Pars, Liber

 1  Cap,     I|       uidelicet in una et eadem penitus diuinitatis substantia tres
 2  Cap,     I|        essentiam incommutabilem penitus ac simplicem, cui nec partes
 3  Cap,     I|         sit ille, licet hic sit penitus hoc quod ille, id est eadem
 4  Cap,     I|     quod ille, id est eadem sit penitus substantia quae et ille,
 5  Cap,     I|   appellata Deinde qualiter una penitus et indiuidua permanente
 6  Cap,     I|   discernere ualet, ut in nullo penitus decipi queat.~ ~  QUID PER
 7  Cap,     I|       aliquo decipi potest, nec penitus benignus qui omnia optime
 8  Cap,     I|        substantiae, eiusdem sit penitus potentiae.~ ~[1.43] Iuxta
 9  Cap,     I|    tamen necesse est eodem modo penitus se habere unam quo alteram,
10  Cap,     I|         filium reperientes, hoc penitus praeterisse ac reticuisse
11  Cap,     I|       et mente, nihil fabulosum penitus attingunt; sed si quid de
12  Cap,     I|      sic omnia replet, ut nihil penitus ab operatione suae administrationis
13  Cap,     I|       ut iudei dicunt consilio, penitus tacuertlnt, ne si id quoque
14  Cap,    II|  personarum in una et indiuidua penitus ac simplici diuina substantia,
15  Cap,    II|        nobis intermittantur uel penitus omittamur. Quippe cum nulla
16  Cap,    II|        forte in hoc nostrum iam penitus superHuere tractatum dicat,
17  Cap,    II|    pertinent discretionem, quae penitus in hac uita non posse intelligi
18  Cap,    II|        perseueret, nec in nullo penitus uariari queat, nec in ipsa
19  Cap,    II| indiuiduam esse, hoc est nullas penitus in quantitate suae essentiae
20  Cap,    II|  substantiae ut nulla uidelicet penitus accidentia, nullas habeat
21  Cap,    II|      tantum est atque indiuidua penitus substantia, nullus ibi rerum
22  Cap,    II|      dicere possimus, sed eadem penitus substantia simplex omnino
23  Cap,    II|     multitudo rerum, immo nulla penitus multitudo, nulla pluralitas,
24  Cap,    II|       ipsa trinitate, cum eadem penitus, ut dictum est, trium personarum
25  Cap,    II|   edisseri.~ ~[2.77] Unde ipsum penitus cum rerum omnium naturas
26  Cap,    II|     esse profiteri cogimur quem penitus nihil esse constat secundum
27  Cap,    II|      Quaerunt autem quomodo una penitus in deo permanente substantia
28  Cap,    II|   alterius constitutiuam, licet penitus ea sit diuisiua quae constitutiua
29  Cap,    II|        est. Quamuis etiam eadem penitus substantia sit patris quae
30  Cap,    II|    designemus, quorum res ab eo penitus alienae sunt, cum uidelicet
31  Cap,    II|        constructione uim eandem penitus habent, quamuis per se dicta
32  Cap,    II|        nec filium. Aut cum idem penitus sit deus et substantia dei,
33  Cap,   III|      personarum in una eademque penitus ac simplici diuinitatis
34  Cap,   III|      hinc quoque unum eundemque penitus conditorem sicut et rectorem
35  Cap,   III|         timore uereremur, deum, penitus ignoraremus? Quae spes aut
36  Cap,   III|       quae a natura diuinitatis penitus aliena sunt, cum necessaria
37  Cap,   III|         non potentiae sed uicio penitus tribuendum esset in eo,
38  Cap,   III|     quod a potentia diuinitatis penitus est remotum et ab eius dignitate
39  Cap,   III|   conuenientior sit. Quod etiam penitus a rationi dissidet, ut uidelicet
40  Cap,   III|      substantiam, cum hoc ipsum penitus ipsa permaneat quod prius
41  Cap,   III|       ab omni mutabilitate deum penitus immunem profitemur esse.~ ~[
42  Cap,   III|        possit errare. Nihil eum penitus possit latere. Unde et dei
43  Cap,   III|       fortuita dicuntur, ei iam penitus certa sunt ac determinata.
44  Cap,   III|        3.94] Nec tamen ideo eos penitus errare dicimus qui casu
45  Cap,   III|         infra eam uel extra eam penitus consistere. Unde cum aliquid
46  Cap,   III|       apparatus actio superflua penitus uidetur, nec simplex est