IntraText Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Alphabetical [« »] impraedicabiliter 3 improprie 3 imprudenti 1 in 1973 inaequale 2 inaequales 2 inaequali 2 | Frequency [« »] 4432 est 3687 et 2440 non 1973 in 1479 quod 1073 de 998 quia | Petrus Abaelardus Introductiones Parvulorum Concordances in |
Pars
1501 6| quia diuisio accidentis in accidentia ita debet fieri 1502 6| SCILICET ET NIGREDINEM. IN CAETERIS QUOQUE ID DILIGENS 1503 6| apponit omnium hanc uocem in diuisionibus ut intelligatur 1504 6| quodlibet diuisum esse acceptum in largitate sua, etiam si 1505 6| habent commutationem neque in diuiso neque in diuidentibus. 1506 6| commutationem neque in diuiso neque in diuidentibus. Diuisio uero 1507 6| diuidentibus. Diuisio uero subiecti in accidentia, <accidentis 1508 6| accidentia, <accidentis in subiecta>, accidentis in 1509 6| in subiecta>, accidentis in accidentia, dicuntur diuisiones 1510 6| habent commutationem aut in diuisis tantum, aut in diuidentibus 1511 6| aut in diuisis tantum, aut in diuidentibus tantum, aut 1512 6| diuidentibus tantum, aut in utroque. Continuatio: Ostendi 1513 6| NUNCUPATUR, RELIQUAE VERO TRES IN ACCIDENTIS DISTRIBUTIONE 1514 6| DIFFERENTIA EST.~ ~SECUNDUM SE. In hoc conueniunt istae tres 1515 6| DIVISIONE QUOD VOX QUIDEM IN PROPRIAS SEMPER SIGNIFICATIONES 1516 6| quod sequitur.~ ~GENUS NON IN SIGNIFICATIONES SED IN QUADAM 1517 6| NON IN SIGNIFICATIONES SED IN QUADAM A SE QUODAMMODO CREATIONE 1518 6| GENUS VERO. Vox separatur in proprias significationes. 1519 6| Sed genus disiungitur non in significationes, sed in 1520 6| in significationes, sed in creationes, id est in species 1521 6| sed in creationes, id est in species procreatas a<b> 1522 6| quia genus ponitur materia in definitionibus specierum; 1523 6| TOTUM EST ET UNIVERSALIUS IN NATURA, AEQUIVOCATIO VERO 1524 6| VOCE NON ETIAM TOTUM EST IN NATURA.~ ~ET GENUS. In hoc 1525 6| EST IN NATURA.~ ~ET GENUS. In hoc differ<t> diuisio generis 1526 6| diuisione uocis et etiam in hoc: nam genus semper est 1527 6| speciei et est uniuersalius in natura, quia est materia. 1528 6| est uniuersalior tantum in uoce, re significata existente 1529 6| uniuersalior tantum uoce non etiam in natura, quia non est materia. 1530 6| uocis? id est uox distributa in suas significationes, non 1531 6| EIUS MULTAE SIGNIFICATIONES IN LINGUA ROMANA SINT SIMPLICITER 1532 6| SIMPLICITER FORTASSE PRAEDICATUR IN BARBARA, CUM EA QUAE APUD 1533 6| ENIM. Vere uox distributa in suas significationes non 1534 6| eius multae significationes in romana lingua, fortasse 1535 6| lingua, fortasse praedicatur in barbara lingua simpliciter, 1536 6| permanet apud omnes eadem in significatione, quia genus 1537 6| id est coniunctione et in ipsa prolatione et in suis 1538 6| et in ipsa prolatione et in suis slgnificatis ad hoc 1539 6| uoce informata qualitate. In hoc non uidetur esse aliqua 1540 6| tectum fundamentum informatur in oratione. Solutio: diuisio 1541 6| indigent continuitate neque in prolationet neque in suis 1542 6| neque in prolationet neque in suis significatis, quia 1543 6| hominem sub animali locauero in diuisione, tunc facta est 1544 6| perfectionem sui compositi alia<s> in natura tantum, sicuti partes 1545 6| domus.~ ~UNDE FIT UT GENUS IN POSTERIORA, TOTUM VERO IN 1546 6| IN POSTERIORA, TOTUM VERO IN PRIORA SOLVAMUS.~ ~UNDE 1547 6| SIT NON PEREMPTUM GENUS IN NATURA CONSISTERE. CONTRA 1548 6| CONSISTERE. CONTRA EVENIT IN TOTO.~ ~HINC QUOQUE. Quandoquidem 1549 6| Genus dicitur consistere in natura, id est in generalitate 1550 6| consistere in natura, id est in generalitate sua, quia semper 1551 6| PARS. Vere contra euenit in toto, quia hoc modo; a parte 1552 6| diuisionem generis <et> totius in eo scilicet quia genus est 1553 6| AES ACCEPTA FORMA TRANSIT IN STATUAM ITA GENUS ACCEPTA 1554 6| ACCEPTA DIFFERENTIA TRANSIT IN SPECIEM.