Pars, Liber

 1  Cap,     I|      praeuidens:~ ~ Erunt, inquit, homines seipsos amantes~ ~hoc est
 2  Cap,     I|        superstitione demersos esse homines ut esset tam turpis demonstrandus
 3  Cap,     I|   tripertita diuisio est: in deos, homines, daemones. Deorum sedes
 4  Cap,     I|            mouemur et sumus.~ ~Tam homines quam pecudes uiuificat,
 5  Cap,     I|        uero ne aliquis sexus inter homines sapientiae fama caeteris
 6  Cap,    II|           fere omnes animales sint homines ac paucissimi spirituales.
 7  Cap,    II|        tempora periculosa et erunt homines seipsos amantes, cupidi,
 8  Cap,    II|            ratione magis stringere homines quam auctoritate festinamus.~ ~
 9  Cap,    II|          superare sexum, obliuisci homines, et diuinorum uoluminum
10  Cap,    II|            natum sicut et caeteros homines, nisi quod ipse solus sine
11  Cap,    II|         Videtur posse dici ut tres homines, una natura, sed plus sunt
12  Cap,    II|         natura, sed plus sunt tres homines quam unus. Sed non est maior
13  Cap,    II|      tantum unus homo quantum tres homines simul, et plus aliquid sunt
14  Cap,    II|           et plus aliquid sunt duo homines quam unus homo. At in deo
15  Cap,    II| transferimus; quae quidem uocabula homines instituerunt ad creaturas
16  Cap,    II|      fortassis quantum ad diuersos homines, idem homo sit pater et
17  Cap,    II|        QUOD FIDEM TRINITATIS OMNES HOMINES NATURALITER HABEANT~ ~[2.
18  Cap,   III|           legiones, quot uos estis homines mihi tamquam discipuli adherentes
19  Cap,   III|            unus sunt homo, non duo homines. Quamuis enim diuersitas
20  Cap,   III|       christos esse sicut nec duos homines, aut diuersitatem fieri
21  Cap,   III|      ueluti quod necesse est omnes homines esse mortales; altera conditionis,