Pars

 1 Litt|      ANTIQUI TRACTAVERINT, ET HORUM MAXIME PERIPATETICI, TIBI NUNC
 2 Litt|   tractauerunt; ET HORUM antiquorum MAXIME fuerunt tractantes PERIPATETICI,
 3    1|   SPECIFICAE OMNES VOCANTUR; ET HIS MAXIME OPUS EST AD DIVISIONES GENERUM
 4    1|             et e <con>uerso. Et his maxime opus est etc. Hanc sententiam
 5    1|            mugibile. Et ideo dicit: Maxime /29/ his opus est propter
 6    1|       quibus opus est; sed non ideo maxime opus est istis substantialibus
 7    1|       SECUNDARUM VERO SUBSTANTIARUM MAXIME SUBSTANTIA EST SPECIES QUAM
 8    1| PRAEDICENTUR, AUT IN EIS SUNT, IDEO MAXIME DICUNTUR SUBSTANTIAE. SICUT
 9    1|       quapropter etc. A partibus.~ ~MAXIME VERO SUBSTANTIAE PROPRIUM
10    1|           ET PRAVUS ET STUDIOSUS.~ ~MAXIME VERO. Dedit quasdam proprietates
11    3|             locus est a contrariis. Maxime propositio: contraria contrariis
12    3|          non habent determinate. Et maxime circa singulares immoratur
13    6|         negationis sumendae sunt.~ ~MAXIME AUTEM CONTRARIETAS IN DIFFERENTIIS
14    6|             FINITUM ET INTINITUM.~ ~MAXIME AUTEM. Ostendit quia finitum
15    6|           uult ostendere quod horum maxime habeant, id est uel sint
16    6|            habitus et priuatio; sed maxime est ponenda contrarietas
17    6|      scilicet finitum et infinitum, maxime debent uocari contraria;
18    6|      generis et non aequaliter, sed maxime contrarietas quae considera[
19    6|             contrariae differentiae maxime ualent ad diuisionem generis.
20    6|           formatur.~ ~OPORTET AUTEM MAXIME EXERCERE HANC ARTEM, UT
21    6|         DIVIDENDUM EST. ATQUE ILLUD MAXIME PERSPICIENDUM, NE QUID ULTRA