~ ~NAM SICUT. Vere 1555 6| sicut lignum; genus transit in speciem, accepta differentia, 1556 6| ipsarum partium, considerata in ipso toto propter partes 1557 6| ostendit quia totum diuiditur in illa a quibus differt ipsum 1558 6| illarum partium consideratam in ipso toto, et cum <dat> 1559 6| ostendit quia genus diuiditur in illa a quibus differt coniunctione[ 1560 6| species semper est idem in praedicatione quod est suum 1561 6| IDEM PARIES QUOD DOMUS. ET IN HIS QUIDEM QUAE DISSIMILES 1562 6| EST, SED NON EODEM MODO IN HIS QUAE SIMILES, UT IN 1563 6| IN HIS QUAE SIMILES, UT IN AERIS VIRGULA CUIUS PARTES, 1564 6| a partibus partium. Et <in> his totis quae habent partes 1565 6| habent partes dissimiles in materia uocis et in significatione 1566 6| dissimiles in materia uocis et in significatione hoc clarum 1567 6| sed non est eodem modo in his totis quae habent partes 1568 6| quae habent partes similes in materia uocis. Et inde dat 1569 6| uocis. Et inde dat exempli in uirgula aeris quae habet 1570 6| aes et hoc aes et hoc aes in materia uocis quantum ad 1571 6| dicatur hoc est; et hoc est in libro ubi dicit: Ut in aeris 1572 6| est in libro ubi dicit: Ut in aeris uirgula cuius partes 1573 6| partes huiusmodi sunt idem in substantia, id est in materia 1574 6| idem in substantia, id est in materia uocis et in significatione 1575 6| est in materia uocis et in significatione eiusdem maneriae, 1576 6| maneriae, non etiam sunt idem in quantitate significationis.~ ~ 1577 6| totius et diuisio uocis in hoc, scilicet quod totum 1578 6| FIT TOTIUS QUIDEM DIVISIO IN PARTES, VOCIS AUTEM FIT 1579 6| PARTES, VOCIS AUTEM FIT NON IN PARTES SED IN EAS RES QUAS 1580 6| AUTEM FIT NON IN PARTES SED IN EAS RES QUAS VOX IPSA SIGNIFICAT.~ ~ 1581 6| quia diuisio totius fit in partes sed diuisio uocis 1582 6| sed diuisio uocis non fit in partes, sed fit in eas res 1583 6| non fit in partes, sed fit in eas res quas ipsa uox significat, 1584 6| PLURIBUS SPECIE DIFFERENTIBUS IN EO QUOD QUID SIT PRAEDICATUR.~ ~ 1585 6| est de diuersis speciebus, in eo quod quid sit, id est 1586 6| sub genere propinquo sibi, in recto ordine praedicandi; 1587 6| ita ut si<t> praedicabilis in quale.~ ~ET EST QUIDEM GENUS 1588 6| DIVIDITUR AUTEM GENUS ALIAS IN SPECIES, ALIAS IN DIFFERENTIAS 1589 6| ALIAS IN SPECIES, ALIAS IN DIFFERENTIAS SI SPECIES 1590 6| est quia diuisio generis in species. Et unde uideretur 1591 6| uocatur diuisio generis in species, unde uideretur 1592 6| differentiae quae ponuntur in diuisione et non sine causa, 1593 6| OMNIS ENIM DIFFERENTIA IN GENUS PROPRIUM VENIENS SPECIEM 1594 6| omnis differentia ueniens in proprium genus facit speciem, 1595 6| SPECIES APPELLANTUR, NON IN DIFFERENTIAS GENERIS FIT 1596 6| nomina, fit diuisio generis in differentias; cum autem 1597 6| NECESSARIA EST ET FORTE IN EODEM DIVISIONIS DEFINITIONISQUE 1598 6| et definitionis uersatur in eodem, id est in eadem materia.~ ~ 1599 6| uersatur in eodem, id est in eadem materia.~ ~NAM DIVISIONIBUS 1600 6| et definitionis uersatur in eadem materia. Nam una definitio 1601 6| ET QUAE SUNT UNIVOCA IPSA IN GENERUM SUSCIPIMUS SECTIONES, 1602 6| QUAE VERO SUNT AEQUIUOCA IN HIS DIVISIO SOLA SIGNIFICATIONIS 1603 6| AEQUIVOCUM NOMEN QUASI IN SPECIES ITA IN SIGNIFICATIVAS 1604 6| NOMEN QUASI IN SPECIES ITA IN SIGNIFICATIVAS RESOLVAMUS.~ ~ 1605 6| ne per diuisionem uocis in significationes accipiamus 1606 6| accipiamus diuisionem generis in species; et e conuerso. 1607 6| resoluimus aequiuocum nomen in significatiuas uoces quasi 1608 6| significatiuas uoces quasi in species, scilicet ne, cum 1609 6| faciamus diuisionem uocis in significationes, dicamus 1610 6| esse diuisionem generis in species.~ ~UNDE FIT UT RURSUS 1611 6| alio distare proponimus. In qua definitione clausit 1612 6| accidentales quam substantiales [in] differentias et per hoc 1613 6| statim id est permanentes in subiecto, aliae sunt relinquentes 1614 6| id est permutabiles [et] <in> subiecto.