Pars, Liber

 1  Cap,     I|          1.20] Non est autem una persona altera, licet sit hoc ipsum
 2  Cap,     I|     substantia quae et ille, non persona. Unde Sedulius:~ ~ Non quia
 3  Cap,     I|    dominus siue creator, nec una persona sit altera, non tamen ideo
 4  Cap,     I|         uero hoc nomen quod est "persona", pluraliter proferimus,
 5  Cap,     I|              Pater ad se dicitur persona, non ad filium uel ad spiritum
 6  Cap,     I|        Dicimus namque: pater est persona et filius persona et spiritus
 7  Cap,     I|      pater est persona et filius persona et spiritus sanctus persona.
 8  Cap,     I|      persona et spiritus sanctus persona. Pater tamen et filius et
 9  Cap,     I|    spiritus sanctus non sunt una persona sed tres.~ ~Quarum quidem
10  Cap,     I|   procedens. Quicquid itaque una persona facere potest, et alia potest,
11  Cap,     I|    innuens, ex cuiusdam ad alium persona dicit:~ ~ Trina tibi haec
12  Cap,    II|    excepto quod relatiue quaeque persona ad alteram dicitur. Nam
13  Cap,    II|         erit? Qua ratione altera persona ab altera diuersa est, siue
14  Cap,    II|         cum non dicatur una esse persona. Velim, quaeso, exemplo
15  Cap,    II|      esse ut, cum unaquaeque ibi persona sit deus, nec tamen una
16  Cap,    II|          sit deus, nec tamen una persona sit alia, non etiam plures
17  Cap,    II|  appareat in qua significatione "persona" in deo sit accipienda,
18  Cap,    II|       hoc nomine "trinitas" uel "persona" in deo reperitur usa fuisse,
19  Cap,    II|         libro Topicorum, ait:~ ~ Persona est quae in iudicium uocatur,
20  Cap,    II|      Nestorium scribentis:~ ~ De persona, inquit maxime dubitari
21  Cap,    II|       nusquam in uniuersali<bus> persona dici potest, sed in singularibus
22  Cap,    II|          generalis hominis nulla persona est, sed Ciceronis uel singulorum
23  Cap,    II|        indiuiduorum. Quocirca si persona in solis substantus est
24  Cap,    II|        reperta est definitio:~ ~ Persona est naturae rationabilis
25  Cap,    II|   differentia, ut aliud sit haec persona quam illa. Sicut nec Socrates
26  Cap,    II|          Priscianus, omnis inest persona, ut uidelicet ipse idem
27  Cap,    II|          ipse idem tam prima sit persona dum loquitur, quam secunda
28  Cap,    II| singularitatem suae proprietatis persona. Nam quemadmodum ibi proprium
29  Cap,    II|      loquuntur, ita hic definiri persona potest ut dicamus in deo
30  Cap,    II|         filii et intelligatur in persona proprietas, iuxta id quod
31  Cap,    II|       uelint, uerum etiam ab una persona in alteram, ut uidelicet
32  Cap,   III|        in singulis hominibus una persona sint anima et caro. Anima
33  Cap,   III|     assumens, licet non sit alia persona. Quod rursus exponens ait:~ ~
34  Cap,   III|          substantiis uel naturis persona.~ ~[3.79] Unde et superius
35  Cap,   III|         subdit:~ ~ Alia est enim persona patris, alia filii, alia
36  Cap,   III|    econtrario in Christo una est persona sed diuersae substantiae,
37  Cap,   III|  Boethius attendens atque hoc ex persona philosophis dissoluens,