Pars, Liber

 1 Prae       | promittentes quam opinionis nostre sensum quem efflagitant, exponentes.~ ~[
 2  Cap,     I|        loquens Sapientia dicit:~ ~ Sensum autem tuum quis sciuit,
 3  Cap,     I|            quia nihil sit quod non sensum habeat in deum. Nemo itaque
 4  Cap,     I|         sunt notitiam, in reprobum sensum tradi meminerit cum in suis
 5  Cap,     I|           protulit, longe ad alium sensum eam accommodans quam prolator
 6  Cap,    II|       deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem, et difficile
 7  Cap,    II|            cuiusque constructipnis sensum infra ambitum temporis coerceri,
 8  Cap,    II|          quidem, cum ad aperiendum sensum illius quod praemissum est "
 9  Cap,    II|          sumitur, non recte aperit sensum praecedentis, cum uidelicet "
10  Cap,    II|     communis est, nequaquam illius sensum exprimere uel aperire potest,
11  Cap,    II|   nequaquam sequens prioris aperit sensum. Unde hoc loco "ex substantia
12  Cap,    II|           cum ipso, non abhorremus sensum, quicquid uerborum proprietas
13  Cap,    II|           uerbum in diuersis locis sensum uariat. Unde et cum ueritas
14  Cap,    II|          Et hunc quidem philosophi sensum esse arbitror sub illo animae
15  Cap,    II|          patrum et deum filium, in sensum uerborum nobis esse coniunctos.
16  Cap,    II|            communem nobiscum fidei sensum habere conuincerimus; quam
17  Cap,   III|    proprium est omnem transcendere sensum et ea uestigare quae sensus
18  Cap,   III|             ad diuersa coniunctum, sensum enunciationis mutat, ita
19  Cap,   III|    aduerbium, coniunctum diuersis, sensum uariat. Potest quippe quod
20  Cap,   III|         potest", similiter cum eis sensum uariantia. Si enim dicatur "
21  Cap,   III|             facile est refelli, si sensum magis uerborum quam uerba
22  Cap,   III|   coniunctiones diuersis applicats sensum uariant, ut determinatione
23  Cap,   III|         est saluari, si diligenter sensum attendamus, determinata