~ ~CONSEQUENTES 1615 6| consequentes sunt ut crispitudo in capillis et glaucitas in 1616 6| in capillis et glaucitas in oculis, ponit differentias 1617 6| RELINQUENTIUM AN CONSEQUENTIUM AN IN SUBSTANTIA PERMANENTIUM 1618 6| an ex genere permanentium in substantia, id est substantialium.~ ~ 1619 6| ENIM SUFFICIT SCIRE QUAS IN DIVISIONE SUMAMUS NISI ILLUD 1620 6| enim sufficit scire quas in diuisione etc.; causa est 1621 6| NON STATIM EARUM SUNT QUAE IN SUBSTANTIA INSUNT.~ ~SED 1622 6| differentiarum quae insunt in substantia, id est in definitione, 1623 6| insunt in substantia, id est in definitione, scilicet non 1624 6| non est earum quae insunt in substantia, quia non constituit 1625 6| SPECIES CONSISTIT IPSAE ET IN DEFINITIONE SPECIEI ET IN 1626 6| IN DEFINITIONE SPECIEI ET IN GENERIS EIUS DIVISIONE QUOD 1627 6| PROPTER EAS SOLAS SIT, HAE VEL IN DIVISIONE GENERIS VEL IN 1628 6| IN DIVISIONE GENERIS VEL IN SPECIEI DEFINITIONE SUMENDAE 1629 6| UNIVERSALITER. Plus apponit in ista regula quam in superiori 1630 6| apponit in ista regula quam in superiori conclusione, quia 1631 6| differentiae quae ponuntur in diuisione generis et destructae 1632 6| DIFFERUNT QUAE CONTRA SE IN DIVISIONIBUS PONI NON DEBENT, 1633 6| DIVISIONIBUS PONI NON DEBENT, UT IN ANIMALI RATIONALE ET BIPES.~ ~ 1634 6| ostendere quo ordine ponatur in diuisione generis. Continuatio: 1635 6| ET BIPES, LICET DIFFERANT in materia uocis, tamen non 1636 6| QUAMQUAM SINT ET QUAEDAM RES IN QUIBUS DISCERNERE DIFFICULTAS 1637 6| DISCERNERE DIFFICULTAS SIT UTRUM IN CONTRARIIS AN IN PRIVATIONE 1638 6| SIT UTRUM IN CONTRARIIS AN IN PRIVATIONE VEL HABITU EA 1639 6| sunt per [im]mutabilia in alterutrum.~ ~SECUNDUM QUAS 1640 6| oppositiones sint recipiendae in diuisione generis et quae 1641 6| ideo ponitur ipsa negatio in diuisione. Et eo ordine 1642 6| opposita, ideo habitus ponitur in diuisione generis cum ipsa 1643 6| contrariae differentiae ponuntur in diuisione generis propter 1644 6| ponuntur ipsae differentiae in diuisionem generis et propter 1645 6| naturam, quia diuisio generis in species est naturalis, quae 1646 6| negationem. Voco autem etc.~ ~IN HAC IGITUR NEGATIO PER SE 1647 6| NULLAM SPECIEM FACIT.~ ~IN HAC IGITUR. Quandoquidem 1648 6| effectum. Ecce quod dico in hac oppositione affirmationis 1649 6| cum aliqua per se, id est in natura sui, non facit ullam 1650 6| SUNT, QUICQUID AUTEM QUIS IN NEGATIONE PROTULERIT SPECIEM 1651 6| SE CARET DIVISIO GENERIS IN SPECIES NEGATIONE.~ ~SIC 1652 6| igitur diuisio generis in species caret negatione 1653 6| negatione per se, id est in natura sui; a causa quae 1654 6| Dico quia diuisio generis in species caret negatione 1655 6| ERGO. Quandoquidem ita est in istis exemplis quod oportet 1656 6| positum speciebus, ergo in omnibus aliis necesse est 1657 6| a parte necessitatis.~ ~IN EODEM QUOQUE QUOTIENS NEGATIONE 1658 6| PRIMI, ALII NON PRIMI".~ ~IN EODEM QUOQUE. Ostendi fieri 1659 6| affirmationem et negationem; in eodem, id est in eadem diuisione, 1660 6| negationem; in eodem, id est in eadem diuisione, quoque, 1661 6| modo proponitur affirmatio in diuisionem animalis, aliud 1662 6| homo; hoc modo proponitur in diuisione simplex nomen, 1663 6| est praeponenda affirmatio in diuisionem quia dat citiorem 1664 6| si affirmatio praeponatur in diuisione, fit citior intellectus 1665 6| fit citior intellectus in auditore, quia si praeponatur 1666 6| fit tardior intellectus in auditore; a contrariis. 1667 6| si praeponatur affirmatio in diuisione fit citior intellectus 1668 6| diuisione fit citior intellectus in auditore, quia ita est in 1669 6| in auditore, quia ita est in ista[m] affirmatione[m]; 1670 6| feceris, et hoc eueniet in quibusdam exemplis quod 1671 6| auditor neutra cognoscet, et in quibusdam exemplis hoc eueniet 1672 6| NEGATIO, QUOD AUTEM PRIMUM EST IN DIVISIONE QUOQUE OPORTET 1673 6| affirmatio est praeponenda in diuisione generis. Omnis 1674 6| primitus oportet ordinari in diuisione; igitur affirmatio 1675 6| affirmatio est praeponenda in diuisione |151r| generis. 