Caput

 1       -| inveniam consolationem a Deo? Ait illi senex: Hoc tibi contingit
 2     III|        Utque conspexit illum, ait: Salvus sis. Ille respondit:
 3     III|     Pudebat enim eum edicere. Ait illi senex: Ecce a quot
 4      IV|     madefecit ramos palmarum. Ait ei Abbas Macarius: Jube
 5     VII|       Cumque venisset mulier, ait illi senex: Quare omnino
 6      XI|    ferire, non valuit. Itaque ait ei: Multa a te vis, Macari,
 7     XVI|  dimisisset: Fugite, fratres. Ait illi seniorum quidam; Quonam
 8     XXI|     senex humilitatem illius, ait: Vade, jejuna tres hebdomadas,
 9    XXII|        nec sinunt me fratres. Ait illi Abbas Macarius: Video
10   XXIII|       quonam modo salvus ero. Ait senex: Vade ad sepulcrum,
11    XXVI|       patres. Et in colloquio ait illis senex: Abbati Antonio
12 XXXVIII|    exiguum sentiunt solatium. Ait senex: Quodnam est solatium,
13   XXXIX|    admiratus venit ad eum, et ait: Quid boni vidisti in me,
14      XL|       vero pulsans eum senex, ait: Surge. Confestimque surrexit,
15     XLI|     sic: Dicito mihi aliquid. Ait ei Abbas Macarius: Fuge