IntraText Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Alphabetical [« »] genere 153 generi 34 generibus 26 generis 316 generum 21 genitus 4 genuit 2 | Frequency [« »] 334 animal 325 etc 321 sit 316 generis 315 scilicet 279 ita 277 vere | Petrus Abaelardus Introductiones Parvulorum Concordances generis |
Pars
1 1| exequitur aequiuocationem generis, ne, ubicumque audiretur 2 1| genus quod est collectio generis principalis; et ne aliquis 3 1| aliis significationibus generis, et ab aliis separantes, 4 1| ostendentes hanc significationem generis esse diuersam ab aliis significationibus 5 1| aliis significationibus generis, dicebamus etc.~ ~ALITER 6 1| differentias apposuit in generis descriptione. Ideo scilicet 7 1| supra dictas differentias generis. Non recte uidetur in hoc 8 1| SUPERFLUUM NEQUE MINUS CONTINET GENERIS DICTA DESCRIPTIO.~ ~NIHIL 9 1| quae sunt in descriptione generis operantur, ergo nihil est 10 1| SPECIES AUTEM. Finito tractatu generis, incipit de specie exequendo 11 1| speciei, sicut superius generis; et ideo non apponit tantum 12 1| speciei in descriptione generis, et generis in descriptione 13 1| descriptione generis, et generis in descriptione speciei; 14 1| assignato genere, feci mentionem generis. QUOD pro 'et'. Istud est: 15 1| scilicet /13/ licet mentionem generis in descriptione speciei; 16 1| genus, et species alicuius generis species; et quia sunt relatiua, 17 1| id est faciendo mentionem generis; et hoc est: species quae 18 1| species ponitur ad remotionem generis, quod ita est species quod 19 1| maiori.~ ~NEC OMNIA EIUSDEM GENERIS SUNT SECUNDUM UNUM SUPREMUM 20 1| ponentes partes fit diuisio generis sic: animal fit aliud homo, 21 1| assignato: in definitione generis dictum uel intellectum quod 22 1| IN PLURES SPECIES DIVISIO GENERIS EST; GENUS QUIDEM SEMPER 23 1| speciebus, nam semper diuisio generis fit per plures species; 24 1| ab effectu, quod diuisio generis fit per plures species, 25 1| SPECIEI GENUS PRAEDICABITUR ET GENERIS GENUS USQUE AD GENERALISSIMUM.~ ~ 26 1| DIFFERENTIA VERO. Finito tractatu generis et speciei tractat de differentia 27 1| CUIUS FVERIT GENUS, NEQUE GENERIS DIFFERENTIAE SECUNDUM QUAS 28 1| a genere, id est gratia generis; ideo species dicitur abundare 29 1| habere differentiam gratia generis, ideo dicit quia genus nunquam 30 1| abundare et hoc respectu generis; ideo species dicitur abundare 31 1| habendo differentiam respectu generis quia <cum> utrumque, scilicet 32 1| a genere, id est gratia generis; a parte speciei quae est 33 1| rationale et mortale, et a parte generis quod est animal. Maxima 34 1| in descriptione speciei, generis gratia. Neque opposita circa 35 1| quid, quia animal; a parte generis.~ ~QUALE AUTEM ANIMAL INQUISITI, 36 1| differentia, est pars eius, id est generis, quod genus est esse rei, 37 1| alterius speciei eiusdem generis, ut nigrum inseparabiliter 38 1| definitiones et proprietates generis et aliorum, ibi poterant 39 1| ingreditur dare communionem generis ad omnia.~ ~Notandum est, 40 1| albus.