Pars, Liber

 1  Cap,     I|           Unum quippe prorsus in natura, unum tam numero quam substantia
 2  Cap,     I|         uelit in una diuinitatis natura personarum ista distinctio,
 3  Cap,     I|      patrem omnipotentem? In deo natura innascibilis, in patre unigeniti
 4  Cap,     I|        Plato, "quod iunctum est, natura dissolubile est".~ ~[1.88]
 5  Cap,     I|         quoniam mortalium generi natura datum est ut abstrusa fortius
 6  Cap,     I|    sacerdotes latebat de ipsorum natura deorum quam diuersa sentirent.
 7  Cap,     I|        siquidem mea dissolubilia natura me tamen ita uolente indissolubilia...
 8  Cap,     I|      omnino substantia est et ex natura diuinitatis omnino inuariabilis
 9  Cap,     I|        firmamentum uocatur, quia natura angelica et prius subtilis
10  Cap,     I|    philosophia ipsa suscepit, de natura ac beneficiis dei disserens
11  Cap,     I|       adeptis nudam rerum talium natura se praebeat; sed summatibus
12  Cap,     I|   ipsorum duritia uel densitatis natura impediente, pulchrum est
13  Cap,     I|         pro anima uel spirituali natura generaliter ponit. Aliter
14  Cap,     I|     corpora -- nam ideo ab anima natura incipit, quam sapientes
15  Cap,     I|          animatorum ordinata est natura, ut alia scilicet aliis
16  Cap,     I|     incorporeum et inuisibile in natura credendum est, nisi solum
17  Cap,    II|          ipsa quidem diuinitatis natura ac diuinarum personarum
18  Cap,    II|        dici ut tres homines, una natura, sed plus sunt tres homines
19  Cap,    II|         Plato, quod iunctum est, natura dissolubile est.~ ~Et beatus
20  Cap,    II|          est. Propter hoc utique natura haec dicitur simplex quod
21  Cap,    II|  appellamus. Unde Augustinus, De natura summi boni:~ ~ Vera, inquit,
22  Cap,    II|      Substantiae uero in propria natura per seipsas subsistere ac
23  Cap,    II| unumquodque et quantum ex ui uel natura propria requireret, idem
24  Cap,    II|          tres in una diuinitatis natura distinxerunt, quadam similitudine
25  Cap,    II|         illa, in una humanitatis natura conueniunt, cum unaquaeque,
26  Cap,    II|          spiritus et inuisibilis natura declaratur, et pluraliter
27  Cap,    II|        ipse uidelicet ex propria natura tam hunc amorem suum quam
28  Cap,   III|         Quippe quod a seipso est natura dignius esse constat quam
29  Cap,   III|          possit quorum nullus in natura terminus occurreret, nec
30  Cap,   III|         est, cum omne compositum natura dissolubile sit, et tanto
31  Cap,   III|           loqui, sentire, quae a natura diuinitatis penitus aliena
32  Cap,   III|   similia cuncta, prout cuiusque natura capax beatitudinis esse
33  Cap,   III|       prout eorum quae nascuntur natura fert, reliquit propaginem.~ ~
34  Cap,   III|          ut, cum deus ex propria natura uel prouidentiam rerum uel
35  Cap,   III|       maxime conuenit, non tamen natura rerum ut ipsae sint exigit,
36  Cap,   III|         tanto amplius ex propria natura diligendus est atque hinc
37  Cap,   III|        quippe est substantia uel natura quae assumpta est, quam
38  Cap,   III|     uidelicet constat ex propria natura quicquid decreuerit posse,
39  Cap,   III|     necessarium, cum uero in sua natura perpenditur liberum prorsus
40  Cap,   III|   necessitatem non propria facit natura sed conditionis adiectio.
41  Cap,   III|     ambulare, hoc est nullatenus natura eius permittit ut non ambulet
42  Cap,   III|        euenire, quia nulla eorum natura ad hoc ut eueniant compellit,