Pars, Liber

 1  Cap,    II|         Quod est dicere: antea prouidit deus quid et qualiter ageret
 2  Cap,   III|  prouideat, et non ita ut ipse prouidit eueniant. Cum ergo singula
 3  Cap,   III|     necesse est. Verbi gratia, prouidit ab aeterno, id est praesciuit,
 4  Cap,   III|       quae dicit:~ ~ Quod deus prouidit, necesse est euenire cum
 5  Cap,   III|   determinatione:~ ~ Quod deus prouidit, necesse est euenire~ ~uel
 6  Cap,   III|        etiam:~ ~ Quicquid deus prouidit, necesse est euenire~ ~atque
 7  Cap,   III|        recipiamus quia~ ~ Quod prouidit deus, necesse est euenire~ ~
 8  Cap,   III| euenire. Ita quippe ipse illud prouidit et sciuit euenturum esse,
 9  Cap,   III|        concessum est quia quod prouidit deus necesse est euenire,
10  Cap,   III|       supra meminimus,~ ~ Quod prouidit deus, necesse est euenire~ ~
11  Cap,   III|       aliter euenire quam deus prouidit? Quod quidem si ut uerum
12  Cap,   III|        euenit aliter quam deus prouidit, deus fallitur. Quare si
13  Cap,   III|       aliter euenire quam deus prouidit, possibile est deum falli.~ ~[
14  Cap,   III|       aliter euenire quam deus prouidit~ ~habet duos sensus: unum
15  Cap,   III|        istud "aliter quam deus prouidit" referamus ad "possibile",
16  Cap,   III|       euenire aliter quam deus prouidit, hoc totum est possibile~ ~
17  Cap,   III|     possibile aliter quam deus prouidit uel quam euenit~ ~hoc est
18  Cap,   III|        euenit aliter quam deus prouidit, deus fallitur.~ ~Sin autem
19  Cap,   III|       aliter euenire quam deus prouidit, tamen certum est, inquiunt,
20  Cap,   III|       sed omnia ita sicut ipse prouidit nec ullo casu disturbabuntur
21  Cap,   III|   aiunt, eum qui saluandus est prouidit esse saluandum, uel id quod
22  Cap,   III| saluemur. Sicut autem quicquid prouidit deus, constat euenire nec
23  Cap,   III|  aliquid eueniat quod deus non prouidit, et non solum illi, uerum