Pars

  1  Inc|               7] Sub philosophia tres species contineri dicimus: physicam,
  2  Inc|              9] Huius autem sunt duae species: una scientia inueniendi
  3  Inc|          ratio diiudicandi duas habet species: confirmationem argumentorum
  4  Inc|            quinque -- genus scilicet, species et differentias, proprium
  5  Inc|               nomina (genus scilicet, species, differentia, proprium et
  6    1|              QUID DIFFERENTIA QUIDQVE SPECIES ET QUID PROPRIUM ET QUID
  7    1|            quia ad hoc quod genus uel species oportet quod res subsistant
  8    1|           nominibus, quarum genus uel species ueraciter praedicari habeant.
  9    1|               aliquid eorum quae sunt species et quamlibet speciem esse
 10    1|               suum proprium; genus et species idem esse quod genus.~ ~
 11    1|               quod scilicet genera et species, huiusmodi conceptiones, *
 12    1|              Aristotelis:~ ~ Genus et species qualitatem circa substantiam
 13    1|            affirmatio et negatio sint species enuntiationis, aperte docet
 14    1|           enuntiationis, aperte docet species magis esse sermones quam
 15    1|             quippe si in rerum natura species magis existerent quam in
 16    1|         sessio et homo sunt oppositae species, et tamen sessio non ideo
 17    1|                Genus est uox~ ~et:~ ~ Species est uox~ ~Tale est enim
 18    1|               genus~ ~uel:~ ~ Vox est species~ ~non sunt concedendae,
 19    1|   determinatis sciendum est genera et species nullo loquente non minus
 20    1|               enim dico:~ ~ Genus uel species est~ ~ipsis nihil attribuo
 21    1|            est uniuersale~ ~ Homo est species~ ~accipientes haec nomina '
 22    1|            intelligit "utrum genus et species subsistant", id est sint
 23    1|              modo scilicet: genera et species subsistant, id est res subsistentes
 24    1|               horum nominum: genus et species, quae sermonibus data sunt.
 25    1|           propositionem:~ ~ Genera et species subsistunt~ ~falsam esse
 26    1|           talis est sensus 'genera et species subsistunt': aliqua subsistentia
 27    1|           subsistentia sunt genera et species. In quo sensu Boethius denegat
 28    1|              eam cum probat genera et species non esse nec sane intelligi.
 29    1|             intelligit: cum genera et species sint res subsistentes et
 30    1|         incorporalia, utrum genera et species sint corporales res an incorporales.
 31    1|                Soluens ita: genera et species sunt corporalia id est res
 32    1|           propositionem:~ ~ Genera et species sunt corporalia~ ~in proprio
 33    1|            ueluti istam:~ ~ Genera et species sunt subsistentia~ ~quae
 34    1|           spiritus -- utrum genera et species sint in sensibilia an extra
 35    1|                Soluens ita: genera et species quaedam nomina in sensibilibus
 36    1|        possent. Sunt igitur genera et species in sensibilibus posita per
 37    1|               arbitror quod genera et species in sensibilibus subsistant
 38    1|            Plato uero dicit genera et species non solum extra intelligi,
 39    1|             circa illa duo, genera et species, id est necesse <sit> ea
 40    1|           postponenda, quia genera et species nec sunt nec intelliguntur
 41    1|               omnibus patet genera et species nec esse nec sane intelligi.~ ~
 42    1|           partem qua probat genera et species non esse non determinat,
 43    1|           propositionem:~ ~ Genera et species non sunt~ ~in proprio sensu
 44    1|      subsistentiae non sunt genera et species~ ~Concedimus tamen quod
 45    2|            specie, quae sunt diuersae species uel sub diuersis speciebus
 46    2|             status ex quibus diuersae species possunt poni. Omnia uero
 47    2|             ut respondeatur genus uel species uel ipsorum definitio, semper
 48    2|         dicitur: quid est genus, quid species, id est quid significat
 49    2|      significat genus, hoc nomen, uel species, sicuti idem est, ut cum <
 50    3|              satis ostendat, quid sit species, ubi dicit: genus est quod
 51    3|           genus quidem est ut animal, species uero ut homo etc., in quo
 52    3|              ostendit satis, quid sit species.~ ~Quas quaestiones soluit
 53    3|            non sufficit, cum quid sit species, non sufficienter assignet '
 54    3|                non assignet 'per quod species cognoscitur'. Merito ergo
 55    3|             ex hoc quod ista littera 'species quid' etc. praedictis continetur
 56    3|        sciendum, quod huius uocabuli 'species' diuersae sunt significationes.
