Pars, Liber

 1  Cap,     I|     uidelicet quis credit se aliquod bonum assecuturum esse. "Est itaque
 2  Cap,     I|              se habeat quo se habere bonum ei esse credimus, et hoc
 3  Cap,     I|          nascitur, cum quod credimus bonum nos adepturos esse per dei
 4  Cap,     I|         principium, unum lumen; unum bonum unum inmensum, unum omnipotentem,
 5  Cap,     I|         spiritus sanctus, eum summum bonum atque in omnibus perfectum
 6  Cap,     I|         ipsum, ut dictum est, summum bonum esse praedicemus, cui tamquam
 7  Cap,     I|          enim creditur facturus esse bonum quod rogatur, qui et id
 8  Cap,     I|             Et uidit deus quod esset bonum~ ~bonitas dei, quam spiritum
 9  Cap,     I|       dicitur "Vidit deus quod esset bonum" ac si dicatur: intelligendo
10  Cap,     I|  intelligendo quia opus quod fecerat bonum esset, amauit illud eo ipso
11  Cap,     I|            amauit illud eo ipso quod bonum erat; ex quo et ipse bonus
12  Cap,    II|           est: Omnia legentes, quod  bonum est retinentes. Unde satis
13  Cap,    II|     incurramus:~ ~ Ve his qui dicunt bonum malum et malum bonum, ponentes
14  Cap,    II|          dicunt bonum malum et malum bonum, ponentes lucem tenebras
15  Cap,    II|              robustissima irriseris, bonum est tamen ut etiam noueris
16  Cap,    II|          quibus omnia cooperantur in bonum, eorum disputationibus exercitati,
17  Cap,    II|              his qui christianitatis bonum suscipere renuunt non aliud
18  Cap,    II|             possumus, sine qualitate bonum, sine quantitate magnum,
19  Cap,    II|               recte illud ineffabile bonum effari nomine non est ausus.
20  Cap,    II|             genuit, ut etiam de illo bonum commune procederet~ ~ac
21  Cap,    II|           amorem suum quam quodlibet bonum suum ita habeat, ut eo carere
22  Cap,    II|            quem nullatenus aut minus bonum quam est, aut magis bonum
23  Cap,    II|            bonum quam est, aut magis bonum posse esse constat.~ ~[2.
24  Cap,   III|  consueuerunt, omnes autem id summum bonum esse intellexerunt. Quod
25  Cap,   III|            ac summum iure profitemur bonum. Qui quomodo summum diceretur
26  Cap,   III|             quomodo summum diceretur bonum, nisi caeteris omnibus praecelleret
27  Cap,   III|              dicitur, compar aliquod bonum habere non potest. Neque
28  Cap,   III|        habere non potest. Neque enim bonum esse poterit quod superfluum
29  Cap,   III|           sufficiens, ut dictum est, bonum. Nullo itaque modo plures
30  Cap,   III|             quo melius est quodlibet bonum, eius multiplicatio melior
31  Cap,   III|               atque ita illud summum bonum, quod dicitur deus, melius
32  Cap,   III|       quomodo deum quemcumque summum bonum dicemus, cum aliquid maius
33  Cap,   III|              ea multitudine? Sed nec bonum dicendum esset quod, ut
34  Cap,   III|       obnoxium. Quis etiam quodlibet bonum tanto praeciosius esse deneget
35  Cap,   III|             facile assentire quemque bonum existimo qui, nulli inuidus,
36  Cap,   III|              facere conuenit et quae bonum est ipsum facere.~ ~[3.28]
37  Cap,   III|      conuenit eum dimittere uel quae bonum est ipsum dimittere. Idem
38  Cap,   III|      dimittere non conuenit eum, nec bonum est. Nihil quippe simul
39  Cap,   III|            et dimitti, et quod fieri bonum est, dimitti bonum esse
40  Cap,   III|             fieri bonum est, dimitti bonum esse non potest, quia bono
41  Cap,   III|          dimitti debeat. Si ergo cum bonum sit aliquid fieri, non est
42  Cap,   III|           sit aliquid fieri, non est bonum ipsum dimitti, nec deus
43  Cap,   III|           dimittere potest nisi quod bonum est eum facere uel dimittere,
44  Cap,   III|              dimittit, quia id solum bonum est eum facere uel dimittere.
45  Cap,   III|        facere uel dimittere. Si enim bonum est id eum dimittere quod
46  Cap,   III|             dimittit, utique non est bonum idem eum facere, ac per
47  Cap,   III|         potest.~ ~[3.29] Aut si quod bonum est eum facere dimittit,