1676 6| Propositio et assumptio in libro; conclusio uero extra. 1677 6| affirmatio est praeponenda in diuisione; quoque, id est 1678 6| uocabulum debent praeponi in diuisione. Necesse est omnia 1679 6| simplex uocabulum sunt ponenda in diuisione; lucus a toto 1680 6| uocabulum sunt praeponenda in diuisione, quare diuisio 1681 6| difficiles sententias et in hoc uideo<r> contraire proposito 1682 6| QUI VERO. Dico progressis in ulteriore loco et ideo uideor 1683 6| quo ordine debeant poni in diuisione generis. Modo 1684 6| quo ordine debeant poni in diuisione generis. Continuatio: 1685 6| superiori oppositioni, quia in hoc; a parte et hoc est: 1686 6| suo proprio modo, scilicet in regressibili modo uel ordinali 1687 6| siue affirmatio praecedat in eisdem significatis, siue 1688 6| QUOQUE ARISTOTELES TESTATUR, IN PHYSICIS.~ ~HOC QUOQUE. 1689 6| ctores Aristoteles testatur in Physicis.~ ~UNDE FIT UT 1690 6| QUOQUE EODEM MODO SICUT IN CONTRADICTIONE FACIENDUM 1691 6| priuationes aliquando proferuntur in uocabulo habitus, aliquando 1692 6| priuationes proferuntur in uocabulo hahitus quae non 1693 6| hahitus quae non habent in priuatoriam particulam. 1694 6| priuationis quae habent in priuat<ori>am particulam. 1695 6| priuationes quaedam etc.~ ~SED IN HIS "AEQUUM" ET "FINITUM" 1696 6| HIS "AEQUUM" ET "FINITUM" IN DIVISIONE PRIMA PONENDA 1697 6| DICTA SUFFICIANT.~ ~SED IN HIS. Dictum <est> quia infinitum 1698 6| priuationes tantum propter in priuatoriam particulam. 1699 6| uideretur quod non ponerentur in diuisionibus eo ordine quo 1700 6| rectae priuationes. Sed in his etc.~ ~CONTRARIORUM 1701 6| OPPOSITIONIS GENUS, SICUT EST IN PRAEDICAMENTIS AB IPSO QUOQUE 1702 6| nigrum sit priuatio albi.~ ~IN CONTRARIIS AUTEM GENERUM 1703 6| GENERUM MULTA DIVISIO EST.~ ~IN CONTRARIIS AUTEM. In oppositione 1704 6| IN CONTRARIIS AUTEM. In oppositione quae fit secundum 1705 6| multa, id est multiplex, in contrariis.~ ~FERE ENIM 1706 6| ENIM CUNCTAS DIFFERENTIAS IN CONTRARIA DUCIMUS, SED QUONIAM 1707 6| diuisio generum fit multa in contrariis quia nos ducimus 1708 6| nos ducimus differentias in contraria fere cunctas. 1709 6| ducimus cunctas differentias in contraria et fere solas, 1710 6| solas, quia diuisio generum in contrariis est multa et 1711 6| ita est facienda diuisio in contrariis per negationem 1712 6| id est similiter siculi in diuisione generis, quae 1713 6| INDIGENTIA (QUAE SAEPE EXISTIT) IN NOMINE PROHIBERET.~ ~FIERET 1714 6| diuisione et quia uersatur in eadem materia.~ ~QUO AUTEM 1715 6| MORTALE".~ ~IDEM SENTIT. In significatione et in coniunctione 1716 6| SENTIT. In significatione et in coniunctione materiae et 1717 6| rationale mortale habet in sui constitutionem materiam 1718 6| habet materiam et formam in constitutionem sui.~ ~A 1719 6| EST; QUOD SI REPERIRENTUR IN OMNIBUS QUOQUE NOMINA, DUOBUS 1720 6| NOMINIBUS POSITIS QUONIAM SEMPER IN DUOS TERMINOS SECATUR MANIFESTUM 1721 6| et differentiae diuidenti in diuersis diuisionibus; sic 1722 6| membra, fit per duo membra. In subsequenti dabit exemplum 1723 6| ITA ERGO DIVISIO OMNIS IN GEMINA SECARETUR SI SPECIEBUS 1724 6| ostendit causas quare ponantur in diuisionem generis quia 1725 6| et ideo non possunt poni in diuisione quia omnia diuidentia 1726 6| relatiua non possunt poni in diuisione generis, quia 1727 6| cum illis quae ponuntur in diuisione generis, quia 1728 6| priuatio, nec possunt poni in loco differentiarum, sicuti 1729 6| sicuti propria, quae ponuntur in diuisione generis propter 1730 6| rudibile. Haec propria ponuntur in hac diuisione uice differentiarum, 1731 6| POSSINT. NON EST ERGO GENERIS IN RELATIVAS PARTES FACIENDA 1732 6| facienda diuisio generis in relatiuas partes, sed tota 1733 6| fieri diuisionem generis in relatiuas partes. Quia cum 1734 6| uidetur esse diuisio generis in species secundum opinionem 1735 6| omnis diuisio generis esset in species et hoc remouet iste. 1736 6| MAXIME AUTEM CONTRARIETAS IN DIFFERENTIIS PONENDA EST 1737 6| est ponenda contrarietas in ipsis differentiis, id est 1738 6| uere infinitum formatur in imaginatione contrarii[s]. 