 57    3|        diuersae sunt significationes. Species enim hoc uocabulum significat /
 58    3|          sciendum est, quod genus uel species non sunt relatiua, sed quasi
 59    3|               haec nomina 'genus' et 'species', et quorum unum non est
 60    3|      constitutione speciei ponitur et species potest esse absque genere.
 61    3|            Sed tamen quamuis genus et species non sunt relatiua, tamen
 62    3|          rebus unius speciei, et ipsa species est praedicabilis, et cum
 63    3|       Porphyrio. Quarum una haec est: species est quae sub assignato,
 64    3|               debet exponi: illud est species, scilicet quod est sub genere,
 65    3|           proxime, id est affine. Nam species proximiores sunt generi
 66    3|         generi quam indiuidua eo quod species continent sub se plures
 67    3|              definitionis, quae est: 'Species est de qua genus praedicatur
 68    3|        speciei ponit, quae talis est: Species est quae uel quod praedicatur
 69    3|                Similiter cum dicitur: Species est quod praedicatur de
 70    3|               sol, mundus, terra sunt species eo quod in natura res habent
 71    3|             nec mundus nec terra sunt species, sed indiuidua eo quod non
 72    3|             phoenix magis debeat dici species quam indiuiduum, plures
 73    3|              habere, quod phoenix sit species.~ ~Rursus quod ait: Omne
 74    3|        indiuiduum, et ita phoenix est species.~ ~Rursus cum phoenix sit
 75    3|         phoenicem. Et ita phoenix est species. /545/~ ~Cui sententiae
 76    3|             uidetur, quod phoenix sit species, quod Boethius dicit in
 77    3|           sufficienter diuidi in duas species. Auis igitur cum genus <
 78    3|                per duas sibi proximas species diuidi potest, sed quia
 79    3|         coruum cum phoenice, uel erit species specialissima uel genus.
 80    3|          specialissima uel genus. Sed species specialissima esse non potest,
 81    3|              non habeat duas proximas species sibi, quibus sufficienter
 82    3|           diuidatur, nisi phoenix sit species. Unde species dici debet
 83    3|             phoenix sit species. Unde species dici debet etiam, cum ipse
 84    3|          dicat semper genus in plures species diuidi.~ ~Rursus species
 85    3|              species diuidi.~ ~Rursus species esse uidetur ex eo quod
 86    3|           substantia et sic genus uel species.~ ~Solutio primi argumenti:
 87    3|            esse in natura, /546/ quod species esset contenta uno indiuiduo,
 88    3|            dicunt omne genus per duas species sibi proximas posse diuidi
 89    3|              diuidi per proximas duas species, sibi tale est, ac si dicatur:
 90    3|               ad hoc quod phoenix sit species.~ ~Quod autem <nec> phoenix
 91    3|          quantum ad naturam genera et species dicerentur, homo genus dici
 92    3|              ueritate, ut phoenix sit species, quod tam Boethius quam
 93    3|              quam Porphyrius asserit. Species tamen dicitur secundum opinionem
 94    3|               INDIVIDUA PROXIMUM EST, SPECIES ERIT SOLUM, NON ETIAM GENUS.~ ~
 95    3|        utrumque, scilicet et quod sit species et quod non sit species;
 96    3|               species et quod non sit species; quod non sit species, ideo,
 97    3|             sit species; quod non sit species, ideo, quod est proximum
 98    3|              ad hunc coruum. Quod sit species, bene potest concedi eo
 99    3|              illud uniuersale non est species specialissima, non est uerum.
