Pars

 1    1|      PARTICULARIBUS AUTEM UNUS ET COMMUNIS PLURES.~ ~PARTICULARIBUS
 2    1|           DICO AUTEM EIUS QUI EST COMMUNIS) PROPRIETATES ERUNT EAEDEM
 3    1|   indiuidui hominis, hominis dico communis, id est specialis, erit
 4    1|       communes differentias, quia communis differentia plures habet
 5    1|        ipso, uel ab alio; uel ita communis differentia definitur: /
 6    1|       differentia definitur: /24/ communis differentia est quae habet
 7    1|       communem differentiam, tunc communis differentia habet fundamentum
 8    1|        differt hoc est <respectu> communis differentiae quae praecessit
 9    1|  UNIVERSALITER ERGO. Quandoquidem communis et propria et /25/ magis
10    1|         SED EA. In hoc conueniunt communis et propria et magis propria
11    1| DIFFERENTIARUM ERGO. Quandoquidem communis et propria faciunt alteratum,
12    1|           utraque differentia, et communis et propria; propria ut in
13    1|         scilicet differentia alia communis, alia propria, alia magis <
14    1|           datam: differentia alia communis, alia propria etc.~ ~MOVERI
15    1|         est quod differentia alia communis, alia propria, alia magis
16    1|        AUTEM FIGURA), SIC ET HOMO COMMUNIS ET SPECIALIS EX MATERIA
17    1|           illi forma, sic et homo communis, non ita communis quod aequiuoce
18    1|         et homo communis, non ita communis quod aequiuoce sit acceptus
19    1|    aequiuoce sit acceptus sed ita communis quod sit specialis, id est
20    1|          CONTINENTIA SPECIERUM.~ ~COMMUNIS EST. Data communitate generis
21    1|              CONTINENT ENIM. Vere communis est continentia. Nam utrumque
22    1|          ETENIM NUMERI NULLUS EST COMMUNIS TERMINUS AD QUEM COPULES
23    1|          COPULANTUR; NON ENIM EST COMMUNIS TERMINUS AD QUEM SYLLABAE
24    1|   communem terminum. Non est enim communis terminus ad quem syllabae