Pars

 1  Inc|           dicit genus sine specie uel speciem sine genere subsistere non
 2  Inc|              subsistere non posse uel speciem ex differentiis constare,
 3  Inc|           argumenta inter proprium et speciem non esse necessaria. Ubi
 4  Inc|             quae fiunt inter genus et speciem et differentiam et econuerso
 5    1|             hic sed etiam cum dicimus speciem constare ex genere et differentia,
 6    1|             sunt species et quamlibet speciem esse suum proprium; genus
 7    1|        excogitationem genus esse siue speciem. Et haec quidem sententia
 8    1|     Familiarius assignabis proferendo speciem quam genus.~ ~Sed et cum
 9    1|              etiam <cum> ait genus et speciem praedicari in quid et ea
10    3|            significat iterum physicam speciem, quae scilicet supponitur
11    3|            significat quoque subtilem speciem. Subtilem uero speciem uocat
12    3|       subtilem speciem. Subtilem uero speciem uocat Boethius humanitatem.
13    3|              ait: Omne ante indiuidua speciem esse; quippe phoenix praeest
14    3|               esse specificam, et ita speciem facere. Et sic uel phoenicem
15    3|       Boethius dicit super Porphyrium speciem uno indiuiduo esse contentam,
16    3|           esse non potest, quia habet speciem sub se, nec genus est, cum
17    3|              Quod uero dicit Boethius speciem esse contentam uno indiuiduo
18    3|              quod dicamus eum dixisse speciem esse contentam uno indiuiduo
19    3|  differentibus substantialiter, tamen speciem bene esse.~ ~ < ... >~ ~
20    3|             non secundum aliquam suam speciem.~ ~Huic autem expositioni
21    3| definitionibus eorum dixerat genus et speciem de pluribus praedicari.~ ~
22    3|                A causa dicit hoc loco speciem esse partem et totum, sed
23    4|            DIFFERENTIA VERO. Cur post speciem tractet de differentia,
24    4|               cum de differentia ante speciem tractaret, nisi essent praedictae
25    4|     naturaliter prior sit, quia etiam speciem quam complet, naturaliter
26    4|          argumentationis: Cum dicimus speciem a genere in differentiis
27    4|            QUAECUMQUE ALTERAM FACIUNT SPECIEM ET QUAECUMQUE IN EO QUOD
28    4|                sed illud tantum, quod speciem ad esse conducit, id est
29    4|              id est cum genere ducit, speciem ad esse, id est ad significationem
30    4|               aduenientes constituunt speciem, ut rationale adueniens
31    4|              aduenientes aliquam eius speciem constituunt. Unde specificae
32    4|            homini negat, quae propter speciem constituendam generi aduenit,
33    4|              est necesse ut sicut per speciem genus esse in substantia
34    4|             aduenientes non efficiunt speciem. Omnes namque formas, cuiuscumque
35    5|               et semper, ut risibile. Speciem specialissimam ubique intellige,
36    5|              in Communitatibus dicat: speciem ante subsistere quam proprium,
37    5|              cum Porphyrius quandoque speciem proprio naturaliter esse
38    7|              est secundum unumquamque speciem, differentiae uero plures,
39    7|               UT GIGNAT ALIQUAM ALIAM SPECIEM (QUIDAM ENIM EQUUS CUIDAM
40    7|               CUM ALIA DIFFERENTIA ad speciem constituendam, cum species
41    7|        species numquam componat aliam speciem, ut gignat aliam speciem,
42    7|              speciem, ut gignat aliam speciem, ac si diceret: Uniuersale
43    7|          differentiae sic conuenit ad speciem constituendam, quod unaquaeque
44    7|              ad constituendam tertiam speciem conueniunt, ut unaquaeque