Pars

 1    1|     QUIDEM QUODAM SUNT NON TAMEN INFINITO, INDIVIDUA AUTEM QUAE SUNT
 2    3|      causa est conuertibilis cum infinito uerbo.~ ~SIMILITER AUTEM
 3    3|          continentius praedicato infinito ut non homo est continentius
 4    3|          finito et uerbo, uel ex infinito nomine et uerbo; praemittit
 5    3|          nomine et uerbo <uel ex infinito nomine et uerbo>, unde potest
 6    3|      finito nomine et uerbo sine infinito nomine et quaedam affirmatio
 7    3| affirmatio et negatio constat ex infinito nomine et uerbo sine finito
 8    3|          nomine et uerbo, uel ex infinito nomine et uerbo. Et quia
 9    3|          ex finito nomine uel ex infinito nomine et uerbo, et hoc
10    3|    finito nomine et uerbo uel ex infinito nomine et uerbo, cum constat
11    3|         omne finitum est dignius infinito, quare affirmatio et negatio
12    3|        quam illa quae constat ex infinito nomine et uerbo; inter causam
13    3|        quam illa quae constat ex infinito nomine et uerbo praesenti,
14    3|        quam illa quae constat ex infinito nomine et uerbo uel praeterito
15    3|          ipsae, dico, utentes eo infinito nomine quod non homo est,
16    3|          affirmatio, constans ex infinito praedicato <aequipollens>
17    3|     inferri aliqua affirmatio de infinito praedicato aequipolle<n>
18    3|          erit ipsa affirmatio de infinito praedicato, illata ab ipsa
19    3|      infertur ista affirmatio de infinito praedicato: sed est non
20    3|      infertur uera affirmatio de infinito praedicato, ex ipsa negatione
21    3|      inferri talis affirmatio de infinito praedicato quae est aequipollens
22    3|    finito nomine et uerbo uel ex infinito nomine et uerbo. Sed hoc
23    3|          ex finito nomine uel ex infinito nomine et uerbo. Sed illae
24    6|         QUARE FINITO POTIUS QUAM INFINITO EST FACIENDA DIVISIO.~ ~
25    6|     potius finito praemisso quam infinito praemisso inter causam et