Pars, Liber

  1 Prae       |       colligere, nisi eius studium in deum, ad quem omnia referri conuenit,
  2 Prae       |            praeferam uolumina, qui ad deum, saeculo relicto totum me
  3  Cap,     I|              si recte agamus, propter deum facimus cui hoc placere
  4  Cap,     I|         omnino faciendum nisi propter deum, ut in deo finem omnium
  5  Cap,     I|               Hominem igitur uidit et deum confessus est dicens:~ ~
  6  Cap,     I|           Cernebat carnem et credebat deum in carne latentem. Sed etsi
  7  Cap,     I|             Sunt autem plura etiam ad deum pertinentia quae credi uel
  8  Cap,     I|         periculum; ueluti si credamus deum cras pluuiam facturum uel
  9  Cap,     I|          fidei religio unum solummodo deum esse ac nullo modo plures
 10  Cap,     I|        diuersas ueraciter confitetur: deum uidelicet patrem, ut dictum
 11  Cap,     I|             patrem, ut dictum est, ac deum filium eius, atque deum
 12  Cap,     I|               deum filium eius, atque deum spiritum sanctum ab utrisque
 13  Cap,     I|            uerbum et uerbum erat apud deum et deus erat uerbum" --
 14  Cap,     I|                   1.33] Tale est ergo deum patrem ac filium et spiritum
 15  Cap,     I|           ipso statim Genesis exordio deum patrem et filium et spiritum
 16  Cap,     I|               quo etiam amplius amari deum quam a muliere quis non
 17  Cap,     I|                Quomodo enim illa tunc deum uere dilexerit, quem sibi
 18  Cap,     I|       insinuat:~ ~ Credis, inquit, in deum patrem omnipotentem? In
 19  Cap,     I|            Unde et merito in his quae deum facere exoramus, commemorationem
 20  Cap,     I|            loquitur dicens:~ ~ Patrem deum, quia nulli debet quod est,
 21  Cap,     I|               factum est ita~ ~cuncta deum condidisse in uerbo, hoc
 22  Cap,     I|                Tale est itaque dicere deum patrem ac si dicamus diuinam
 23  Cap,     I|         sapientia. Tale est et dicere deum filium quasi diceremus diuinam
 24  Cap,     I|          prolationem, unum tantummodo deum in tribus personis intelligens
 25  Cap,     I|              aliarum rerum principium deum esse constat. Et omne quod
 26  Cap,     I|      continere dicatur. Et iterum, ad deum loquens Sapientia dicit:~ ~
 27  Cap,     I|              nominat, aperte eum esse deum pronunciat cum solius templum
 28  Cap,     I|          uobis?~ ~Ubi aperte insinuat deum ipsum, cuius est templum,
 29  Cap,     I|          apostolorum spiritum sanctum deum esse profitetur dicens:~ ~
 30  Cap,     I|              esse assignat, per ipsum deum, quem ubique esse astruit,
 31  Cap,     I|                et per hoc ipsum etiam deum plenum esse, sicut est pater
 32  Cap,     I|         uerbum dei quam spiritum eius deum esse, sicut et ipse cuius
 33  Cap,     I|           profitetur sancta anima per deum liberata, cum in Aecclesiastico
 34  Cap,     I|     Philosophos autem unum tantummodo deum cognoscere unus ex ipsis,
 35  Cap,     I|              ac si aperte dicat: immo deum unum, non deos plures.~ ~[
 36  Cap,     I|   inexcusabiles quia cum cognouissent deum, non sicut deum glorificauerunt
 37  Cap,     I|          cognouissent deum, non sicut deum glorificauerunt aut gratias
 38  Cap,     I|     monstratur.~ ~Item:~ ~ Collaudant deum et insensibilia per nos,
 39  Cap,     I|            nos, dum ea considerantes  deum laudamus.~ ~[1.104] Dixerunt
 40  Cap,     I|             quod non sensum habeat in deum. Nemo itaque miretur si
 41  Cap,     I|    philosophorum bonam uitam recipere deum, et aliter habere eos qui
 42  Cap,     I|         mundum istum uisibilem summum deum esse opinantur, admonebat
 43  Cap,     I|             quem prae excellentia sua deum quoque appellauerunt. Cuius
