Pars, Liber

 1  Cap,     I|    circa unitatem ac trinitatem diuinam a nobis proposita, superest
 2  Cap,     I|       aliquid per nos operandum diuinam imploramus gratiam, recte
 3  Cap,     I|  spiritus sancti", ut uidelicet diuinam potentiam et  sapientiam
 4  Cap,     I|         ferebatur super aquas~ ~diuinam trinitatem diligenter expressit,
 5  Cap,     I|       patrem insinuans, hoc est diuinam commemorans potentiam, per
 6  Cap,     I|         filium designat, id est diuinam rationem seu sapientiam,
 7  Cap,     I|   proprietatem eius specialiter diuinam potentiam pertinere, licet
 8  Cap,     I| inducere quibus uocabulo patris diuinam maxime potentiam exprimi
 9  Cap,     I|       arbitror esse testimoniis diuinam, ut diximus, potentiam uocabulo
10  Cap,     I|        uocabulo patris exprimi, diuinam sapientiam filium intelligi
11  Cap,     I|       deum patrem ac si dicamus diuinam potentiam, ex qua diuina
12  Cap,     I|     deum filium quasi diceremus diuinam sapientiam ex diuina genitam
13  Cap,     I|  componere, ac si dixerit ipsam diuinam potentiam omnia in sapientia
14  Cap,     I|   uidelicet quosdam eorum, post diuinam quam assecuti sunt notitiam,
15  Cap,     I|     praestaturi sumus, inuocare diuinam opem nisi plane seuo quodam
16  Cap,     I|   perenniter uiuebant, cum apud diuinam prouidentiam omnia ab aeterno
17  Cap,     I|      quae proueniunt prouidet", diuinam ei omnium naturarum prouidentiam
18  Cap,    II|         Boethius hoc loco dixit diuinam substantiam secundum hoc
19  Cap,    II|     quoddam es, liquet profecto diuinam sapientiam ex diuina potentia
20  Cap,    II|   diximus genitum esse, hoc est diuinam sapientiam ex diuina potentia
21  Cap,    II|          tale est ac si dicamus diuinam potentiam seipsam genuisse.
22  Cap,   III|      semetipsum bonum est, quod diuinam etiam prouidentiam uocemus.
23  Cap,   III|        deum fieri hominem, nisi diuinam substantiam, quae spiritualis
24  Cap,   III|      semetipsum bonum est, quod diuinam etiam prouidentiam uocamus.
25  Cap,   III|    disserere, cum hoc maxime ad diuinam constet sapientiam pertinere.
26  Cap,   III|      potest. Constat, inquiunt, diuinam prouidentiam falli non posse,
27  Cap,   III|  Respondebo idem futurum cum ad diuinam rationem refertur necessarium,
28  Cap,   III|        necessaria euenire si ad diuinam referuntur prouidentiam,
29  Cap,   III|     patenter ostendit nequaquam diuinam prouidentiam necessitatem
30  Cap,   III|   euenire. Nam etsi ad notitiam diuinam respiciamus, sic illud euenire
31  Cap,   III|       euenire. Unde etiam iuxta diuinam notitiam sic eueniunt singula,