~ ~ [ De communibus generis ad differentiae ]~ ~COMMUNE 41 1| COMMUNIS EST. Data communitate generis ad omnia, dat hic communitatem 42 1| omnia, dat hic communitatem generis ad differentiam, hoc modo: 43 1| praedicabuntur de suppositis ipsius generis, scilicet in quid. Et quaecumque 44 1| genere in quid et a parte generis et illi suppositorum.~ ~ 45 1| dederunt.~ ~ [ De propriis generis ad differentiam ]~ ~PROPRIUM 46 1| differentiam ]~ ~PROPRIUM AUTEM GENERIS EST DE PLURIBUS PRAEDICARI 47 1| sed ut ostendat ipsius generis naturam, quod de omnibus 48 1| differentia, quia animal; a parte generis.~ ~OPORTET AUTEM DIFFERENTIAS 49 1| QUAE COMPLENT SUBSTANTIAM GENERIS.~ ~OPORTET AUTEM. Dixi<t> 50 1| scilicet constitutiuam generis, quod falsum esset, determinat 51 1| scilicet de diuisiua ipsius generis et hoc eat: Oportet autem 52 1| ALIA COMMUNIA ET PROPRIA GENERIS ET DIFFERENTIAE, NUNC ISTA 53 1| species.~ ~ [ De communibus generis et speciei ]~ ~GENUS AUTEM 54 1| Hic ostendit communitatem generis et speciei, quia quaedam 55 1| suorum.~ ~ [ De propriis generis et species ]~ ~DIFFERT AUTEM 56 1| AUTEM. Hic dat differentiam generis et speciei.~ ~IN PLURIBUS 57 1| generibus.~ ~ [ De communibus generis et proprii ]~ ~GENERIS AUTEM 58 1| communibus generis et proprii ]~ ~GENERIS AUTEM ET PROPRII COMMUNE 59 1| QUIDEM EST SEQUI SPECIES.~ ~GENERIS AUTEM. Hic ostendit communitatem 60 1| ENIM.~ ~ [ De propriis generis et proprii ]~ ~DIFFERT AUTEM 61 1| hoc genus animal; a parte generis.~ ~ [ De communibus generis 62 1| generis.~ ~ [ De communibus generis et accidentis ]~ ~GENERIS 63 1| generis et accidentis ]~ ~GENERIS VERO ET ACCIDENTIS COMMUNE 64 1| SIT SIVE INSEPARABILIUM~ ~GENERIS AUTEM. Hic communitatem 65 1| accidentis.~ ~ [ De propriis generis et accidentis ]~ ~DIFFERT 66 1| QUATTUOR IGITUR SUMPTIS GENERIS AD ALIA DIFFERENTIIS, TRIBUS 67 1| QUARUM QUATTUOR QUAE ERANT GENERIS AD RELIQUA SUPERIUS DEMONSTRAUIMUS.~ ~ 68 1| differentia, iuste retinet modum generis praedicandi in quid et non 69 1| praedicari in quid causa generis cui iunctae sunt et hoc 70 1| SPECIERUM ET GENERUM, ET SPECIES GENERIS (QUAECUMQUE ENIM DE PRAEDICATO 71 1| species suscipiunt rationem generis. Et unde hoc habes quod 72 1| species susipiunt rationem generis. A causa. Et unde hoc habes, 73 1| species suscipiunt rationem generis, ideo primae subtantiae 74 3| sint accidentia diuersi generis. Accidentia diuersi generis 75 3| generis. Accidentia diuersi generis sunt illa quae, cum sint 76 3| sint accidentia, diuersi generis habent causas, id est musicam 77 3| sunt accidentia eiusdem generis quae habent causas albedinem 78 3| accidentibus quae sunt diuersi generis dictum est cum sint accidentia, 79 3| superfluitas uel accidentia diuersi generis in praedicato tantum, uel 80 3| sunt accidentia diuersi generis si dicatur: homo es albus 81 3| sint accidentia ibi diuersi generis, ut album est musicum, uel 82 3| superfluitas uel accidentia diuersi generis, uel in praedicato tantum, 83 3| uel accidentia di<uersi generis>.~ ~Illae uero propositiones 84 3| et accidentibus diuersi generis.~ ~Apta uero categorico 85 3| ex accidentibus diuersi generis potest reputari pro istis 86 3| similiter, id est eiusdem generis cum prima, id est uniuersalis 87 3| uel accidentia diuersi generis.