Pars, Liber

 1  Cap,     I|            circa ipsam diuinitatis naturam, partim circa diuina beneficia
 2  Cap,     I|            his quae ad diuinitatis naturam pertinent consideremus,
 3  Cap,     I|             profecto uidetur iuxta naturam uel modum existentiae, non
 4  Cap,     I|            itaque potentiam tam ad naturam subsistendi quam ad efficaciam
 5  Cap,     I|         dicit secundum diuinitatis naturam et postmodum creatam secundum
 6  Cap,     I|            sit. Quod enim secundum naturam diuinitatis formatus sit,
 7  Cap,     I|      harmonica modulatio, quae ita naturam eius suauitate sui componere
 8  Cap,     I|        deus; omnem ergo regit ipse naturam.~ ~[1.152] Augustmus quoque
 9  Cap,     I|       ultra animam, ita sunt supra naturam, quo nihil fas est de fabulosis
10  Cap,     I|     habitaculum efficiat. Ab anima naturam dicit incipere, quia per
11  Cap,     I|    uirtutum uitam, quam quidem per naturam habemus, et contra naturam
12  Cap,     I|         naturam habemus, et contra naturam uitia, cum sit uicium corruptio
13  Cap,    II|         illius uel illius rei esse naturam sicut physicae scriptores
14  Cap,    II|   praedicantur quae ad diuinitatis naturam et ad sanctae trinitatis
15  Cap,    II|            ait:~ ~ Non propter hoc naturam istam boni simplicem dicimus
16  Cap,    II|          ista ualeamus. Quam etiam naturam philosophi "deum ignotum"
17  Cap,    II|        deus, si uere subsistentiae naturam et incommutabile esse in
18  Cap,    II|          ad singularem diuinitatis naturam quascumque dictiones transferimus,
19  Cap,    II|       uidelicet aliqua noua contra naturam facit siue supra naturam,
20  Cap,    II|           naturam facit siue supra naturam, hoc est super hoc quod
21  Cap,    II|          uel personae cum dicimus, naturam accipimus in qua naturaliter
22  Cap,    II|      uidelicet quantum ad propriam naturam etiam non esse possunt,
23  Cap,   III|  pertingere ualet cui est ipse per naturam uicinior.~ ~[3.4] Quod si
24  Cap,   III|           mediocri quodam consilio naturam mundi administrari.~ ~ Quod
25  Cap,   III|          consilium alii deum, alii naturam ipsam rerum, alii mentem
26  Cap,   III|          est, ad ipsam diuinitatis naturam possibilitatem reducimus,
27  Cap,   III|           referimus. Ibi quidem ad naturam uocis uel agri, hic ad naturam
28  Cap,   III|     naturam uocis uel agri, hic ad naturam rei uel aptitudinem audire
29  Cap,   III|         uel illud deum facere~ ~ad naturam diuinitatis potius quam
30  Cap,   III|           iam determinatum est, ad naturam dei, hic ad naturam creaturarum "
31  Cap,   III|             ad naturam dei, hic ad naturam creaturarum "possibile"
32  Cap,   III| substantiarum ibi propriam retinet naturam, ut nulla earum in aliam
33  Cap,   III|         sociata, nequaquam in eius naturam conuertitur, ut uidelicet
34  Cap,   III|         fit cui unitur nec in eius naturam conuertitur. Quod diligenter
35  Cap,   III| commixtionem substantiarum in unam naturam, uel per conuersionem alterius
36  Cap,   III|        mutata sed utraque propriam naturam retinet in illa unione personae,
37  Cap,   III|         homine carni adherentia in naturam carnis non transeunt, nec
38  Cap,   III|            nec prioris substantiae naturam amittit, ita nec diuinitas
39  Cap,   III|     quantum ad nos uel creaturarum naturam intelligunt, non quantum
40  Cap,   III|     proueniunt, hoc est nullam rei naturam ad hoc praecognoscendum
41  Cap,   III|  maiestatis sed creaturarum tantum naturam attendunt. Qui etiam cum
42  Cap,   III|     impossibilia dicunt uel contra naturam fieri profitentur, ut uirginem
43  Cap,   III|            utique esset qui contra naturam uel praeter naturam id fieri
44  Cap,   III|         contra naturam uel praeter naturam id fieri non censeret, eo,
45  Cap,   III|            illam diuinae potentiae naturam quae uniuersis imperat naturis,
46  Cap,   III|      uoluntati obtemperare proprie naturam dicendum est, uix aut numquam