104    6|             unde dicimus unumquemque hominem particularem, id est recipientem
105    6|          quidam homo ambulat et hunc hominem suo proprio nomine, nisi
106    6|       IMPOSSIBILIA SUNT, UT CUM DICO HOMINEM COMEDERE PANEM, SIGNIFICAT
107    6|           COMEDAT, RURSUS QUOD PANIS HOMINEM, SED HOC IMPOSSIBILE EST.~ ~
108    6|            altera parte, ut cum dico hominem etc. De utroque impossibili