~ ~DICO AUTEM "UNUM" NON, 88 3| sunt accidentia diuersi generis, uel praedicata de eodem 89 3| est si accidens diuersi generis praedicetur de accidenti 90 3| praedicetur de accidenti diuersi generis, haec non erunt unum ut 91 3| sunt accidentia diuersi generis eidem subiecto contingentia; 92 3| sunt accidentia diuersi generis. Modo exemplificat quod 93 3| quando unum accidens diuersi generis praedicatur de accidenti 94 3| praedicatur de accidenti diuersi generis non faciunt unum. Continuatio: 95 3| accidentia sunt diuersi generis, quocirca nec citharoedus 96 3| erit unum quia sunt diuersi generis; a simili propter eamdem 97 6| tantum, ut ista: animalis generis alia species homo [alia 98 6| diminuta, ut ista: animalis generis alia species homo, alia 99 6| superflua, ut ista: animalis generis alia species est rationale 100 6| unde ageretur ista diuisio: Generis, alia species, alia species: 101 6| DICIT ENIM NECESSARIUM FORE GENERIS, SPECIEI, DIFFERENTIAE, 102 6| peritiam, id est notitiam, generis et aliorum fore necessariam 103 6| id est quod alia dicitur generis in species, alia totius 104 6| causa.~ ~EST ENIM DIVISIO GENERIS IN SPECIES.~ ~EST ENIM. 105 6| RURSUS. Una est diuisio generis in species. Rursus est alia 106 6| accipit per diuisionem generis in species et diuisionem 107 6| species et diuisionem recti generis in recta<s> species et diuisionem 108 6| species et diuisionem recti generis in differentias et diuisionem 109 6| exemplificat de diuisione recti generis in differentias et de diuisione 110 6| exempla innuit diuisionem rei generis in rectas species.~ ~OPORTET 111 6| species.~ ~OPORTET AUTEM OMNEM GENERIS IN SPECIES DIVISIONEM AUT 112 6| Ostendi fieri diuisionem generis per duas species et per 113 6| INFINITAE SPECIES ESSE POSSUNT GENERIS NEC MINUS DUABUS. HOC AUTEM 114 6| species in diuisione[s] generis, quia omnis diuisio debet 115 6| auditor ad obscuriora. Nec generis diuisio potest fieri ad 116 6| diuisionem esse diuisionem generis in species.~ ~VOCIS AUTEM 117 6| VOCIS AUTEM. Ita fit diuisio generis, ita fit diuisio totius. 118 6| AUTEM. Talis est diuisio generis in species, totius in partes, 119 6| uidebatur omnem diuisionem esse generis in species.~ ~ACCIDENTIS 120 6| extra domum, est diuisio generis in species et ita non remanet 121 6| inter singula. Ideo diuisio generis et totius et diuisio uocis 122 6| etc.~ ~OMNIS ENIM VOCIS ET GENERIS TOTIUSQUE DIVISIO SECUNDUM 123 6| DIFFERT ENIM DIVISIO GENERIS A VOCIS DIVISIONE QUOD VOX 124 6| In hoc differ<t> diuisio generis a diuisione uocis et etiam 125 6| GENERE COLLOCANTUR ET NOMEN GENERIS ET DEFINITIONEM SUSCIPIUNT.~ ~ 126 6| diuisionem uocis et diuisionem generis: quoque, id est rationabiliter, 127 6| contentis sub uno aequiuoco.~ ~GENERIS VERO APUD OMNES EADEM DIVISIO 128 6| DISTRIBUTIOQUE PERMANET.~ ~GENERIS VERO. Distributio uocis 129 6| apud omnes, sed diuisio generis, id est ipsum genus diuisum, 130 6| CONSUETUDINEMQUE PERTINEAT, GENERIS AD NATURAM, NAM QUOD APUD 131 6| uoluntatem; sed diuisio generis pertinet ad naturam, quia 132 6| omnes, aliud est diuisio generis, aliud est aliud; a toto 133 6| aliud; a toto diuisionis generis. Quia quod est idem apud 134 6| QUIDEM SUNT DIFFERENTIAE GENERIS DISTRIBUTIONIS ET VOCIS.