Pars, Liber

 1  Cap,     I|    gloriam dei patris, id est per uirtutem diuinae potentiae, uel patrem
 2  Cap,     I|       autem dei sapientiam et dei uirtutem apostolus nominat: sapientiam
 3  Cap,     I|          omnia ad integrum nouit, uirtutem uero per quam omnium bonorum
 4  Cap,     I|    Sapientia sic:~ ~ Omnem habens uirtutem omnia prospiciens et qui
 5  Cap,     I|           est per caritatem atque uirtutem natiuitati eius impertiens;
 6  Cap,     I|       quia ne ommno iam caderent, uirtutem incommutabilitatis acceperunt.~ ~[
 7  Cap,    II|       confiterentur. Quippe cuius uirtutem, siue nascentis seu morientis,
 8  Cap,    II|          quidem speciem pietatis, uirtutem autem eius abnegantes.~ ~
 9  Cap,    II|        rursum:~ ~ Si ego nesciero uirtutem uocis, ero cui loquor barbarus,
10  Cap,    II|               2.54] Quid, quaeso, uirtutem uocis dicit, nisi eius intelligentiam
11  Cap,    II|        apostolus:~ ~ Christum dei uirtutem et dei sapientiam.~ ~Cum
12  Cap,    II|           liceret ut Christum dei uirtutem diceremus peccatum, ipsum
13  Cap,   III|         dicitur, ubi per propriae uirtutem substantiae aliquid numquam
14  Cap,   III| facultatem, non diuinae potentiae uirtutem haec metiuntur. Ex quo apparet