Caput

 1 Pro|        Licet namque et spirituales homines audire, quae et qualia certamina
 2   1|          ligaturis; comedebat enim homines. Intuitus autem Philippus
 3   1|        sive malum. Veniant denique homines mei et recipiant hunc polletrum
 4   1|           iscitatus est Darius rex homines ipsos de statu et posicione
 5   1|          celi. Si adunare potueris homines totius mundi, non prevales
 6   1|          Hanc epistolam afferentes homines illius precepit eam legere
 7   1|        suis militibus apprehendere homines ipsos et crucifigere illos.
 8   1|    inmortales irantur, si mortales homines se effici volunt socii illorum.
 9   1|     mandens et dixit: 'Video, quia homines illius multi sunt, sed sicut
10   1|         locum, qui dicitur Abdira. Homines autem ipsius civitatis clauserunt
11   1|         incenderetur ipsa civitas. Homines ipsius civitatis videntes
12   1|    circuirent murum et sagittarent homines ipsius civitatis. Praecepit
13   2|         uxorem ac filios.' Dimisit homines ipsos praecipiens eis, ut
14   2|            erant et multi truncati homines, et erant ibi in custodia.
15   2|         venire.'~ ~ Fugientes vero homines Darii ad Alexandrum nuntiaverunt
16   2|            illos facio inter omnes homines.'~ ~ Taliter ille iurando
17   3|            Quod anxias persequendo homines, qui digni fuerunt sustinere
18   3|           et ego sum, et non solum homines obaudiunt mihi, sed etiam
19   3| indignationem deorum, quanto magis homines? Quin immo scias, quia stuta
20   3|         elefanti cogitaverunt esse homines, tendentes rostra sua secundum
21   3|          pergebant pugnaturi super homines. Videns autem Porus, quod
22   3|    Oxidraces vero non sunt superbi homines neque pugnant cum aliquo.
23   3|       scorpiones atque elefanti et homines silvatici habentes sex manus;
24   3|             dentes eorum ut dentes homines; mordentes homines, tollentes
25   3|          dentes homines; mordentes homines, tollentes illis nares et
26   3|             ex quibus nutriebantur homines argrestes, habentes formam
27   3|   Audivimus in ipso mari loquentes homines linguam Grecam. Quidam vero
28   3|            igni. Evigilantes autem homines ipsius civitatis clamaverunt
29   3|            ignem.' Irruentes autem homines ipsius civitatis fregentes
30   3|           petra quasi conculcantes homines cum pedibus suis. Suptus
31   3|         quae versa est in bestiam, homines sunt, qui post te veniunt.
32   3|           veniunt. Ex qua re plora homines, quia pro te factum est
33   3|     dicitur Titan; obviaverunt ibi homines terr[a]e illius ferentes
34   3|        Cassander vero pergebat per homines ipsos, cum quibus coniurationem
35   3|       Credo interim, quia non soli homines ploraverunt ibi, sed etiam