1739 6| oppositiones sunt assumendae in diuisione[s] generis, quarta 1740 6| aliae tres oppositiones in diuisione generis, uult 1741 6| contraria dignius ponuntur in diuisione generis, postea 1742 6| tres oppositiones ponuntur in diuisione generis et non 1743 6| contrarietas quae considera[n]tur in differentiis est ponenda 1744 6| differentiis est ponenda in diuisione generi<s>, id 1745 6| illis patet quod praeualent in diuisione generis. Nec non 1746 6| causam, ponenda est priuatio in diuisione generis dignius 1747 6| contrarium; quod contrarium est in certa causa significandi, 1748 6| VERO INQUISITU EST UTRUM IN SPECIES AN IN DIFFERENTIAS 1749 6| EST UTRUM IN SPECIES AN IN DIFFERENTIAS RECTE GENERA 1750 6| ius fiat diuisio generis in species an in differentias. 1751 6| diuisio generis in species an in differentias. Ideo facit 1752 6| fieri diuisionem generis in species et in differentias. 1753 6| diuisionem generis in species et in differentias. Dignum uero 1754 6| NAMQUE DIVISIONIS EST GENERIS IN SPECIES PROXIMAS DISTRIBUTIO.~ ~ 1755 6| NAMQUE. Ideo est dignum [in] inquisitu. Namque definitio 1756 6| istius uocis, est distributio in proximas species. Duplex 1757 6| ideo et diuisio generis fit in differentias; a causa.~ ~ 1758 6| ET SECUNDUM DEFINITIONEM IN PROPRIAS SPECIES SEMPER 1759 6| fieri disgregationem generis in proximas species secundum < 1760 6| rectius fit diuisio generis in species quam in differentias. 1761 6| generis in species quam in differentias. Atque ideo, 1762 6| animali ut genus quod sit in simplici uocabulo, tamen 1763 6| animali et sunt genera in simplici uocabulo. Et ideo 1764 6| sub animali quod sit genus in simplici uocabulo inde ex 1765 6| USQUE AD ULTIMA CONVENIT IN DIFFERENTIAS SEPARARE.~ ~ 1766 6| HOC MODO, UT PRIMUM GENUS IN SUAS DIFFERENTIAS DISGREGEMUS 1767 6| DIFFERENTIAS DISGREGEMUS NON IN POSTERIORES, ET POSTERIUS 1768 6| POSTERIORES, ET POSTERIUS RURSUS IN SUAS SED NON IN POSTERIORES. 1769 6| POSTERIUS RURSUS IN SUAS SED NON IN POSTERIORES. NEQUE ENIM 1770 6| t> quia genus diuiditur in differentias. Modo uult 1771 6| praeceptum de diuisione generis in differentias, hoc scilicet 1772 6| unumquodque genus diuiditur in suas proprias differentias 1773 6| proprias differentias et non in differentias posterioris 1774 6| conuenit separare genera in differentias et non quolibet 1775 6| ut primum genus, id est [in] substantiam, disgregemus 1776 6| substantiam, disgregemus in suas proprias differentias, 1777 6| proprias differentias, non in differentias posterioris, 1778 6| est corpus, disgregemus in suas proprias differentias 1779 6| proprias differentias sed non in differentias posterioris, 1780 6| primum genus est diuidendum in suas proprias differentias, 1781 6| substantia est diuidenda in corporale <et incorporale>; 1782 6| et animal sunt diuidenda in suas proprias diffierentias 1783 6| proprias diffierentias et non in differentias posterioris, 1784 6| QUOTIENS AUTEM GENUS AUT IN DIFFERENTIAS AUT IN SPECIES 1785 6| AUT IN DIFFERENTIAS AUT IN SPECIES SOLVITUR, POST DIVISIONEM 1786 6| praeceptum de diuisione generis in species, hoc scilicet ut 1787 6| APPONI NEC PAUCIORES, UT IN SE IPSA DIVISIO SICUT TERMINUS 1788 6| oppositiones hypotheticae debent in coniunctas <conuerti> per 1789 6| diuisionis non posset fieri nisi in diuersis generibus, ostendi< 1790 6| non tantum consideratur in diuersis generibus, sed 1791 6| diuiduntur.