 44  Cap,     I|                 Quandocumque, inquit, deum supponimus 'animali', secundum
 45  Cap,     I|             inuenit, prodidit: patrem deum paternamque mentem, artem
 46  Cap,     I|            omni praefert creaturae et deum esse astruit, quam postmodum
 47  Cap,     I|       uniuersa tamquam uiua sint apud deum et nulla mortua, hoc est
 48  Cap,     I|             mundi ipsum intelligerent deum.~ ~[1.129] Quod uero dicit
 49  Cap,     I|                1.129] Quod uero dicit deum excogitasse "tertium animae
 50  Cap,     I|          testimonium Tullium inducens deum ipsum quem Pythagoras "animum"
 51  Cap,     I|               est animum siue animam, deum dixerunt secundum hoc quod
 52  Cap,     I|         quendam adhortantem non digne deum excolere, nisi mente scilicet
 53  Cap,     I|              hunc praecipue, scilicet deum, bene uiuendo glorifica.~ ~[
 54  Cap,     I|                Caeterum cum ad summum deum et principem omnium, qui
 55  Cap,     I|         animam emittit, ita anima cum deum amittit. Deus amissus mors
 56  Cap,     I|            creatorem rerum et per hoc deum esse astruit, et creatarum
 57  Cap,     I|             credendum est, nisi solum deum, qui ex eo incorporeus creditur
 58  Cap,     I|        cogniti sumus, facie ad faciem deum uidentes. Haurit spiritus
 59  Cap,     I|             quem secutus Virgilius:   Deum namque ire per omnes Terrasque
 60  Cap,     I|               fallor, dictus est quod deum et nlentem, id est patrem
 61  Cap,     I|            mundi loqueretur, asseruit deum et noym ultra animam esse
 62  Cap,     I|          quippe Augustinus ibidem, ad deum sermonem intendens:~ ~ Procurasti
 63  Cap,     I|            uerbum et uerbum erat apud deum et deus erat uerbum. Hoc
 64  Cap,     I|            Hoc erat in principio apud deum. Omnia per ipsum facta sunt
 65  Cap,     I|              enim insipiens gens tuum deum non intellexisti, ludentem
 66  Cap,     I|           ipso fidelibus infusum esse deum. Quem rex ille non solum
 67  Cap,    II|        Precamur ut pro nobis communem deum depreceris quem in salutem
 68  Cap,    II|           maxime autem in his quae ad deum pertinent tutius auctoritate
 69  Cap,    II|            Absit enim hoc ut credamus deum, qui malis quoque ipsis
 70  Cap,    II|              sunt insolentes aduersus deum disputationes, et destruenda
 71  Cap,    II|            est committenda fides quae deum hunc suadeat credi, quem
 72  Cap,    II|           suadeat credi, quem tu unum deum patrem et filium et spiritum
 73  Cap,    II|         cecitatem ut idolum quodlibet deum esse ac caeli ac terrae
 74  Cap,    II|            debere, sed non ipsam apud deum habere meritum, ad quam
 75  Cap,    II|                ut cognoscant te uerum deum et quem misisti Iesum Christum~ ~
 76  Cap,    II|            non sufficit, sed magis ad deum qui expositione non indiget
 77  Cap,    II|            uerbum et uerbum erat apud deum et deus erat uerbum~ ~statim
 78  Cap,    II|                 Quia cum cognouissent deum. non sicut deum glorificauerunt...~ ~[
 79  Cap,    II|          cognouissent deum. non sicut deum glorificauerunt...~ ~[2.
 80  Cap,    II|          genuerit filium, profiteatur deum genuisse seipsum. Quem aperte
 81  Cap,    II|              Qui putat eius potentiae deum ut seipsum ipse genuerit,
 82  Cap,    II|            possum quam deus prouideat deum posse falli concedat.~ ~[
 83  Cap,    II|              est homo compositum esse deum statuet. Quicquid autem
 84  Cap,    II|           Idem in VII Confessionum ad deum loquens ait:~ ~ Nec cogeris
 85  Cap,    II|             etiam naturam philosophi "deum ignotum" profitentes, in
