Pars

 1    1|           MULTA PAUCIS DICAT ESSE CONTRARIA, VEL MAGNUM PARUO; DETERMINATORUM
 2    1|       forte quis dicat multa esse contraria paucis et magnum paruo et
 3    1|           diuersis temporibus duo contraria circa ipsam uocem permutabilia
 4    1|          permutabilia ita ut ipsa contraria habeant causas diuersas
 5    1|        ipsa uoce suscipiente illa contraria; sicuti homo suscipit album
 6    1|            ista uox quia suscipit contraria in diuersis temporibus,
 7    1|        sui hoc habet ut suscipiat contraria secundum sui mutationem;
 8    1|      proprietate sui ut suscipiat contraria secundum sui mutationem.
 9    1|          quod oratio non suscipit contraria secundum sui mutationem;
10    1|           sed substantia suscipit contraria secundum sui mutationem,
11    1|       quaedam substantia suscipit contraria non secundum sui mutationem,
12    1|       scilicet ut suscipiant ista contraria, id est uerum et falsum,
13    1|        tamen hic aer recipit alia contraria ex natura sui, id est liquidum
14    1|        oratio suscipit ista eadem contraria, apponenda est talis determinatio
15    1|      aliae substantiae suscipiunt contraria ut fundamentum. Per hanc
16    1|      licet hoc rationale recipiat contraria in diuersis temporibus,
17    1|          clarum et obscurum, ista contraria, quorum contrariorum causae
18    1|           albedo et suscipit ista contraria secundum sui mutationem,
19    1|          haec actio suscipit haec contraria in diuersis temporibus.~ ~
20    1|        oratio et uisus suscipiunt contraria quia ista, id est uerum
21    1|      orationem et uisum suscipere contraria et ita uoluerit utrique
22    1|    substantia in modo suscipiendi contraria.~ ~NAM EA QUAE IN SUBSTANTIIS
23    1|    substantia in modo suscipiendi contraria quia in hoc. A parte modi
24    1|          A parte modi suscipiendi contraria, et hoc est. Nam ea quae
25    1|         sui mutationem suscipiunt contraria, quia hoc corpus est mutatum,
26    1|  immobilia, id est non suscipiunt contraria secundum sui mutationem;
27    1|          repetit ut ostendat quae contraria suscipiat oratio, scilicet
28    1|        soli substantiae suscipere contraria secundum sui mutationem,
29    1|       Dedit substantiae suscipere contraria secundum sui mutationem
30    1|  orationem et opinionem suscipere contraria secundum sui mutationem
31    1|       oratio et opinio suscipiant contraria quemadmodum substantia.
32    1|    affirmatio praeualet. Recipere contraria accidentaliter dicimus quando
33    1|    dicimus quando aliquid recipit contraria ita ut sit fundamentum.~ ~
34    1|          EO. Vere oratio suscipit contraria non accidentaliter, id est
35    1|       SUBSTANTIA, IN EO QUOD IPSA CONTRARIA RECIPIAT, IN HOC SUSCEPTIBILIS
36    1|     determinat qualiter recipiant contraria ubi dicit: cum non sit facta
37    1|         accidentaliter recipiendo contraria, sicuti corpus recipiens
38    3|    contrariis. Maxime propositio: contraria contrariis conueniunt. Sed
39    3|        compositio et diuisio sunt contraria et consimilia intellectui
40    3|     ueritas et falsitas item sunt contraria; ergo si ueritas et falsitas
41    3|      AUTEM SIGNIFICANTUR EST ESSE CONTRARIA.~ ~QUANDO AUTEM. Quando
42    3|        est, id est contingit esse contraria apposita signa uniuersalitatis.