100    3|     specialissima, non est uerum. Nam species potest praedicari de specie
101    3|             an illud uniuersale esset species specialissima, quod illam
102    3|      contineret. Probatur, quod esset species specialissima eo quod praedicaretur
103    3|             differentibus. Nulla enim species praedicatur de substantialiter
104    3|               quosdam falsum est. Nam species bene potest praedicari de
105    3|               AD SUPERIORA QUORUM EST SPECIES, EAM UERO QUAE EST AD POSTERIORA
106    3|          HABET SED ETIAM INDIVIDUORUM SPECIES DICITUR (SED SPECIES QUIDEM
107    3|     INDIVIDUORUM SPECIES DICITUR (SED SPECIES QUIDEM INDIVIDUORUM VELUT
108    3|      INDIVIDUORUM VELUT EA CONTINENS, SPECIES AUTEM SUPERIORUM VELUT QUAE
109    3|                ut ostendat, de quibus species habeat praedicari, non quod
110    3|                Cum NUMERO QUODAM SUNT SPECIES, INDIVIDUA VERO NON, infinita
111    3|           multitudine, cum unaquaeque species multa indiuidua continere
112    3|               pereant, quam indiuidua species, quia indiuiduum perit et
113    3|               specie et non pereunte, species uero non perit sine destructione
114    3|         frequentius pereunt, quia cum species perit, unumquodque illorum
115    3|          unumquodque illorum perit et species non perit aliquo illorum
116    3|             illorum pereunte. Si ergo species pereunt ut rosae, non ideo
117    3|               inconstantia quantum ad species.~ ~Videtur tamen posse probari,
118    3|              MULTORUM IN UNAM NATURAM SPECIES EST, ET MAGIS ID QUOD GENUS
119    3|           dispergimus, quia genera et species, per praedicationem quorum
120    3|            sunt. A causa. Et hoc est: SPECIES EST COLLECTIVUM MULTORUM
121    3|              etc., id est collectiuum species est multorum, quia hoc nomen '
122    3|                CUMQUE SIT GENUS UNUM, SPECIES VERO PLURIMAE (SEMPER ENIM
123    3|       PLURIMAE (SEMPER ENIM IN PLURES SPECIES DIVISIO GENERIS EST), GENUS
124    3|            SUPERIORA DE INFERIORIBUS, SPECIES AUTEM NEQUE DE PROXIMO SIBI
125    3|          Superius <dixerat> genera et species de pluribus praedicari posse,
126    3|         INDIVIDUUM QUIDEM SUB SPECIE, SPECIES AUTEM SUB GENERE; TOTUM
127    3|                INDIVIDUUM AUTEM PARS, SPECIES VERO ET TOTUM ET PARS (SED
128    3|               ET QUAE GENERA EADEM ET SPECIES SUNT, QUAE ETIAM INDIVIDUA,
129    3|                ET QUOT MODIS GENUS ET SPECIES DICATUR, SUFFICIENTER DICTUM
130    4|               aliquo sunt similia, ut species in genere uel indiuidua
131    4|           differentia est qua abundat species a genere.~ ~Vel potest dici,
132    4|           Differentia est qua abundat species a genere et secundum hoc
133    4|           DIFFERENTIA EST QUA ABUNDAT SPECIES A GENERE". HOMO ENIM AB
134    4|               DIFFERENTIA QUA ABUNDAT SPECIES A GENERE, id est in significatione
135    4|               in significatione cuius species abundat a genere, id est
136    4|             continet in sententia sua species, ita quod genus non continet
137    4|         excluditur 'quale', cum nulla species ab alia differat per 'quale'
138    4|           DIFFERENTIA EST QUA ABUNDAT SPECIES A GENERE, id est qua abundat
139    4|            GENERE, id est qua abundat species constitutiua sui ita, quod
140    4|     quaestionem. Si enim dicamus quod species abundat <in> differentiis
141    4|           nullo modo sunt. Cum igitur species ex his quae non sunt, conficitur,
142    4|          contraria in eodem. Si enim <species> non abundat a genere in
143    4|        differentias habere, sicuti et species, ut scilicet sicut homo
144    4|              per haec nomina genus et species possumus a genere agere
145    4|               differentiis, id est si species tenet in sententia sua differentias
146    4|           eodem.~ ~ NAM UNDE HABEBUNT SPECIES DIFFERENTIAS?~ ~NAM UNDE.
147    4|        generis exigit eas, sed tantum species illas ex genere contrahit,
148    4|          causa est earum et uere eas <species> habet ex genere; nam aliunde
149    4|              aliae aduenientes generi species faciunt. Sunt itaque huiusmodi
150    4|            potest recedere, quin ipsa species corrumpatur. Sic dicatur
151    4|        conuincitur, ita per indiuidua species. Nihil etiam fortassis impedit
152    4|             sicut cum dicitur: 'Omnis species est cum diuisibili differentia',
153    4|            specialissimarum inuenitur species cum diuisibili differentia.
154    4|              Si enim unaquaeque /572/ species esset cum diuisibili differentia
155    4| substantialibus constaret, iam ultima species inueniri non posset, sicuti
156    6|               NEQUE DIFFERENTIA NEQUE SPECIES NEQUE PROPRIUM, SEMPER AUTEM
157    6|            EST QUOD NEQUE GENUS NEQUE SPECIES NEQUE DIFFERENTIA NEQUE
158    7|             uero plures, id est nulla species diuersas habet materias,
159    7|               IN SUBSTANTIA HOMINIS), SPECIES VERO SPECIEI NON COMPONITUR
160    7|            speciem constituendam, cum species numquam componat aliam speciem,
161    7|              illius. Sed non ita duae species ad constituendam tertiam
162    7|             conueniunt, ut unaquaeque species sit illius. Quod per mulum
163    7|               mulum conficiendum enim species non conueniunt, quia tunc