~ ~ 135 6| differentias inter diuisionem generis et diui sionem uocis.~ ~ 136 6| et diui sionem uocis.~ ~GENERIS QUOQUE SECTIO TOTIUS DISTRIBUTIONE 137 6| SECUNDUM QUANTITATEM FIT.~ ~GENERIS QUOQUE. Ostendi<t> differentiam 138 6| diuisionem uocis et diuisionem generis. Modo uult dare differentiam 139 6| differentiam inter diuisionem generis et diuisionem totius, hanc 140 6| sui totius. Sed diuisio generis perficitur qualitate, id 141 6| differentia, quia diuisio generis fit secundum qualitatem, 142 6| oratione. Solutio: diuisio generis perficitur qualitate, id 143 6| domo. Item licet diuisio generis fiat <secundum quantitatem>, 144 6| secundum quantitatem.~ ~GENERIS VERO DISTRIBUTIO QUALITATE 145 6| QUALITATE PERFICITUR.~ ~GENERIS VERO. Diuisio totius fit 146 6| quantitatem, sed distributio generis perficitur qualitale, id 147 6| NAM CUM. Vere distributio generis perficitur qualitate quia 148 6| differentiam inter diuisionem generis et diuisionem totius sic: 149 6| differentiam inter diuisionem generis <et> totius in eo scilicet 150 6| differentiam inter diuisionem generis et diuisionem totius; amplius 151 6| differentiam inter diuisionem generis et totius, dat differentiam 152 6| differentiam inter diuisionem generis et totius.~ ~AMPLIUS QUOQUE 153 6| differentiam inter diuisionem generis et totius quoque, id est 154 6| recipit praedicationem sui generis. Partes uero non semper 155 6| differentiam inter diuisionem generis et diuisionem uocis et inter 156 6| uocis et inter diuisionem generis et diuisionem totius. Modo 157 6| DIFFER<UN>T AUTEM. Diuisio generis et totius differunt secundum 158 6| et effectum.~ ~ <DIVISIO GENERIS>~ ~NUNC ERGO QUONIAM SECUNDUM 159 6| DIFFERENTIAE DICTAE SUNT GENERIS DISTRIBUTIO PERTRACTETUR. 160 6| tractare naturam diuisionis generis et secundum diuisum et secundum 161 6| pertractetur distributio generis propter eamdem causam; a 162 6| pertractetur distributio generis et hoc ordine: primum quid 163 6| res, quia animal; a parte generis, et hoc est: NAM CUM QUIS 164 6| dictum est quia diuisio generis in species. Et unde uideretur 165 6| causam. Ideo scilicet diuisio generis fit aliquando per differentias 166 6| dictum est quia diuisio generis uocatur diuisio generis 167 6| generis uocatur diuisio generis in species, unde uideretur 168 6| APPELLANTUR, NON IN DIFFERENTIAS GENERIS FIT RECTA DIVISIO.~ ~CUM 169 6| habent nomina, fit diuisio generis in differentias; cum autem 170 6| habent nomina, fit diuisio generis per differentias, <sed etiam> 171 6| Ostendi<t> quia diuisio generis ualet ad definitionem. Modo 172 6| significationes accipiamus diuisionem generis in species; et e conuerso. 173 6| dicamus esse diuisionem generis in species.~ ~UNDE FIT UT 174 6| omnes ualerent ad diuisionem generis et constitutionem specierum. 175 6| permutabili.~ ~SED HAEC AD GENERIS DIVISIONEM SUMENDA NON SUNT.~ ~ 176 6| sunt sumenda ad definitione generis quia non sunt commoda ad 177 6| ENIM QUICQUID AD DIVISIONEM GENERIS APTUM EST IDEM AD DEFINITIONES 178 6| SUNT SOLA AD DIVISIONEM GENERIS APTA SUNT.