Caput

 1       I|             I] NARRAVIT de se ipso Abbas Macarius ad hunc modum:
 2     III|                               III] Abbas Macarius cum in paneremo,
 3     III|          discessit. Itaque surgens abbas Macarius perrexit ad inferiorem
 4      IV|                          IV] Venit Abbas Macarius magnus ad Abbatem
 5      IV|       fessus. Vespere autem facto, Abbas Antonius sibi madefecit
 6      IV|   madefecit ramos palmarum. Ait ei Abbas Macarius: Jube et ego mihi
 7       V|                                 V] Abbas Macarius prædixit fratribus
 8     VII|                     VII] Referebat Abbas Sisoˆ´s: Quaudo eram in
 9    VIII|                     VIII] Narravit Abbas Petrus de beato Macario,
10      XI|             Proficiscens aliquando Abbas Macarius a palude in cellam
11      XI|            vincis me. Interrogavit Abbas Macarius: Quodnam est illud?
12    XIII|            Profectus est aliquando Abbas Macarius a Sceti in Terenuthim;
13     XVI|                               XVI] Abbas Macarius magnus dicebat
14    XVII|                   XVII] Dixit idem Abbas Macarius: Si quempiam increpando,
15   XVIII|                        XVIII] Idem Abbas Macarius, dum esset in Aegypto,
16      XX|                          XX] Dixit Abbas Macarius; Si apud te extiterit
17     XXI|      segregavit seu excommunicavit Abbas Macarius Urbicus, et venerunt
18     XXI|      diligebat eum. Auditu accepit Abbas Macarius, quod a sene excommunicatus
19     XXI|       paludem. Egressus itaque est Abbas Macarius magnus, ac reperit
20    XXII|                        XXII] Dixit Abbas Moyses Abbati Macario in
21    XXII|        sinunt me fratres. Ait illi Abbas Macarius: Video te indolis
22    XXIV|         XXIV] Præteriens aliquando Abbas Macarius per Aegyptum una
23    XXIV|       audito sermone admiratus est Abbas Macarius. Dicunt ei fratres:
24     XXV|         eumdem multis cum lacrymis Abbas Poemen, dicens: Eloquere
25    XXVI|          Abbatem Antonium convenit Abbas Macarius, habitoque ad eum
26   XXVII|           in modum percontatus est Abbas EsaˆØs Abbatem Macarium:
27   XXVII|        senex: Homines fuge. Rursus Abbas EsaˆØas: Quid est fugere
28  XXVIII|              XXVIII] Hoc referebat Abbas Paphnutius discipulus Abbas
29  XXVIII|        Abbas Paphnutius discipulus Abbas Macarii: Rogavi patrem meum,
30    XXIX|                        XXIX] Dixit Abbas Macarius: Noli dormire in
31   XXXII| quemadmodum Deus mundum tegit; ita Abbas Macarius delicta obtegebat;
32  XXXIII|        extitit, quod ita retulerit Abbas Macarius: Sedente me aliquando
33   XXXVI|                       XXXVI] Dixit Abbas Macarius: Si retinuerimus
34  XXXVII|                    XXXVII] Retulit Abbas Paphnutius, discipulus Abbatis
35 XXXVIII|                  XXXVIII] Narravit Abbas Macarius: Iter agens aliquando
36   XXXIX|    progresso occurrit inter cursum Abbas Macarius, qui dixit ei:
37   XXXIX|         Christiani. Asserebat ergo Abbas Macarius, quod sermo malus
38      XL|       neque surgebat. Videns porro Abbas Macarius, quod non exurgeret,
39     XLI|                               XLI] Abbas Aio interrogavit Abbatem
40     XLI|        Dicito mihi aliquid. Ait ei Abbas Macarius: Fuge homines;