Pars, Liber

 1  Cap       |           uocabulo "patris" diuina potentia specialiter designetur.
 2  Cap       |         supraposita, replicando de potentia et sapientia et bonitate
 3  Cap,     I|          nomine diuinae maiestatis potentia designatur, qua uidelicet
 4  Cap,     I|       conueniunt, ut tam uidelicet potentia quam sapientia quam bona
 5  Cap,     I|        timor uidelicet atque amor. Potentia quidem et sapientia maxime
 6  Cap,     I|          QUARE NOMEN PATRIS DIVINA POTENTIA SPECIALITER DESIGNETUR~ ~[
 7  Cap,     I|         autem nomine patris diuina potentia, nomine uero filii seu uerbi
 8  Cap,     I|          nomine diuina specialiter potentia designetur; et eo ipso quod
 9  Cap,     I|  subsistentis modum propria maneat potentia, ut cum uidelicet ipse pater
10  Cap,     I|             dicuntur quod quicquid potentia geritur, idem sapientia
11  Cap,     I|         loco aut in tempore aut in potentia aut in scientia aut in aequalitate
12  Cap,     I|         cum sit ipsa quoque aliqua potentia Sapientiam namque dicimus
13  Cap,     I|           diuina sapientia quaedam potentia diuina, per quam uidelicet
14  Cap,     I|        iudicium dedit filio~ ~quia potentia sapientiae, cedit in discussione
15  Cap,     I|       sapientiam ex diuina genitam potentia. Spiritum uero sanctum cum
16  Cap,     I|           praeesse. Quae uidelicet potentia plerumque etiam hoc nomine "
17  Cap,     I|          ipsa scilicet quaedam sit potentia, sicut posterius ostendemus.~ ~[
18  Cap,    II|        arma non sunt carnalia, sed potentia deo ad destructionem munitionum
19  Cap,    II|    uoluntas tua non est maior quam potentia. Esset autem maior, si te
20  Cap,    II|               Item:~ ~ Voluntas et potentia dei deus ipse est.~ ~[2.
21  Cap,    II| specialiter nomine "patris" diuina potentia declaratur, sicut nomine "
22  Cap,    II|           ut ita dicam, ipsius dei potentia, qua uidelicet ab omni sibi
23  Cap,    II|        Sapientia itaque dei diuina potentia est illa uel facultas discernendi,
24  Cap,    II|            sapientia quaedam recte potentia dicitur, qua fallacis scilicet
25  Cap,    II|        quaedam, ut dictum est, sit potentia sicut ereum sigillum est
26  Cap,    II|       diuinam sapientiam ex diuina potentia esse suum habere, ad eam
27  Cap,    II|         diuina sapientia, quae est potentia discernendi, exigit quod
28  Cap,    II|             exigit quod sit diuina potentia sed non econuerso. Quippe
29  Cap,    II|       hominem quam ad alia, sic et potentia diuina tam ad discernendum
30  Cap,    II|           ut dictum est, ex diuina potentia esse habeat quod est filium
31  Cap,    II|       demonstratur, non est aliqua potentia siue sapientia, cum uidelicet
32  Cap,    II|         esse habeat ut sit quaedam potentia, scilicet discernendi. Ipse
33  Cap,    II|  intelligitur, ut uidelicet diuina potentia in omnibus agendis uel disponendis
34  Cap,    II|          optime componendis diuina potentia et coaeterna sapientia sibi
35  Cap,    II|       diuinam sapientiam ex diuina potentia sicut exposuimus, esse.~ ~[
36  Cap,    II|         sicut et sapientia dei uel potentia dei deus est, et unamquamque
37  Cap,    II|         dicenda est sapientia siue potentia, ita et translatis ad deum
38  Cap,    II|        amor dei sapientia eius uel potentia dicendus est, cum, ut dictum
39  Cap,    II|         non sit sapientia eius uel potentia, utrum sit aliud, hoc est
40  Cap,    II|           dei, cum a sapientia uel potentia eius differat, cum aliud
41  Cap,    II|        ipse non sit sapientia siue potentia. Cum enim filium dei uel
42  Cap,    II|   sapientia, ut diximus, ex diuina potentia esse habet, illa pater huius
43  Cap,    II|  quemadmodum bonus dei affectus ex potentia eius et sapientia ut dictum
44  Cap,    II|          dictum est, procedit, ita potentia ipsa siue sapientia ex seipsis
45  Cap,    II|           principium eius, quia ex potentia moderante sapientia effectus
46  Cap,   III|         est commeare, et de diuina potentia uel sapientia seu benignitate,
47  Cap,   III|    communis sermonis usum, numquam potentia cuiusque rei accipitur,
48  Cap,   III|            genere, ubi scilicet de potentia naturali et impotentia agitur,
49  Cap,   III|                Magna, inquit, eius potentia est non posse mentiri.~ ~
50  Cap,   III|         loco aut in tempore aut in potentia aut in scientia aut in aequalitate
51  Cap,   III|            denique peccare, quod a potentia diuinitatis penitus est
52  Cap,   III|        autem uerum est non eum hac potentia carere etiam inter aquas,
53  Cap,   III|           in aliquo tempore carere potentia aliquid faciendi, quamuis
54  Cap,   III|           3.60] Hac itaque ratione potentia incarnandi deus priuatus
55  Cap,   III|         Nec quisquam umquam aliqua potentia priuatus dicitur, quem certum
56  Cap,   III|      potest, nec umquam aliqua sua potentia priuatur. Etsi enim sciuit
57  Cap,   III|            numquam cesset nec eius potentia sit alicubi otiosa. Nam
58  Cap,   III|           impresentiarum de diuina potentia uel quae ad eam pertinent
59  Cap,   III|        enim, ut ad bonitatem dei a potentia eius et sapientia transeamus,