~ ~ILLA VERO. 179 6| non ualent ad diuisionem generis, sed illa <quae> per se 180 6| ipsa sola ad diuisionem generis apta sunt et non sine causa; 181 6| sunt ualent ad diuisionem generis, relinquentes uero et consequentes 182 6| non ualent ad diuisionem generis quia possunt separari a 183 6| consimiles ualent ad diuisionem generis, quia non ualent ad constitutionem 184 6| se ualent ad diuisionem generis quia et destructae destruunt 185 6| non ualent ad diuisionem generis et quod illae quae sunt 186 6| SEIUNGITUR, HAEC A DIVISIONE GENERIS SEPARANDA EST.~ ~VIDENDUM 187 6| est separanda a diuisione generis. Si enim saepe sefungitur 188 6| separandae sunt a[d] diuisione[m] generis, aliae sunt relinquentes 189 6| non ualent ad diuisionem generis.~ ~QUOD SI HIC NON ESSET 190 6| non ualent ad diuisionem generis. Rursus est aliud genus 191 6| non ualet ad diuisionem generis.~ ~SED HAEC NON STATIM EARUM 192 6| DEFINITIONE SPECIEI ET IN GENERIS EIUS DIVISIONE QUOD CONTINET 193 6| speciem, ualent ad diuisionem generis, haec igitur etc.; ab immedi[ 194 6| SIT, HAE VEL IN DIVISIONE GENERIS VEL IN SPECIEI DEFINITIONE 195 6| quae ponuntur in diuisione generis et destructae destruunt 196 6| differentiae ualeant ad diuisionem generis et quae non ualeant et dedit 197 6| ordine ponatur in diuisione generis. Continuatio: hoc erat dicendum 198 6| QUATTUOR OPPOSITIONUM DIVISIO GENERIS SIT RECTISSIMA RATIONE MONSTRANDUM 199 6| recipiendae in diuisione generis et quae sint retinendae, 200 6| recipienda ad diuisionem generis, et propter istam causam, 201 6| Et eo ordine fit diuisio generis per affirmationem et negatio 202 6| recipienda ad diuisionem generis et propter hanc causam, 203 6| habitus ponitur in diuisione generis cum ipsa priuatione, et 204 6| recipienda ad diuisionem generis quia contrariae differentiae 205 6| differentiae ponuntur in diuisione generis propter necessitatem, ideo 206 6| differentiae in diuisionem generis et propter naturam, quia 207 6| propter naturam, quia diuisio generis in species est naturalis, 208 6| IGITUR PER SE CARET DIVISIO GENERIS IN SPECIES NEGATIONE.~ ~ 209 6| certum esse, igitur diuisio generis in species caret negatione 210 6| AUTEM. Dico quia diuisio generis in species caret negatione 211 6| oportet fieri diuisionem generis per negationem, ideo quia 212 6| necesse est fieri diuisionem generis per negationem quia non 213 6| cogit fieri diuisionem generis per negationem, ergo hoc 214 6| Ostendi fieri diuisionem generis per affirmationem et negationem; 215 6| QUAE PROPTER APERTISSIMAM GENERIS NATURAM REPERTA EST DEBET 216 6| praeponenda in diuisione generis. Omnis affirmatio est prior 217 6| praeponenda in diuisione |151r| generis. Propositio et assumptio 218 6| negationem ualet ad diuisionem generis et propter quam causam, 219 6| debeant poni in diuisione generis. Modo uult ostendere quia 220 6| habitum ualet ad diuisionem generis et propter quam causam, 221 6| debeant poni in diuisione generis. Continuatio: non tantum 222 6| Ostendit fieri diuisionem generis per priuationem et habitum; 223 6| quare ualeant ad diuisionem generis et quo ordine ponantur. 