~ ~SICUT ENIM CIRCULUM IN SEMICIRCULOS ET IN EOS QUOS 1792 6| CIRCULUM IN SEMICIRCULOS ET IN EOS QUOS GRAECI *TOMEAS* 1793 6| DUCTO PER ANGULUM DIAMETRO IN TRIANGULA, ALIAS IN PARALLELOGRAMMATA, 1794 6| DIAMETRO IN TRIANGULA, ALIAS IN PARALLELOGRAMMATA, ALIAS 1795 6| PARALLELOGRAMMATA, ALIAS IN TETRAGONA SEPARAMUS, ITA 1796 6| parte generis. Hoc patet in hoc exemplo: Animal aliud 1797 6| substantialiter conuenire in suo genere. Atque ideo, 1798 6| OMNIS ENIM DIFFERENTIA IN DISCREPANTIUM PLURALITATE 1799 6| enim differentia consistit in pluralitate discrepantium 1800 6| QUAECUMQUE DE EA SUBTILIUS IN POSTREMIS ANALYTICIS AB 1801 6| Haec diuisio est accidentis in accidentia.~ ~PORRO AUTEM 1802 6| QUASI GENUS PONIMUS EAMQUE IN ALIAS SUAS DIFFERENTIAS 1803 6| SECUNDAM DIFFERENTIAM RURSUS IN ALIA SEPARAMUS. QUAS OMNES 1804 6| sic: quandoquidem ita fit in omni definitione quod differentia 1805 6| iungenda cum genere, ergo in ista definitione; a toto 1806 6| IPSAM VOCUM SIGNIFICANTIAM IN ALIAS DIFFERENTIAS DIVIDO: " 1807 6| a: quandoquidem ita fit in omni definitione, scilicet 1808 6| iungendae cum genere, ergo in ista definitione; a toto 1809 6| sic: quandoquidem ita fit in omni definitione, quod differentiae 1810 6| cum genere, igitur ita fit in ista definitione, et hoc 1811 6| Quandoquidem genus est praemissum in definitione et differentiae 1812 6| rectam et omnia operari in definitione et definitionem 1813 6| DICENDUM EST, QUOD GENUS IN DIVISIONE TOTUM EST, IN 1814 6| IN DIVISIONE TOTUM EST, IN DEFINITIONE PARS.~ ~ILLUD 1815 6| est quia genus ponitur et in definitione et in diuisione; 1816 6| ponitur et in definitione et in diuisione; et uideretur 1817 6| quod eodem modo poneretur in utroque. Modo uult ostendere 1818 6| eodem modo ponitur. Nam in diuisione ponitur ut totum, 1819 6| diuisione ponitur ut totum, in definitione uero ut pars. 1820 6| dicendum, quod genus ponitur et in diuisione et in definitione. 1821 6| ponitur et in diuisione et in definitione. Illud quoque 1822 6| DIVISIO QUASI TOTUM SOLVATUR IN PARTES, ET EST SIMILIS DIVISIO 1823 6| totius, quia quemadmodum in diuisione totius ad haec 1824 6| tendimus ut totum soluamus in partes, eodem modo in diuisione 1825 6| soluamus in partes, eodem modo in diuisione generis ad hoc 1826 6| tendimus, ut totum soluamus in partes; definitio uero est 1827 6| Nam quemadmodum partes in sua coniunctione constituunt 1828 6| constituunt totum, eodem modo in definitione partes coniunctae 1829 6| aut definitum.~ ~NAMQUE IN DIVISIONE GENERIS ANIMAL 1830 6| TOTUM EST HOMINIS.~ ~NAMQUE IN DIVISIONE. Vere genus est 1831 6| DIVISIONE. Vere genus est totum in diuisione. Namque animal 1832 6| diuisione. Namque animal in diuisione est totum; a parte. 1833 6| totum; a parte. Et ostendit in cuius diuisione sit totum, 1834 6| diuisione sit totum, scilicet in diuisione generis.~ ~INTRA 1835 6| ENIM COMPLECTITUR HOMINEM, IN DEFINITIONE VERO PARS EST.~ ~ 1836 6| NAMQUE. Vere genus est pars in definitione, quia est pars 1837 6| unumquodque per se.~ ~SI VERO IN DEFINITIONE DICAM: "HOMO 1838 6| IUNGUNT.~ ~SI VERO. Haec tria in diuisione sunt totum hominis. 1839 6| totum hominis. Sed si dicam in definitione totum est animal 1840 6| unum, id est sibi unitum in significatione; nam quemadmodum 1841 6| QUOCIRCA. Quandoquidem in ista definitione animal 1842 6| differentiae.~ ~SIC IGITUR IN DIVISIONE GENUS TOTUM EST, 1843 6| DIFFERENTIAE TOTUM, PARTES IN QUAS ILLAE DIVIDUNTUR. IN 1844 6| IN QUAS ILLAE DIVIDUNTUR. IN DEFINITIONE VERO ET GENUS 1845 6| Quandoquidem animal est totum in diuisione, igitur genus; 1846 6| DICEMUS QUAE EST TOTIUS IN PARTES.~ ~NUNC DE EA. Tractauit 1847 6| haec enim erat secunda in ordine, post diuisionem 1848 6| ipso toto; ut potest uideri in domo. Incontinuum totum 1849 6| ipso toto; ut potest uideri in grege et in exercitu. Uniuersale 1850 6| potest uideri in grege et in exercitu. Uniuersale totum 1851 6| quo daturus est exemplum in subsequenti.