Pars

 1    1|   differentia, utpote hominem, ipsam rem, ex animali et rationalitate,
 2    1|            genus est.~ ~Et sic ipsam rem quae est animal, in ipso
 3    1|       afferret rationem de nomine ad rem. Non enim per praedicationem
 4    1| communicabiles pluribus, quod eandem rem essentialiter in pluribus
 5    1|          substantiae esse, cum aliam rem non designet. /517/~ ~Quomodo
 6    1|              assignantes, qui eandem rem uniuersalem et particularem
 7    1|           astruunt. Hi namque eandem rem in diuersis indifferenter
 8    1|           diximus, sententiam eandem rem uniuersalem et particularem
 9    1|        illorum sententiam qui eandem rem uniuersalem et particularem
10    1|      communitatem assignantes dicunt rem aliam uniuersalem, aliam
11    1|           generis, illud habet in se rem definiti. Vox uero illud
12    1|          sensu, id est significantes rem non cum aliqua forma, quae
13    1|            intellectus huius speciei rem accidentiis affectione informatam
14    1|        singulare nomen, intelligimus rem informatam unitate et ideo
15    1|               id est non attendentes rem ut discretam -- id est in
16    1|             nec chimaera, cum nullam rem contineat. Quod Aristoteles
17    1|           habet, id est qui concipit rem aliter quam sit, cassus
18    1|            aequaliter se habet, quam rem in ipso intelligam quaero.
19    2|           agit Socrates, id est quam rem agit, de substantia nominis
20    2|            est quid necesse est hanc rem esse ad hoc quod homo, id
21    3|              cum hoc aliquid, id est rem suam, discrete non significet.
22    3|          Primum enim <oportet> scire rem esse, antequam de ea quae
23    3|       significationem suam uariet et rem substantiae copulet. Veluti
24    4|             secundum hoc quod animal rem ipsam in homine dicimus,
25    4|            differentiae significant, rem quandam intelligibilem ab