Pars, Liber

 1  Cap,     I|       alicui personae tribuuntur, quamuis indiuisa totius trinitatis
 2  Cap,     I|      subiectum nomen intellectae, quamuis illud scilicet nomen secundum
 3  Cap,     I| pertineant sol et luna et sidera, quamuis nonnullis lucida esse corpora
 4  Cap,     I|     discrepant in unitate naturae quamuis diuersa sint, quia diuersitas
 5  Cap,     I|            Et quia hominis anima, quamuis testimonium perhibeat de
 6  Cap,    II|           rationis reliquit. Quae quamuis potentissima ad salutem
 7  Cap,    II|   ostenditur aperte quo Boethius, quamuis christianus opinionem secutus
 8  Cap,    II|          109] Et quemadmodum ibi, quamuis eundem hominem ponamus esse
 9  Cap,    II|           aliud aerei sigilli. Et quamuis idem sint essentialiter,
10  Cap,    II|           sui ipsius esse potest, quamuis sit materia sigilli quod
11  Cap,    II|          aere est constitutum. Et quamuis idem sit materia ipsa quod
12  Cap,    II|        est ex utrisque.~ ~[2.127] Quamuis ergo spiritus quidem sanctus
13  Cap,    II|         sancti esse dicendus est. Quamuis etiam eadem penitus substantia
14  Cap,    II|          Nam et spiritus sanctus, quamuis de patre et filio procedere
15  Cap,    II|      translatis ad deum uocabulis quamuis ipse simul sit et potens
16  Cap,    II|           non est aeternitas eius quamuis aeternitatem simul et caritatem
17  Cap,    II|         aliud esse, nam et pater, quamuis non sit fillus aut spiritus
18  Cap,    II|           nequaquam possint esse, quamuis diuersae ibi in proprietatibus
19  Cap,    II|          uidelicet sit ipsum aes, quamuis proprietate sigillum et
20  Cap,    II|    diuersa smt.~ ~[2.139] Denique quamuis spiritum sanctum et amorem
21  Cap,    II|        uim eandem penitus habent, quamuis per se dicta eandem significationem
22  Cap,    II|    eiusdem omnino constructionis. Quamuis enim "deus" et "deitas",
23  Cap,    II| humanitatem uel hominem esse. Nec quamuis deum patrem dicamus sapientiam
24  Cap,    II|        sapientiam siue potentiam, quamuis amor ipse non sit sapientia
25  Cap,    II|           conuenit omnipotentiam. Quamuis enim omnipotens et omnipotentia,
26  Cap,    II|       dicimus omnipotentiam esse, quamuis ipsum filium sicut omnipotentem
27  Cap,    II|       potentiam seipsam genuisse. Quamuis enim idem essentialiter
28  Cap,    II|     aliquid sit ex seipso. Sic et quamuis idem sit pater quod est
29  Cap,    II|      perfectioni deerat suppleri, quamuis etiam ita possit intelligi
30  Cap,    II|         his uerbis determinat:~ ~ Quamuis in sua substantia sit spiritus
31  Cap,   III|         nitantur. Hominem auterm, quamuis rationalis sit, nequaquam
32  Cap,   III|           audiendum idonea esset, quamuis homo nondum existeret qui
33  Cap,   III|          debitum. Sicut ergo hic, quamuis idem sit~ ~ Iudicem punire
34  Cap,   III|           a iudice. Eadem ratione quamuis idem sit~ ~ Aliquem saluari
35  Cap,   III|        potentia aliquid faciendi, quamuis eo tempore exercere illam
36  Cap,   III|          causam eorum quae fiunt, quamuis ea nulla sui agitatione
37  Cap,   III|          eius calore mutatio fit, quamuis res inde calefacta sit mutata,
38  Cap,   III|         ideo mutari dicendus est, quamuis noui operis uel mutationis
39  Cap,   III|         umquam potest fieri caro, quamuis in singulis hominibus una
40  Cap,   III|       sunt homo, non duo homines. Quamuis enim diuersitas naturarum
41  Cap,   III|        aliud fit quam prius erat, quamuis aliud sibi in unitate personae
42  Cap,   III|       omnino peccare non possunt. Quamuis enim peccare nequeant aut
43  Cap,   III|      nostro procedit arbitrio. Et quamuis ea casu facimus nihil tamen,
44  Cap,   III|        cogit incedere gradientem, quamuis eum tum cum graditur incedere
45  Cap,   III|      necessitate sequi absolutam. Quamuis enim hunc qui ambulat necesse
46  Cap,   III|     necessarius debeat appellari? Quamuis enim apud deum qui uoluntatem
47  Cap,   III|      totis uisceribus dolet. Quod quamuis pie geratur, constat tamen
48  Cap,   III|          eum peccari bonum esset, quamuis ipsum peccatum nullatenus