Pars, Liber

 1  Cap,     I|        est interioris ablutionis animae, cum ita interior homo a
 2  Cap,     I|   praefectorio patricio De statu animae scribens, his meminit uerbis:~ ~
 3  Cap,     I|  praesens loquimur ordine, ortum animae deus annuit lunioremque
 4  Cap,     I|        deum excogitasse "tertium animae genus", quod animam mundi
 5  Cap,     I|       illud in se habere ut ipsa animae substantia et indiuidua
 6  Cap,     I|      quod deus locauit hoc ipsum animae genus inter utraque supra
 7  Cap,     I|        autem assignauit mixturam animae ex indiuiduo et diuiduo,
 8  Cap,     I|  philosophi~ ~ quod nostrae tota animae corporisque compago musica
 9  Cap,     I|       scientes quod nostrae tota animae corporisque compago musica
10  Cap,     I|     potest dubitari quin nostrae animae et corporis status eisdem
11  Cap,     I|     traditur quam naturalis sit <animae> harmonica modulatio, quae
12  Cap,     I|  descendissent omnes in circuitu animae illius cantantes hymnis,
13  Cap,     I|    forsitan ignorantes, tam ipsi animae mundi quam superioribus
14  Cap,     I| inuolucro, de positione scilicet animae in medio mundi locatae,
15  Cap,     I|  reliquiis concretionis mundanae animae nostras, id est humanas,
16  Cap,     I|      corporibus nostris singulae animae suae uitam eis animalem,
17  Cap,     I|         quasi reliquiae mundanae animae dicuntur, quae scilicet
18  Cap,     I|        Reliquias" etiam mundanae animae non incongrue dicit ea quae
19  Cap,     I|      dicta est, cum uniuersa uis animae in eo consummetur; adeo
20  Cap,     I|       est in nobis quam caeterae animae, aut iam corpora nostra
21  Cap,     I|         tantum praesentia humans animae, quae et praesens corpus
22  Cap,     I|         1.168] Conferant humanae animae corporibus nostris animalem
23  Cap,     I|        donorum, ut sint singulae animae uita corporum, spiritus
24  Cap,     I|     promouet. Quodam itaque modo animae nostrae corpora quaedam
25  Cap,     I|     corporis anima est, sic uita animae deus. Sicut exspirat corpus
26  Cap,     I|       amittit. Deus amissus mors animae, anima amissa mors corporis.
27  Cap,     I|        corporis necessaria, mors animae uoluntaria.~ ~[1.170] Sed
28  Cap,     I| repugnante.~ ~[1.171] Hanc autem animae uidelicet mundanae doctrinam
29  Cap,     I|              Et ut illius mundam animae assereret dignitatem, mentem
30  Cap,     I|          aliqua, cum ipse ipsius animae uires distingueret quas
31  Cap,     I|         Quod itaque ait:~ ~ usum animae hebescere in animalibus
32  Cap,     I|          Quam quidem agitationem animae Solomon quoque in Ecclesiaste
33  Cap,     I|       plenitudine eius accipiunt animae ut beatae sint, et quia
34  Cap,     I|     doctores habeant, in salutem animae, cuius fundamentum est fides,
35  Cap,    II|          intentione sollicita de animae suae uita cogitaret, nequaquam
36  Cap,    II|       sapientiam, quae lumen est animae recte uidetur pertinere.
37  Cap,    II|       ita generaliter de origine animae exorsus:~ ~ Deus, qui prima
38  Cap,    II|   nostrarum animarum, et nostrae animae quasi quaedam eius corpora
39  Cap,    II|    sensum esse arbitror sub illo animae typo quo eam creatam esse,
40  Cap,    II|          Iuxta quod et Macrobius animae ipsi tam deum quam noym
41  Cap,    II|        sic uoluit; sit processio animae secundum effectum temporalis.~ ~[
42  Cap,   III|       coniuncta, hoc est humanae animae simul et carni in unam personam
43  Cap,   III|     unionem coniunxerit. Nam nec animae nostrae, cum resumptis corporibus