 86  Cap,    II| generalissimorum subiciant, utique et deum, si inter res ipsum comprehenderent,
 87  Cap,    II|             sunt. Ex quo liquidum est deum, qui omnium rerum est unicum
 88  Cap,    II|              ait:~ ~ Sic intelligamus deum, si possumus, quantum possumus,
 89  Cap,    II|          nihilque patientem. Quisquis deum ita cogitat, etsi nondum
 90  Cap,    II|         subiecto. Unde manifestum est deum abusiue uocari substantiam,
 91  Cap,    II|              dicitur, ita ut fortasse deum solum dici oporteat essentiam.
 92  Cap,    II|           iuxta philosophos ullo modo deum substantiam dici. Patet
 93  Cap,    II|      demonstrare. Unde et cum dicimus deum priorem esse mundo siue
 94  Cap,    II| significationem, ut uidelicet dicamus deum secundum tempus priorem
 95  Cap,    II|          nouerunt accommodare qui cum deum in arte nominant, quem animali
 96  Cap,    II|       manifestandos suos intellectus, deum autem minime intelligere
 97  Cap,    II|              et cum unum et eundemque deum dicamus esse tam patrem
 98  Cap,    II|             est ex substantia patris, deum ex deo, lumen ex lumine~ ~
 99  Cap,    II|           matris. Quod absit ut inter deum patrem et filium tale aliquid
100  Cap,    II|         spiritui assignatur, quod est deum per caritatis affectum extendere
101  Cap,    II|            respondendum est quod, cum deum dicimus esse caritatem,
102  Cap,    II|              designatiua sunt, cum ad deum transferuntur, a propria
103  Cap,    II|              se atque proximo propter deum~ ~nequaquam hoc modo deus
104  Cap,    II|        potentia, ita et translatis ad deum uocabulis quamuis ipse simul
105  Cap,    II|      significationem, non tamen sicut deum dicimus hominem esse, ita
106  Cap,    II|             hominem esse. Nec quamuis deum patrem dicamus sapientiam
107  Cap,    II|              Qui putat eius potentiae deum esse ut seipsum genuerit,
108  Cap,    II|                Spiritum sanctum uerum deum inuenimus in scriptura et
109  Cap,    II|             et mitti perhibet, ita ad deum patrem de spiritu ipso et
110  Cap,    II|              utrique patrem assignat, deum quidem menti et rursum mentem
111  Cap,    II|             Macrobius animae ipsi tam deum quam noym praeferre non
112  Cap,    II|             inchoans, cum uerbum apud deum aeternaliter esse ostenderet,
113  Cap,    II|            uerbum et uerbum erat apud deum et deus erat uerbum. Hoc
114  Cap,    II|            Hoc erat in principio apud deum. Omnia per ipsum facta sunt...
115  Cap,    II|            Hoc erat in principio apud deum.~ ~Qui in eo fortasse quod
116  Cap,    II|           iudei uel gentes. (Sum enim deum esse patrem et filium et
117  Cap,    II|         sanctum tale sit, ut diximus, deum esse potentiam, ut dictum
118  Cap,    II|      abhorrent, cum uidelicet audiunt deum patrum et deum filium, in
119  Cap,    II|      uidelicet audiunt deum patrum et deum filium, in sensum uerborum
120  Cap,   III|              de ratione credendi unum deum discussio, et quid unum
121  Cap,   III|               ipse perhibet apostolus deum sui notitiam reprobis quoque
122  Cap,   III|                quia, cum cognouissent deum, non sicut deum glorificauerunt,
123  Cap,   III|          cognouissent deum, non sicut deum glorificauerunt, aut gratias
124  Cap,   III|        saeculum, quomodo ipsius mundi deum et creatorem non facilius
125  Cap,   III|            disponuntur consilium alii deum, alii naturam ipsam rerum,
126  Cap,   III|         manifestum arbitror. Quem nos deum dicimus.~ ~[3.9] De cuius
127  Cap,   III|             plures, atque unum potius deum ac dominum omnium quam plures
128  Cap,   III|         omnium esse constet. Quem nos deum dicimus ac summum iure profitemur
