Caput

 1   1|       conceptio sit victorialis et nullomodo subiugabitur.' Cum autem
 2   1|          cogitavi in corde meo, ut nullomodo enutriretur iste infantulus,
 3   1|           eum. Illi vero sagittare nullomodo potuerunt. Ille autem apprehendit
 4   1|        loco suo, sic et nomen tuum nullomodo mutabitur.' Cui Alexander: '
 5   1|          mecum.' Alexander dixit: 'Nullomodo movebo hinc, set stabo et
 6   2|            et dona; rethorici vero nullomodo mandaverunt ei. Abeuntes
 7   2|         humiliem cunctos barbaros, nullomodo assumam nomen regis. Ego
 8   2|      dixerunt atque statuerunt, ut nullomodo reciperent eum, dicentes,
 9   2|       insequuntur. Unde vero, quia nullomodo videbitis Macedoniam, nisi
10   2|           Stabant enim fortiter et nullomodo cedebant sibi locum. Vir
11   2|          gentibus Macedoniae, quia nullomodo letantur ad id, quod presumpserunt
12   2|            certo, quia audatia tua nullomodo conturbat me. Sed tamen
13   2|  paenitentia ductus precipiens, ut nullomodo conburerentur.~ ~ 18. Erant
14   2|           suo et dixit omnibus, ut nullomodo vocaretur imperator, si
15   2|           hoc: Manifestatio vestra nullomodo fuerat, si tale sacramentum
16   3| moriebantur. Aliae vero exturbatae nullomodo pergebant pugnaturi super
17   3|            et illud, quod habemus, nullomodo audet quis inde aliquid
18   3|   facientes iussionem illius. Mare nullomodo turbatur, nisi cum ventus
19   3|        Unde scias, Alexander, quia nullomodo debet elevari cor hominis
20   3|       gentes, quae resistere nobis nullomodo potuerunt. Quaproper scribimus
21   3|         coinquinatae a viris. Viri nullomodo habitant inter nos, sed