Pars, Liber

 1 Prae       |         deo tantam eloquentiam ac sapientiam assecutus esset, plura tamen
 2  Cap,     I|   uidelicet diuinam potentiam et  sapientiam seu benignitatem commemorando,
 3  Cap,     I|          est diuinam rationem seu sapientiam, in qua per prouidentiam
 4  Cap,     I|    prelatus est creaturis, et per sapientiam dignior et per amorem ad
 5  Cap,     I|    specialiter tribuitur, de ipso sapientiam suam tamquam filium generare,
 6  Cap,     I|       ipsa quoque aliqua potentia Sapientiam namque dicimus potentiam
 7  Cap,     I|        quae ad animi rationem uel sapientiam pertinent, sicut est iudicare
 8  Cap,     I|          1.57] Christum autem dei sapientiam et dei uirtutem apostolus
 9  Cap,     I|       uirtutem apostolus nominat: sapientiam quidem per quam omnia ad
10  Cap,     I|      tribuitur, eo quod docere ad sapientiam recte pertineat. Siue ergo
11  Cap,     I|          pertinent patri, quae ad sapientiam filio specialiter tribuuntur,
12  Cap,     I|           patris exprimi, diuinam sapientiam filium intelligi ac diuinae
13  Cap,     I|           quasi diceremus diuinam sapientiam ex diuina genitam potentia.
14  Cap,     I|         semper et est ante aeuum. Sapientiam dei praecedentem omnia quis
15  Cap,     I|               1.82] Tale est ergo sapientiam conceptam parturiri a deo,
16  Cap,     I|            ac si dictum sit ipsam sapientiam ex ipsa patris substantia,
17  Cap,     I|           qua est, gigni Tale est sapientiam ludere coram patre et cum
18  Cap,     I|     uirtus eorum.~ ~Quod uero ait sapientiam coram deo patre semper assistere,
19  Cap,     I|           sciuit, nisi tu dederis sapientiam et miseris spiritum sanctum
20  Cap,     I|           est ipsam rationem siue sapientiam coaeternam deo, quam dici
21  Cap,     I|       esse sapientes, id est suam sapientiam proprio studio uel ingenio
22  Cap,     I|           priuatim tamen et quasi sapientiam loquentes inter perfectos,
23  Cap,     I|           genita commemoratur.~ ~ Sapientiam, inquit, dei praecedentem
24  Cap,     I|    perhibent, id est filium, quem sapientiam dei dicimus, ex deo patre
25  Cap,     I|      ipsam noym appellat, hoc est sapientiam patris, quam nihil quantumcumque
26  Cap,    II|        Quitl ergo mirum si et ego sapientiam saecularem propter eloquii
27  Cap,    II|      Cuius quoque potentiam atque sapientiam uniuersus mundi ornatus
28  Cap,    II|   Aecclesiastico scriptum est:~ ~ Sapientiam omnium antiquorum exquiret
29  Cap,    II|     superior fuit. Nec tamen ideo sapientiam eius uel scientiam de naturis
30  Cap,    II|           philosophis et graecis, sapientiam querentibus, apostoli mouissent,
31  Cap,    II|          Nonne stultam fecit deus sapientiam huius mundi?~ ~[2.89] Quod
32  Cap,    II|      Christum dei uirtutem et dei sapientiam.~ ~Cum uero ait inuisibilia
33  Cap,    II|        115] Et notandum quod, cum sapientiam dei quae filius eius intelligitur
34  Cap,    II|        esse ponamus filium dei et sapientiam dei, non tamen per hoc cogimur
35  Cap,    II|      quandam potentialr dei sicut sapientiam dei quandam eius potentiam
36  Cap,    II|           liquet profecto diuinam sapientiam ex diuina potentia esse
37  Cap,    II|          esse, cum uidelicet esse sapientiam, id est potentiam discernendi,
38  Cap,    II|         calor. Splendor quippe ad sapientiam, quae lumen est animae recte
39  Cap,    II|     genitum esse, hoc est diuinam sapientiam ex diuina potentia sicut
40  Cap,    II|    intelligimus, non dicamus esse sapientiam uel potentiam ipsius, tamquam
41  Cap,    II|        dici debere potentiam siue sapientiam.~ ~[2.136] Quibus respondendum
42  Cap,    II|          caritatem, benignitatem. sapientiam, potentiam, et huiusmodi
43  Cap,    II|     benignitatem siue amorem esse sapientiam siue potentiam. Nusquam
44  Cap,    II|       quamuis deum patrem dicamus sapientiam esse, non tamen ideo ipsum
45  Cap,    II|            non tamen quia dicimus sapientiam dei esse quandam potentiam
46  Cap,    II|           ipsum spiritum non esse sapientiam siue potentiam, quamuis
47  Cap,    II|          dei uel spiritum sanctum sapientiam siue potentiam dicimus,
48  Cap,    II|           quod uerum est. Si uero sapientiam dicamus omnipotentiam, aut
49  Cap,    II| omnipotentiam, aut amorem dicamus sapientiam uel omnipotentiam, tale
50  Cap,    II|     omnipotens sit. Non tamen aut sapientiam aut amorem dei dici conuenit
51  Cap,    II|         cum spiritum sanctum esse sapientiam ponamus siue potentiam,
52  Cap,    II|    potentiam, ideo amorem dei aut sapientiam aut potentiam esse concedamus,
53  Cap,    II|        esse concedamus, sicut nec sapientiam dei quae filius eius est
54  Cap,    II|           non negemus. Ipsam uero sapientiam quandam, ut dictum est,
55  Cap,    II|         filium quantum si dicamus sapientiam ex patre genitam.~ ~[2.145]
56  Cap,    II|          dicamus ipsam dei patris sapientiam esse genitorem ipsius sapientiae,
57  Cap,    II|            tale est ac si diceret sapientiam ex ipsa omnipotentia esse
58  Cap,    II| appellatur, et prius potentiam et sapientiam esse oportet, ut hinc postea
59  Cap,    II|         dictum est, generantem et sapientiam genitam et benignitatem
60  Cap,    II|         Inter rogemus enim eos si sapientiam dei credant, de qua scriptum
61  Cap,    II|          filium dei quod illi per sapientiam dei. Quisquis autem filium
62  Cap,   III|         maxime ad diuinam constet sapientiam pertinere. Haec quippe,