Pars, Liber

 1  Cap,     I|       quam illorum agant, non tam hominem diligunt quam fortunam eius
 2  Cap,     I|      diuinitas uideri non potuit. Hominem igitur uidit et deum confessus
 3  Cap,     I|       potius dictum est: Faciamus hominem quam "faciam", ad imaginem,
 4  Cap,     I|          siue tempore gratiae per hominem assumptum se mundo uisibilem
 5  Cap,     I|       dicente domino:~ ~ Faciamus hominem... etc.~ ~Quid enim pluraliter
 6  Cap,     I|     cohortaretur deus ad creandum hominem aut ad se in aliquo iuuandum,
 7  Cap,     I|           desiderio eius, inuenit hominem peregrinum iacentem in platea
 8  Cap,     I|      caelestes spiritus, qui ante hominem conditi sunt, secundum quod
 9  Cap,     I|       Procurasti mihi per quendam hominem immanissimo tyfo turgidum
10  Cap,     I|       uerum, quod illuminat omnem hominem uenientem in hunc mundum",
11  Cap,    II|      deero. Ecce homo pater habet hominem filium. Est commune utrisque
12  Cap,    II|   quemadmodum ibi, quamuis eundem hominem ponamus esse tam primam
13  Cap,    II|           habet, et animal tam ad hominem quam ad alia, sic et potentia
14  Cap,    II|         esse aes quoddam, et esse hominem, id est "animal rationale
15  Cap,    II|         uera quae illuminat omnem hominem uenientem in hunc mundum.~ ~
16  Cap,    II|          tamen sicut deum dicimus hominem esse, ita diuinitatem concedimus
17  Cap,    II|    concedimus uel humanitatem uel hominem esse. Nec quamuis deum patrem
18  Cap,   III|     scribens, inexcusabilem omnem hominem esse conuincit et de contemptu
19  Cap,   III|         Quippe quem etiam propter hominem factum esse constat, cui
20  Cap,   III|         quam rationalia nitantur. Hominem auterm, quamuis rationalis
21  Cap,   III|       haberet. Inde enim potentem hominem comparatione aliorum hominum
22  Cap,   III|            Quis enim nesciat hunc hominem qui damnandus est, posse
23  Cap,   III|           posse saluari, aut hunc hominem qui bonus est, posse meliorem
24  Cap,   III|        est enim dicere deum fieri hominem, nisi diuinam substantiam,
25  Cap,   III|         illa substantia dei, quae hominem assumpsit, in illam corpoream
26  Cap,   III|       esse, cum uidelicet constet hominem creaturam esse atque inicium
27  Cap,   III|          est, quia uidelicet deus hominem sibi in unam personam coniunxerit
28  Cap,   III|    permutare. Quod si nunc quoque hominem ex limo terrae formaret
29  Cap,   III|           uel irrationalis" dicit hominem esse rationalem uel irrationalem~ ~
30  Cap,   III| rationalis et irrationalis" dicit hominem esse rationalem et irrationalem~ ~
31  Cap,   III|     concedere cogimur ut tam hunc hominem quam illum dicamus quia