Pars

 1    1| Substantia est quiddam, id est uniuocum, scilicet unam naturam ponens
 2    1| significatis, et quia non omne uniuocum est genus, addit: et ipsa
 3    1|       suum oppositum, scilicet uniuocum. Talem collige regulam:
 4    1|     commune genus omnium ponit uniuocum oppositum aequiuoco; quare
 5    1|     sit unum (nec dico unum ut uniuocum, sed dico unum idem numero,
 6    3|     est filius Sophronici, uel uniuocum de singulari, ut Socrates
 7    3|      homo, uel e conuerso, uel uniuocum de uniuoco, ut homo est
 8    3|        ut homo animal est, uel uniuocum de uniuoco ita quod sint
 9    3|      ut album est musicum, uel uniuocum de aequiuoco uel aequiuocum
10    3|     uel e conuerso praedicatur uniuocum de aequiuoco hoc modo: animal
11    3| singularitatem uel per aliquid uniuocum ad uniuocationem, in ipso
12    3|        genus uel aliquid aliud uniuocum praedicatur de aliquo singulari,
13    3|        suum nomen, id est esse uniuocum, ideo scilicet quia nunquam
14    3|      acceptum genus semper est uniuocum.~ ~Multiplex in coniunctione
15    3|        quod suum subiectum sit uniuocum; quia posset esse quod,
16    3|     quod, cum praedicatum esse uniuocum, subiectum diceretur aequiuocum
17    3| scilicet si unum nomen, id est uniuocum, sit positum pluribus ad
18    6| diuisum aequiuocum sit, an sit uniuocum. Ideo uidendum est, ne diuisiones
19    6|      per definitionem quid sit uniuocum. et quid aequiuocum. Ne[
20    6|      per definitionem quid sit uniuocum et quid aequiuocum, unde