Pars

 1    1|             et hanc uniuersalem /15/ sententiam do: omne quod est proximum,
 2    1|  ASCENDENTIBUS VERO. Ponit oppositam sententiam: descendentibus necesse
 3    1|        inferat usque ad rursus; hanc sententiam idem apponit quia superius
 4    1|            maxime opus est etc. Hanc sententiam ideo addidit quia quando
 5    1|     rationale.~ ~Ac sic, id est hanc sententiam sic legendo: quod omnis
 6    1|              circa idem sunt et hanc sententiam tenendo: quod genus habet
 7    1|            ordine, ideo hanc apponit sententiam, in qua ostendit quod in
 8    1|            altera, ideo apponit hanc sententiam.~ ~Continuatio: Species
 9    1|            in subiecto, apponit hanc sententiam.~ ~Continuatio: commune
10    1|            esset prima, inducit hanc sententiam; quam inducendo sententiam
11    1|           sententiam; quam inducendo sententiam ponit prouidere quiddam
12    1|        substantiae. Modo discutiendo sententiam istam, stendit quo modo
13    1|            quam genus. Modo ad illam sententiam confirmandam ostendit qualiter
14    3|             remouendum, apponit hanc sententiam ut ostendat quem modum significandi
15    3|            hoc remouendum ponit hanc sententiam; et propter aliam causam,
16    3|             uerbi et ideo ponit hanc sententiam.~ ~Continuatio: dixit quod
17    3|              uidentur reddere plenam sententiam et ita significare uerum
18    3|            hoc remouendum ponit hanc sententiam. Illatio: quandoquidem necesse
19    3|            hoc remouendum ponit hanc sententiam.~ ~Continuatio: in eo propositio
20    3|            hoc remouendum ponit hanc sententiam, ostendendo quod una negatio
21    3|             idem probandum pono hanc sententiam: Si uerum est dicere de
22    3|           propositiones apponit hanc sententiam incidenter. Consequentiam
23    3|          fieri. Et hoc dico secundum sententiam tuam, quia tu dicis quod
24    3|            repetit ut suam confirmet sententiam.~ ~QUARE, QUONIAM SIMILITER
25    3|   aequipollentiam, ideo apponit hanc sententiam /115/ ut ostendat quae ualeant
26    3|              hoc est secundum primam sententiam. Aliter potest legi secundum
27    3|           potest legi secundum aliam sententiam: in extrinsecus temporibus
28    3|             negationes, apponit hanc sententiam. Continuatio: dixi quod
29    3|      responsionem, ideo apponit hanc sententiam.~ ~Continuatio: quondem
30    3|           interrogatio, apponit hanc sententiam.~ ~Continuatio: non tantum
31    3|           ostenso, dabit Aristoteles sententiam suam.~ ~Continuatio: determinatum
32    3|          consequenti abduxit quamdam sententiam, scilicet quod duae singulares
33    3|    singulares sunt simul uerae, quam sententiam ostendit esse impossibile<
34    3| irrationabili potestate apponit hanc sententiam. Continuatio: ignis non
35    3|           hanc diuisionem ponit hanc sententiam in qua ostendit uerum possibile,
36    3|             enuntiatos. Modo ad suam sententiam confirmandam et ad eorum
37    6|          separari actu, apponit hanc sententiam et ostendit posse fieri