43    3|        uni contradictoriae et una contraria uni contrariae et una particularis
44    3|      HABENT UT UTRUMLIBET SINT ET CONTRARIA IPSORUM CONTINGERE, NECESSE
45    3|       habent ut queant contingere contraria, id est esse et non esse,
46    3|         est ut utrumlibet sint et contraria ipsorum contingere queant,
47    3|          a maiori.~ ~QUONIAM VERO CONTRARIA EST NEGATIO EI QUAE EST '
48    3|      nullum animal est iustum est contraria ei affirmationi quae est
49    3|           EST OPPOSITA, ILLA VERO CONTRARIA.~ ~HAEC ENIM. Vere non omnis
50    3|         homo est non sapiens, est contraria, id est uniuersalis. Et
51    3|          contrariorum /133/ erunt contraria; similiter de aliis. Et
52    3|    quaeritur utrum affirmatio est contraria negationi et quaeritur utrum
53    3|        quaeritur utrum oratio sit contraria orationi, id est affirmatio
54    3|         cui falsae opinationi est contraria uera opinatio, id est utrum
55    3|            id est <in> anima, est contraria opinio contrarii, id est
56    3|           illic, id est in anima, contraria opinatio contrarii, id est
57    3|      affirmatio affirmationi erit contraria, sed ea negatio quae dicta
58    3|       bonum est malum. Quae harum contraria uerae? et bene dico quae
59    3|          bene dico quae harum est contraria, quia una tantum est contraria.
60    3|    contraria, quia una tantum est contraria. Et si una est contraria
61    3|          contraria. Et si una est contraria tantum illi quae est uera,
62    3|          uera, secundum quam erit contraria? Nam arbitrari. Non immerito
63    3|    immerito quaero quae harum sit contraria quia affirmatio data a quibusdam
64    3|        ostendit quod non sit illi contraria, quia nulla uera est contraria
65    3|    contraria, quia nulla uera est contraria uerae. Dico quia nullae
66    3|   contrariae. Sed tamen ista sunt contraria, sed non sunt contraria
67    3|           contraria, sed non sunt contraria in eo quod sint contrariorum,
68    3|          quidem nulla ponenda est contraria ad illam quae dicit bonum
69    6|  opponuntur ut relatiua, neque ut contraria, neque ut priuatio et habitus,
70    6|      OPPOSITIONES QUATUOR: AUT UT CONTRARIA, UT BONUM MALO, AUT UT HABITUS
71    6|      QUAMQUAM. Ego disiungo inter contraria et inter habitum et priuationem,
72    6|        ideo autem uidebantur esse contraria quia <non> sunt per [im]
73    6|       oppositio quae est secundum contraria est recipienda ad diuisionem
74    6|    contrariis. Maxima propositio: Contraria contrariis conueniunt. Contraria
75    6|  Contraria contrariis conueniunt. Contraria sunt: tardior et citior,
76    6|           oppositio quae secundum contraria fit, secundum priuationem
77    6|           CUNCTAS DIFFERENTIAS IN CONTRARIA DUCIMUS, SED QUONIAM CONTRARIA
78    6|    CONTRARIA DUCIMUS, SED QUONIAM CONTRARIA SUNT ALIA MEDIO CARENTIA,
79    6|           ducimus differentias in contraria fere cunctas. Fere dicit
80    6|           cunctas differentias in contraria et fere solas, quia diuisio
81    6|         quolibet modo sed quoniam contraria alia sunt medio carentia,
82    6| priuationem, et quae fit secundum contraria; et ostendit causas quare
83    6|   priuationem, tertia[m] secundum contraria. Quartam uero etc.~ ~HAEC
84    6|    priuatio et habitus, quia sunt contraria. Modo uult ostendere quod
85    6|          habeant, id est uel sint contraria uel sinl priuatio et habitus.
86    6|   infinitum, maxime debent uocari contraria; nec non etiam infinitum
87    6|      generis, uult ostendere quod contraria dignius ponuntur in diuisione
88    6|  affirmatio et negatio, post ipsa contraria. Idcirco, id est propter
89    6|         generis dignius post ipsa contraria, quam negatio, quoniam uidetur
90    6|           et negationem, secundum contraria. Et ne uideretur alicui
91    6|        aliud irrationale ecce per contraria.~ ~ILLUD AUTEM SCIRE PERUTILE