~ ~PRIMO QUIDEM, 1852 6| QUIDEM, SI CONTINUUM FVERIT, IN EAS PARTES EX QUIBUS IPSUM 1853 6| continuum totum diuideretur in eas partes respectu quarum 1854 6| quarum dicitur uniuersale aut in eas partes secundum quas 1855 6| accipitur continuum, nisi in eas partes respectu quarum 1856 6| uniuersale, non debet diuidi nisi in eas partes respectu quarum 1857 6| definitiuum, non debet diuidi nisi in illas partes respectu quarum 1858 6| continuum, debet diuidi in eas partes ex quibus ipsum 1859 6| Ac si dicat: debet diuidi in eas partes respectu quarum 1860 6| continuum, est diuidendum in eas partes tantum, respectu 1861 6| immediati.~ ~HOMINIS ENIM CORPUS IN PARTES SUAS DIVIDERES, IN 1862 6| IN PARTES SUAS DIVIDERES, IN CAPUT, MANUS, THORACEM, 1863 6| continuum, est diuidendum in eas partes respectu quarum 1864 6| ANIMAL SEPARATUR QUIDEM IN PARTES EAS QUAE SIBI SIMILES 1865 6| SIBI SIMILES HABENT PARTES, IN CARNES, ET OSSA, RURSUS 1866 6| CARNES, ET OSSA, RURSUS IN EAS QUAE SIBI SIMILES NON 1867 6| SIMILES NON HABENT PARTES, IN MANUS, IN PEDES, EODEM QUOQUE 1868 6| HABENT PARTES, IN MANUS, IN PEDES, EODEM QUOQUE MODO 1869 6| ET DOMUS. LIBRUM QUOQUE IN VERSUS ATQUE HOS IN SERMONES, 1870 6| QUOQUE IN VERSUS ATQUE HOS IN SERMONES, HOS AUTEM IN SYLLABAS, 1871 6| HOS IN SERMONES, HOS AUTEM IN SYLLABAS, SYLLABAS IN LITTERAS 1872 6| AUTEM IN SYLLABAS, SYLLABAS IN LITTERAS SOLVIMUS.~ ~QUORUM 1873 6| ut animal, quod separatur in eas partes, quae partes 1874 6| eas partes, quae partes in qua<s> separatur animal, 1875 6| habent partes similes sibi in materi<a> uocis; sicuti 1876 6| sicuti animal separatur in carnes et in ossa, quae 1877 6| animal separatur in carnes et in ossa, quae partes habent 1878 6| alias partes similes sibi in materia uocis. Potest enim 1879 6| Rursus diuiditur totum in eas partes quae non habent 1880 6| partes similes sibi, ut in manus, in pedes, quae non 1881 6| similes sibi, ut in manus, in pedes, quae non habent partes 1882 6| continuum totum, diuiditur in eas partes respectu quarum 1883 6| Quandoquidem liber diuiditur in uersus, uersus in sermones, 1884 6| diuiditur in uersus, uersus in sermones, sermones in syllabas, 1885 6| uersus in sermones, sermones in syllabas, syllabae in litteras, 1886 6| sermones in syllabas, syllabae in litteras, itaque fit ut 1887 6| pars est principalis sicuti in istis, aliae omnes sunt 1888 6| VINUM AQUAE MIXTUM DIVIDIMUS IN VINA AQUAE MIXTA, HOC ACTU, 1889 6| HOC ACTU, DIVIDIMUS ETIAM IN VINUM ET AQUAM EX QUIBUS 1890 6| fieri diuisionem totius in illas partes quae possunt 1891 6| fieri diuisionem totius in eas partes quae sola ratione 1892 6| fieri diuisionem totius in illas partes quae possunt 1893 6| semper fieri tantummodo in eas. Oportet autem etc.~ ~ 1894 6| AUTEM TOTIUS DIVISIO ET IN MATERIAM ATQUE FORMAM, ALITER 1895 6| diuisio totius definitiui et in materia<m> atque formam. 1896 6| UNIVERSALIA, UT "HOMINUM ALII SUNT IN EUROPA, ALII IN ASIA, ALII 1897 6| ALII SUNT IN EUROPA, ALII IN ASIA, ALII IN AFRICA".~ ~ 1898 6| EUROPA, ALII IN ASIA, ALII IN AFRICA".~ ~SIMILITER ETIAM 1899 6| CONTINUA NON SUNT, scilicet in illas partes respectu quarum 1900 6| uniuersalia, ut hominum alii sunt in Europa etc. Cum deberet 1901 6| exemplificat de diuisione subiecti in accidentia. Sed quia non 1902 6| diuisio uniuersalis totius in partes, sed in sumpta pro 1903 6| uniuersalis totius in partes, sed in sumpta pro partibus.~ ~EIUS 1904 6| DIVISIO: "ANIMAE ALIA PARS EST IN VIRGULTIS, ALIA IN ANIMALIBUS" 1905 6| PARS EST IN VIRGULTIS, ALIA IN ANIMALIBUS" ET RURSUS "EIUS 1906 6| ET RURSUS "EIUS QUAE EST IN ANIMALIBUS ALIA RATIONALIS, 1907 6| scilicet illa pars quae est in uirgultis et alia omnia, 1908 6| modo: illa pars quae est in uirgultis, alia potentia 1909 6| ANIMAE SUNT, SED NON UT IN QUANTITATE, SED UT IN ALIQUA 1910 6| UT IN QUANTITATE, SED UT IN ALIQUA POTESTATE ATQUE VIRTUTE.~ ~ 1911 6| Sed non sunt partes ut in quantitate, id est non indigent 1912 6| et diuisione totius quia in hoc; a parte similitudinis 1913 6| NECESSE EST.