224 6| quae ualet ad diuisionem generis. Sed prius proponit quamdam 225 6| dispositionem, raro fit diuisio generis. Sed diuisio generum tit 226 6| similiter siculi in diuisione generis, quae fit per negationem 227 6| FIERET AUTEM. Feci diuisionem generis per tria membra. Fieret 228 6| ostendere quomodo diuisio generis quae fit per tria membra 229 6| imponatur quod sit irmmediatun generis diuidenti et differentiae 230 6| imponitur nomen immediatum generis diuidenti: Animatum corpus 231 6| quare ponantur in diuisionem generis quia sunt accidentia et 232 6| possunt poni in diuisione generis, quia sunt talia accidentia 233 6| quae ponuntur in diuisione generis, quia non ponunt esse uno 234 6| quae ponuntur in diuisione generis propter uicarietatem hoc 235 6| NON POSSINT. NON EST ERGO GENERIS IN RELATIVAS PARTES FACIENDA 236 6| non est facienda diuisio generis in relatiuas partes, sed 237 6| non posse fieri diuisionem generis in relatiuas partes. Quia 238 6| seruus, uidetur esse diuisio generis in species secundum opinionem 239 6| uidebatur quod omnis diuisio generis esset in species et hoc 240 6| separanda, ad diuisionem generis, quia illa obiectio quae 241 6| negationis ad diuisionem generis; nisi propter necessitatem, 242 6| assumendae in diuisione[s] generis, quarta uero reicienda est. 243 6| oppositiones in diuisione generis, uult ostendere quod contraria 244 6| dignius ponuntur in diuisione generis, postea priuatio et habitus, 245 6| oppositiones ponuntur in diuisione generis et non aequaliter, sed maxime 246 6| maxime ualent ad diuisionem generis. De speciebus non dicit, 247 6| praeualent in diuisione generis. Nec non etiam priuatio 248 6| etiam priuatio ad diuisionem generis ualet dignius quam affirmatio 249 6| est priuatio in diuisione generis dignius post ipsa contraria, 250 6| VERO. Ostendi<t> diuisionem generis fieri per speciem et per 251 6| ut rec<t>ius fiat diuisio generis in species an in differentias. 252 6| uidebatur <quod> diuisio generis rectius fieret per species, 253 6| ostendi fieri diuisionem generis in species et in differentias. 254 6| DEFINITIO NAMQUE DIVISIONIS EST GENERIS IN SPECIES PROXIMAS DISTRIBUTIO.~ ~ 255 6| Namque definitio diuisionis generis, istius uocis, est distributio 256 6| Duplex ideo et diuisio generis fit in differentias; a causa.~ ~ 257 6| PROPRIAS SPECIES SEMPER FIERI GENERIS DISGREGATIONEM; SED HOC 258 6| est definitio diuisionis generis, igitur opor<tet> fieri 259 6| tet> fieri disgregationem generis in proximas species secundum < 260 6| definitionem diuisionis generis; a causa.~ ~MULTIS ENIM 261 6| causam, rectius fit diuisio generis in species quam in differentias. 262 6| QUICQUAM INVENIRI POTEST QUOD GENERIS LOCO VALEAT COLLOCARI NEQUE 263 6| praeceptum de diuisione generis in differentias, hoc scilicet 264 6| differentias posterioris generis Cum hoc est quod differentiae 265 6| incorporale>; a parte primi generis et a partibus differentiarum; 266 6| SUBSTANTIAE, ID EST SECUNDI GENERIS NON PRIMI. QUARE MANIFESTUM 267 6| NON SECUNDUM POSTERIORIS GENERIS, PRIORUM GENERUM DIVISIONEM 268 6| differentias posterioris generis; a parte primorum generum 269 6| AUTEM. Ostendit quia diuisio generis aliquando fit per species, 270 6| praeceptum de diuisione generis quod, facta diuisione generis, 271 6| generis quod, facta diuisione generis, subdendae sunt definitiones 272 6| intelligenda de diuisione generis illa quae dicta sunt, sed 273 6| praeceptum de diuisione generis in species, hoc scilicet 274 6| erant dicenda de diuisione generis, quae dicta sunt. Oportet 275 6| irrationale.