Pars

 1 Litt| quaestionibus.~ ~MOX DE GENERIBUS ET SPECIEBUS ILLUD QUIDEM SIVE SUBSISTUNT
 2 Litt|              quibus: DE GENERIBUS ET SPECIEBUS RECUSABO DICERE ILLUD, QUOD
 3 Litt|           Aliter: DE GENERIBUS ET DE SPECIEBUS RECUSABO DICERE SIVE SUBSISTANT,
 4    1|           specie, id est de diuersis speciebus, et quod praedicari faciunt
 5    1|       praedicari faciunt de diuersis speciebus, conuenit tam accidentalibus
 6    1|            de pluribus differentibus speciebus remouet species, et per
 7    1|       accidentia, quae <de> diuersis speciebus praedicantur; et quia haec
 8    1|           AUTEM QUAE DE PLURIBUS: AB SPECIEBUS QUIDEM QUONIAM SPECIES ETSI
 9    1|             praedicatur de oppositis speciebus, ut de homine et equo; neque
10    1|           corpori, quia de oppositis speciebus praedicatur. Per praedicari
11    1|       praedicari in quid de pluribus speciebus facit genus differre a proprio,
12    1|           non tantum, quia de multis speciebus et <de> multis aliis praedicantur.
13    1|         IOVEM, IN GENERIBUS AUTEM ET SPECIEBUS NON SE SIC HABET.~ ~SED
14    1|           genere assignato, pluribus speciebus, nam semper diuisio generis
15    1|              praedicatur de pluribus speciebus in quale quia rationale;
16    1|      PRAEDICARI; SED GENUS QUIDEM DE SPECIEBUS ET DE INDIVIDUIS, ET DIFFERENTIA
17    1|     INDIVIDUIS, ACCIDENS AUTEM ET DE SPECIEBUS ET DE INDIVIDUIS.~ ~OMNIBUS
18    1|       continent indiuidua, id est de speciebus. Ut si Socrates est albus,
19    1|            DE HIS QUAE SUB IPSO SUNT SPECIEBUS PRAEDICANTUR; QUAEQUE DE
20    1|            HIS QUAE SUNT SUB ANIMALI SPECIEBUS OMNIBUS PRAEDICANTUR HAEC
21    1|            quid, suppositis dico tam speciebus quam indiuiduis; a partibus
22    1|              QUAE SUNT SUB RATIONALI SPECIEBUS PRAEDICABITUR RATIONE UTI.
23    1|             GENERA QUIDEM UNIVOCE DE SPECIEBUS PRAEDICANTUR, SPECIES VERO
24    1|             definitione de oppositis speciebus praedica<n>tur. Species
25    1|       AEQUALITER PRAEDICARI GENUS DE SPECIEBUS ET PROPRIUM DE HIS QUAE
26    1|         PRAEDICARI GENUS DE PROPRIIS SPECIEBUS ET PROPRIUM QUORUM EST PROPRIUM.~ ~
27    1|             GENUS QUIDEM DE PLURIBUS SPECIEBUS PRAEDICARI, PROPRIUM VERO
28    1|         SPECIES EST, ACCIDENTIA VERO SPECIEBUS INFERIORA SUNT.~ ~DIFFERT
29    1|             GENERI; GENERA NAMQUE DE SPECIEBUS PRAEDICANTUR, SPECIES AUTEM
30    1|            si genera praedicantur de speciebus, tunc species subiacet generi.
31    1|              dicit: GENERA NAMQUE DE SPECIEBUS PRAEDICANTUR. Genera praedicantur
32    1|               Genera praedicantur de speciebus, sed species non praedicantur
33    1|              esset in specialissimis speciebus, scilicet quod altera sit
34    1|            dicimus de specialissimis speciebus, id est quod altera non
35    1|   intelligendum est de omnibus aliis speciebus, quod una non est magis
36    1|           ostendit in specialissimis speciebus, scilicet quod una principalis
37    1|        tantum est hoc specialissimis speciebus; similiter autem etc. Nihil
38    1|             primis substantiis et de speciebus et de generibus reliqua
39    1|       praedicatur de generibus et de speciebus eodem modo, et quicquid
40    1|          quicquid non praedicatur de speciebus et de generibus substantialiter
41    1|       INDIVIDUIS PRAEDICANTUR AUT DE SPECIEBUS.~ ~OMNIA ENIM. Vere omnes
42    1|          tantum, aut praedicantur de speciebus et de indiuiduis. Sed omnia
43    1|             indiuiduis tantum aut de speciebus et de indiuiduis praedicantur
44    1|          tantum, aut praedicantur de speciebus et de indiuiduis. Assumptio
45    1|         differentiae praedicantur de speciebus et de indiuiduis, sicuti
46    1|             ut homo, quaedam uero de speciebus et de indiuiduis ut animal. /
47    1|          AUTEM ET DIFFERENTIAE ET DE SPECIEBUS ET DE INDIVIDUIS PRAEDICANTUR.~ ~
48    1|         differentiae praedicantur de speciebus et de indiuiduis, supplendum
49    1|           illae quae praedicantur de speciebus et de indiuiduis, praedicantur
50    6|       NATURALITER PRIUS EST PROPRIIS SPECIEBUS, TOTUM AUTEM PARTIBUS PROPRIIS
51    6|             genus est prius propriis speciebus naturaliter, id est materialiter,
52    6|             genus est prius propriis speciebus, unde fit etc.; a causa.~ ~
53    6|             genus est prius propriis speciebus, hinc quoque etc.; inter
54    6|                 AMPLIUS QUOQUE GENUS SPECIEBUS MATERIA EST.~ ~AMPLIUS.
55    6|          Vere genus est materia suis speciebus, quia est materia sicuti
56    6|               Genus est materia suis speciebus sed multitudo partium, id
57    6|           specie, id est de diuersis speciebus, in eo quod quid sit, id
58    6|               ERGO QUANDO NOMEN UNUM SPECIEBUS POSITUM NON EST, EAS NEGATIONE
59    6|           quia non est nomen positum speciebus, ergo in omnibus aliis necesse
60    6|           non est unum nomen positum speciebus; a simili propter eamdem
61    6|             unum [est] nomen positum speciebus, cogit fieri diuisionem
62    6|         OMNIS IN GEMINA SECARETUR SI SPECIEBUS ET DIFFERENTIIS VOCABULA
63    6|            ad diuisionem generis. De speciebus non dicit, nam de illis
64    6|               a causa.~ ~MULTIS ENIM SPECIEBUS NON SUNT NOMINA.~ ~MULTIS
65    6|         subicitur uniuersaliter suis speciebus, ut cum dicimus: Omne animal
66    6|              UNO GENERE MINUS DUABUS SPECIEBUS ESSE NON POSSUNT.~ ~DISIUNCTIVAE
67    6|            possunt esse minus duabus speciebus sub genere. Omnis enim differentia
68    6|              VEL DE GENERIBUS VEL DE SPECIEBUS VEL INDIVIDUIS PRAEDICANTUR
69    6|           GENERE ET ACCIDENTIBUS PRO SPECIEBUS AUT DIFFERENTIIS UTEBANTUR.~ ~