~ ~QUOD AUTEM. In hoc supradicta<m> habet 1914 6| naturam totius, scilicet in hoc habet similitudinem 1915 6| RESTAT IGITUR UT DE VOCIS IN SIGNIFICANTIAS DIVISIONE 1916 6| modis.~ ~DIVIDITUR ENIM IN SIGNIFICATIONES UT AEQUIVOCA 1917 6| aequiuoca uox diuiditur in significationes, quia unum 1918 6| ponit unam proprietatem in multis, hanc scilicet cuius 1919 6| diuersitatem. Nota quia aequiuocat in speciem. Infinitae enim 1920 6| significat unam proprietatem in omnibus, scilicet suam definitionem, 1921 6| est ponens definitionem in omnibus.~ ~ALIUS VERO MODUS 1922 6| apposita facit dubitationem in intellectu auditoris; a 1923 6| quae non sunt ambigua.~ ~IN AMBIGUIS ENIM UTERQUE AUDITOR 1924 6| RATIONABILITER AUDITOR INTELLIGIT.~ ~IN AMBIGUIS ENIM. Vere non 1925 6| Vere non sunt ambigua. Nam in ambiguis utrumque auditor 1926 6| dicentis. Sed hoc non est in dubitabilibus; a definitione 1927 6| definitione ambigui et hoc est: In ambiguis enim etc.~ ~QUOD 1928 6| AUT PER DETERMINATIONEM, IN HIS QUAE SECUNDUM SIGNIFICANTIAM 1929 6| quandoquidem diuisio uocis fit in istis supra dictis modis, 1930 6| ARISTOTELES ENIM HOC IN TOPICIS DILIGENTER PRAECEPIT, 1931 6| DILIGENTER PRAECEPIT, UT IN HIS QUAE DICUNTUR BONA ALIA 1932 6| exempla Aristotelis sic ut in is quae dicuntur bona, alia 1933 6| qualitatem istam quam retinet in se; quaedam dicuntur improprie 1934 6| bona, non quia retinea<n>t in se qualitatem boni, sed 1935 6| Notandum quia bonum accipitur in hoc loco aequiuocum et, 1936 6| scilicet siue singularis siue in communitate una, uox dicitur 1937 6| DIVIDENDA IGITUR HAEC SUNT NE IN ALIQUO SYLLOGISMO CAPIAMUR.~ ~ 1938 6| id est discernenda, ne in aliquo etc.; a finali causa.~ ~ 1939 6| impossibile; ita est faciendum in diuisione aequiuocae uocis. 1940 6| ista sunt amphibola quae in utroque modo sunt possibilia, 1941 6| amphibola quae impossibilia sunt in altera parte, ut cum dico 1942 6| DICENDUM EST QUOD ALIAE IN PARTICULA MULTIPLICITATEM 1943 6| SIGNIFICATIONIS HABENT, ALIAE IN TOTA ORATIONE, ET EORUM 1944 6| ORATIONE, ET EORUM QUAE IN PARTICULA HABENT PARS IPSA 1945 6| MULTIPLEX, ILLA VERO QUAE IN ORATIONE TOTA SIGNIFICATIONIS 1946 6| aequiuocationem uam habent in particula, ne uiderentur 1947 6| praeceptunt esse obseruandum in illis multiplicibus orationibus 1948 6| orationibus quod obseruatur in aequiuoca uoce, scilicet 1949 6| PICTUS.~ ~DIVIDITUR AUTEM. In hoc differt aequiuoca uox 1950 6| multiplex est oratio; sed in hoc conueniunt quia diuiduntur, 1951 6| sanguine fit plenus; uel casu, in eodem, id est in eadem uoce, 1952 6| uel casu, in eodem, id est in eadem uoce, quia plenus 1953 6| est et nominatiui casus.~ ~IN ILLO ENIM SINGULARIS TANTUM 1954 6| ENIM SINGULARIS TANTUM EST, IN ILLO PLURALIS, ET DE ALIIS 1955 6| ALIIS QUIDEM EODEM MODO.~ ~IN ILLO ENIM. Vere diuiditur 1956 6| Vere diuiditur numero; nam in illo, id est in Canna, quando 1957 6| numero; nam in illo, id est in Canna, quando accipitur 1958 6| tantum singularis numeri. In illo uero, id est in Canna, 1959 6| numeri. In illo uero, id est in Canna, quando accipitur 1960 6| enumeranda omnia diuidentia in diuisione ambiguitatis, 1961 6| ambiguitatis, quemadmodum in diuisione generis; et ad 1962 6| significatio generis.~ ~IN GENERE OMNES SPECIES ENUMERANTUR, 1963 6| OMNES SPECIES ENUMERANTUR, IN AMBIGUITATE VERO TANTAE 1964 6| PROPOSITUM ATQUE EXPEDITUM.~ ~IN GENERE ENIM. Unde non ita 1965 6| uocum ambiguarum quemadmodum in genere. In genere enim omnes 1966 6| ambiguarum quemadmodum in genere. In genere enim omnes species 1967 6| omnes species enumerantur. In ambiquitate uero tantae 1968 6| QUICQUID IPSORUM DIVIDITUR IN OPPOSITA DISGREGARI, UT 1969 6| DISGREGARI, UT SI SUBIECTUM IN ACCIDENTIA DIVIDIMUS NON 1970 6| NEUTRA", EODEM QUOQUE MODO IN ALIIS SECUNDUM ACCIDENS 1971 6| DICATUR AUT MINUS, SICUT FIT IN GENERIS DIVISIONE.~ ~HARUM 1972 6| SUBIECTO ILLI INEST QUOD NON IN DIVISIONE DICATUR, NEQUE 1973 6| dicatur ultra aut minus in diuisionibus secundum accidens;