Caput

 1      II|         monachos. Ignoscite mihi, fratres. ~
 2     III|        erat eremus, in qua plures fratres degebant. Eo, inquam, loci
 3     III|         Respondit: Proficiscor ad fratres, ut eis suggeram. Tum senex:
 4     III|         eremum. Eaque re comperta fratres, sumentes ramos palmarum,
 5     III|     aitque ei: Quo iterum pergis? Fratres, inquit, instigatum. Atque
 6     III|           senex, quomodo haberent fratres? Respondit: Male. Et senex:
 7      VI|          VI] Dixit iterum, volens fratres consolari: Venit huc cum
 8     VII| resurrectionis diem. Hoc videntes fratres, præ timore ceciderunt ad
 9       X|         si vinum affuerit propter fratres bibe; et pro uno vini poculo,
10       X|           aquam non bibas. Igitur fratres, reficere cupientes, dabant
11       X|  confecturus est se. Quo comperto fratres, non amplius ei porrigebant. ~
12     XVI|     Ecclesiam dimisisset: Fugite, fratres. Ait illi seniorum quidam;
13     XXI|              XXI] Referebant: Duo fratres in Sceti deliquerunt, quos
14     XXI|          Aegyptio. Qui affirmavit fratres non esse segregatos, sed
15     XXI|        dicitque ei: Tu segregasti fratres, et secessuri sunt in vicum.
16    XXII|    silentio vivere, nec sinunt me fratres. Ait illi Abbas Macarius:
17    XXIV|         Abbas Macarius. Dicunt ei fratres: Quid hoc verbi est, pater,
18     XXX|        XXX] Accesserunt aliquando fratres ad Abbatem Macarium Sceti
19     XXX|            Excepit senex: Nostis, fratres, illius talis hominis pistrinum
20   XXXIV|      Senes vero rogaverunt, ut ad fratres haberet sermonem. Ille audita