48  Cap,   III|          patrem probarent filium tam bonum genuisse quantum potuit,
49  Cap,   III|      conuincitur quia deus pater tam bonum genuerit filium quantum
50  Cap,   III|      administratur.~ ~Item:~ ~ Illud bonum cuius participatione sunt
51  Cap,   III|            aliud, sed per semetipsum bonum est, quod diuinam etiam
52  Cap,   III|        omnibus quae deus facit, quod bonum est attendit, ut ipso boni
53  Cap,   III|             uult hoc facit, sed quod bonum est hoc uult deus. Nabuchodonosor
54  Cap,   III|             uult hoc facit, sed quod bonum est hoc uult deus~ ~ac si
55  Cap,   III|           quae faciunt, non tam quod bonum est attendunt quam ut suae
56  Cap,   III|           est singula ut fiant, quia bonum esse ut fierent uidit.~ ~[
57  Cap,   III|         potius quia id a nobis fieri bonum esse censemus.~ ~[3.35]
58  Cap,   III|            quod sicut iustum est aut bonum seu rationabile id quod
59  Cap,   III|              id quod modo facit, ita bonum esset atque Sque bonum si
60  Cap,   III|           ita bonum esset atque Sque bonum si aliud faceret et hoc
61  Cap,   III|    dimitteret. Atqui, si illud aeque bonum esset quod dimisit facere
62  Cap,   III|            aeque hoc uel illud fieri bonum esset, quodcumque eorum
63  Cap,   III|            quod factum est, et aeque bonum erat illud fieri sicut hoc.
64  Cap,   III|             hoc. Cum uero quid fieri bonum est, et rationabilem habet
65  Cap,   III|        factum non est, quia non erat bonum ut fieret, nisi ita ut alterum
66  Cap,   III|           simpliciter concedendum ut bonum esset illud fieri, cum aeque
67  Cap,   III|             tam hoc quam illud fieri bonum esse. Fecit itaque deus
68  Cap,   III|            itaque deus quod non erat bonum fieri? Absit! Quod si illud
69  Cap,   III|              quod facit, fieri ab eo bonum est, profecto illud solum
70  Cap,   III|         potest nisi quod ab eo fieri bonum est.~ ~[3.37] Hac itaque
71  Cap,   III|          quod tunc disturbari minime bonum erat? Immo tunc fieri oportebat
72  Cap,   III|         Augustinus, mala etiam fieri bonum sit, quae deus quoque optime
73  Cap,   III|                 Cum itaque mala quae bonum est fieri disturbare opportunc
74  Cap,   III|           peccato remotior est et ad bonum pronior, tanto in eligendo
75  Cap,   III|           pronior, tanto in eligendo bonum liberius habet iudicium,
76  Cap,   III|      administratur.~ ~Item:~ ~ Illud bonum cuius participatione sunt
77  Cap,   III|             aliud sed per semetipsum bonum est, quod diuinam etiam
78  Cap,   III|             cum tamen omnia illis in bonum cooperari, sicut apostolus
79  Cap,   III|              quos nec iustum est aut bonum saluari sed diuinae dispensationi
80  Cap,   III|           dictum est, nec iustum nec bonum sit, immo damnari, quomodo
81  Cap,   III|              fiat quod fieri non est bonum, aut id fieri uelle debemus
82  Cap,   III|            ita bene ordinat ut etiam bonum sit mala esse, et quicquid
83  Cap,   III|            esse, et quicquid euenit, bonum sit euenire. Unde et mirabile
84  Cap,   III|              cum ipsa quoque peccata bonum sit esse, tamquam aliqua
85  Cap,   III|         aliqua nolit esse quae tamen bonum est esse, atque adeo bonum
86  Cap,   III|           bonum est esse, atque adeo bonum ut nonnulla etiam maxima
87  Cap,   III|         redimeret morte sua? Si enim bonum erat nos redimi morte Christi,
88  Cap,   III|           morte Christi, quomodo non bonum luit eum mori uel occidi
89  Cap,   III|           redemptione? Quomodo autem bonum fuit eum propter hoc occidi
90  Cap,   III|           propter hoc occidi nisi et bonum fucrit ab aliquibus eum
91  Cap,   III|           inde contingeret? Si autem bonum <non> fuit, numquid et nobis
92  Cap,   III| interficeretur ab impiis, nisi etiam bonum fuerit tam innocentem ab
93  Cap,   III|             nisi et hoc in eum fieri bonum esset? Quod tamen nequaquam
94  Cap,   III|            sic quoque in eum peccari bonum esset, quamuis ipsum peccatum
95  Cap,   III|             peccatum nullatenus esse bonum potest.~