~ ~FIT AUTEM GENERIS EIUSDEM MULTIPLICITER DIVISIO, 276 6| AUTEM. Ostendit quia diuisio generis fit multis modis, scilicet 277 6| Ostendi fieri diuisionem generis multis modis, quae diuersitas 278 6| sed fit diuisio eiusdem generis multis modis, id est multipliciter 279 6| Sic enim etc.~ ~SIC IGITUR GENERIS UNIUS FIT DIVISIO MULTIPLEX.~ ~ 280 6| Quandoquidem diuisio istius generis, scilicet numeri fit multiplex, 281 6| sic ipitur etc.; a parte generis. Hoc patet in hoc exemplo: 282 6| dixit quia diuisio[nem] generis non potest fieri per minus 283 6| est dictum de diuisione generis. Nec tantum illud erat utile. 284 6| DISIUNCTIVAE VERO UNIUS GENERIS SPECIES. QUAE QUONIAM DIFFERENTIIS 285 6| causa.~ ~SED DE DIVISIONE GENERIS ET SPECIEI PERPLURA DICTA 286 6| DIVISIONE. Tractaui de diuisione generis et non insufficienter: Sed 287 6| PROMPTIOR PER DIVISIONEM GENERIS AD SPECIEI DEFINITIONEM 288 6| tractaturum de diuisione generis et de definitione et iam 289 6| tractandam per diuisionem generis aliquibus insistentibus 290 6| EIUS SUMO GENUS ET ILLIUS GENERIS DIFFFERENTIAS DIVIDO; ET 291 6| ET EST SIMILIS DIVISIO GENERIS TOTIUS DIVISIONI, DEFINITIO 292 6| uel hominem. Et diuisio generis est simili<s> diuisioni 293 6| eodem modo in diuisione generis ad hoc tendimus, ut totum 294 6| definitum.~ ~NAMQUE IN DIVISIONE GENERIS ANIMAL TOTUM EST HOMINIS.~ ~ 295 6| totum, scilicet in diuisione generis.~ ~INTRA SE ENIM COMPLECTITUR 296 6| ipsius hominis; a parte generis et a partibus differentiae.~ ~ 297 6| diuisione, igitur genus; a parte generis. Et hoc quod definita species 298 6| Tractauit de diuisione generis, ostendendo quot modis fieret. 299 6| ERAT SECUNDA DIVISIO POST GENERIS DIVISIONEM.~ ~HAEC ENIM. 300 6| ordine, post diuisionem generis. Haec est redditio causae 301 6| HABEAT HUIUSMODI DIVISIO ET GENERIS ET TOTIUS DIVISIONI.~ ~UNDE 302 6| PRAEDICATIO EAM SEQUITUR, AD GENERIS DIVISIONEM REFERTUR, CUIUS 303 6| similitudinem cum diuisione generis et diuisione totius quia 304 6| hoc refertur ad diuisionem generis quod est: cum fuerit quaelibet 305 6| qualibet parte sua, cuius generis hoc est proprium, quod ubicumque 306 6| similitudinem cum diuisione generis. Sed necesse est hoc referri 307 6| Tractaui<t> de diuisione generis et de diuisione totius. 308 6| ADIECTIONE QUAE TERMINET, VEL GENERIS VEL CASUS VEL ALICUIUS ARTICULI; 309 6| adiectionem, dico, uel generis etc. Vel genere ut Canna 310 6| utrumque est, et masculini generis est et nominatiui casus.~ ~ 311 6| VOCUM SIGNIFICATIO TAMQUAM GENERIS.~ ~NON TAMEN. Ipse enumerauit 312 6| quemadmodum in diuisione generis; et ad hoc remouendum ponit 313 6| ambiguarum tamquam significatio generis.~ ~IN GENERE OMNES SPECIES 314 6| DICTUM EST, EST AUTEM ET DE GENERIS TOTIUSQUE DIVISIONE PROPOSITUM 315 6| cta>ctum est de diuisione generis et totius et uocis; quare 316 6| AUT MINUS, SICUT FIT IN GENERIS DIVISIONE.~ ~HARUM AUTEM.