129  Cap,   III|              plures sint dii, quomodo deum quemcumque summum bonum
130  Cap,   III|           amore nec timore uereremur, deum, penitus ignoraremus? Quae
131  Cap,   III|            qua ratione malint eligere deum non esse quam esse, et cum
132  Cap,   III|     impotentiam.~ ~[3.20] Nemo itaque deum impotentem in aliquo dicere
133  Cap,   III|        omnibus quae efficere possumus deum potentem praedicabimus,
134  Cap,   III|             aecclesiae':~ ~ 'Credo in deum patrem ommpotentem'. Omnipotens
135  Cap,   III|           ratio, qua uidelicet probat deum nullatenus mundum meliorem
136  Cap,   III|             secuti esse uidentur, cum deum patrem probarent filium
137  Cap,   III|         constat id solum posse facere deum quod aliquando facit. At
138  Cap,   III|            tamen utrumque nonnisi per deum queat contingere? Si enim
139  Cap,   III|               eum saluari a deo, quam deum saluare eum? Si ergo possibile
140  Cap,   III|             quomodo non sit possibile deum saluare eum? Cum enim antecedens
141  Cap,   III|             quis neget antecedere ad "deum saluare eum", cum uidelicet,
142  Cap,   III|       damnandus est a deo saluari, et deum saluare ipsum? Cum itaque
143  Cap,   III|               neget possibile esse et deum saluare eum?~ ~[3.40] Potest
144  Cap,   III|            quod supra iam astruximus, deum uidelicet ea tantum facere
145  Cap,   III|               quae manifeste asserunt deum plura posse quae tamen numquam
146  Cap,   III|             aut etiam uult, in quo id deum facere non oportet quod
147  Cap,   III|         alienum. Quod denique attinet deum illa etiam posse facere
148  Cap,   III|              3.48] Sunt uero qui ideo deum estimant ea etiam posse
149  Cap,   III|            aliquem saluari a deo" et "deum saluare eum", non satis
150  Cap,   III|          saluandus, a deo saluari, et deum saluare eum? Nec tamen ideo
151  Cap,   III|              Nec tamen ideo recipimus deum posse saluare eum, sicut
152  Cap,   III|           praebeat. Cum autem dicimus deum posse illum saluare qui
153  Cap,   III|           Possibile est hoc uel illud deum facere~ ~ad naturam diuinitatis
154  Cap,   III|         Aliquem saluari a deo~ ~et~ ~ Deum saluare eum~ ~mirandum non
155  Cap,   III|             omnibus reor ea solummodo deum posse facere uel dimittere
156  Cap,   III|               ita non est necesse uel deum uel aliquem in aliquo tempore
157  Cap,   III|              prius quia possibile est deum incarnari, et postmodum
158  Cap,   III|                   3.64] Liquet itaque deum sicut nec scientia uel uoluntate
159  Cap,   III|        Denique quod obiectum est adeo deum fuisse mutatum cum homo
160  Cap,   III|        pensemus. Quid est enim dicere deum fieri hominem, nisi diuinam
161  Cap,   III|         semper fuit concedi oporteret deum esse, cum uidelicet constet
162  Cap,   III|            Absit autem ut aliquam rem deum esse ponamus quae non semper
163  Cap,   III|           deus fuerit! Hoc quippe est deum nouum uel recentem confiteri.
164  Cap,   III|            assumptione humanitatis in deum. Unus omnino non confusione
165  Cap,   III|            catholica haec est ut unum deum in trinitate et trinitatem
166  Cap,   III|             Unde ab omni mutabilitate deum penitus immunem profitemur
167  Cap,   III|               definitio nullatenus in deum cadit, sed in his tantum
168  Cap,   III|               prouidit, possibile est deum falli.~ ~[3.113] Ad quod
169  Cap,   III|            cogimur quod possibile sit deum falli.~ ~[3.114] Sunt et
170  Cap,   III|          obicerent, si possent dicere deum haec ita prouidisse, ut
171  Cap,   III|          appellari? Quamuis enim apud deum qui uoluntatem pro opere