Pars

 1    1|         quibus sermones uniuersales aperte dicuntur. Hinc illud Aristotelis:~ ~
 2    1|    demonstrat, quid unaquaeque res, aperte clamat sermones esse uniuersales,
 3    1|         sint species enuntiationis, aperte docet species magis esse
 4    1|           aut quantitatem... etc.~ ~Aperte ostendit hoc nomen 'deus'
 5    1|           aliquibus, tale est ac si aperte diceretur: quaedam in aliqua
 6    1| definitionem uniuersalis quam ponit aperte insinuat cum ait:~ ~ Uniuersale
 7    1|          est genus, ac si diceretur aperte: de pluribus praedicabile
 8    1|             deliberari possit. Quod aperte insinuat Boethius ubi ait:~ ~
 9    1|  intellectus dubitatio consisteret, aperte ostendit Boethius, cum illam
10    1|           dubitationem uniuersalium aperte Aristoteles insinuat cum
11    1|          quo sensu Boethius denegat aperte eam cum probat genera et
12    1|         contineat. Quod Aristoteles aperte insinuat:~ ~ Rerum alia
13    2|        definitioni esse suppositum, aperte insinuat idem nomen suppositum
14    3|           aequalibus conuenit. Quod aperte insinuat, ubi dicit: OPORTET
15    4|            quod Boethius in Topicis aperte insinuat, cum ait: Idem
16    4|             aliud. Ex quibus uerbis aperte differentiam substantialem,
17    4|            alicui speciei est. Quod aperte insinuat Aristoteles in
18    5|        sedet. Sed his quidem uerbis aperte insinuat risibile conuenire