Caput

  1   1|         uxore, imponaturque ei nomen Alexander.' Haec dicens Philippus
  2   1|                   14. Ubi factus est Alexander annorum duodecim, instruebatur
  3   1|       separando desiderium suum.'~ ~ Alexander tunc ibi erat et, ubi hoc
  4   1|           Nectanebus: 'Etiam, fili.' Alexander dixit: 'Et possum eas videre
  5   1|             campo et ostendam tibi.' Alexander dixit: 'Pater, et fatum
  6   1|        Nectanebus: 'Etiam fortiter.' Alexander dixit: 'Ars bona est et
  7   1|              dicendo secutus est eum Alexander per noctem extra civitatem.
  8   1|       Nectanebus accessit ei propius Alexander et fecit impetum in eum
  9   1|              mihi hoc non eveniret.' Alexander dixit, quia: 'ego filius
 10   1|           meus filius.' Ubi cognovit Alexander, quia ipse esset pater eius,
 11   1|             Olimpiadis, dixit: 'Fili Alexander, quid est hoc?' Cui ille: '
 12   1|             fidutiam caballi.~ ~ 16. Alexander itaque factus est audax
 13   1|       Alexandrum. Intelligens itaque Alexander volutatem caballi aperuit
 14   1|             Philippus, dixit: 'Fili, Alexander, omnem divinitatem modo
 15   1|          Inter haec autem factus est Alexander annorum quindecim et dixt
 16   1|              tu?' Cui ille: 'Ego sum Alexander, filius Philippi.' Cui Nicolaus: '
 17   1|               Quem speras me?' Dixit Alexander: 'Tu es Nicolaus, rex Arideorum.'
 18   1|       Nicolaus, rex Arideorum.' Item Alexander: 'Non elevetur cor tuum
 19   1|             has partes venisti?' Cui Alexander: 'Recede a me, o homo, quia
 20   1|             se ad pugnam; quos omnes Alexander manu propria occidit. Ubi
 21   1|      nuptiali convivio ingressus est Alexander et dixit: 'Pater, recipe
 22   1|        similis tui.' Ubi hoc audivit Alexander, percussit eum cum baculo,
 23   1|           ipso impetu cecidit. Dixit Alexander: 'Philippe, qui subiugasti
 24   1|           post paucos dies introivit Alexander visitare illum et dixit: '
 25   1|            consuetum]. Ubi vidit eos Alexander, dixit: 'ite, dicite Dario:
 26   1|              haec autem reversus est Alexander de Armenia et invenit maximam
 27   1|                Ubi est victoria tua, Alexander, ubi fatus, quem a diis
 28   1|         Philippus, dixit illi: 'Fili Alexander, iam laetus moriar, quia
 29   1|           Dixerunt ei seniores: 'Rex Alexander, aetas nostra in senectute
 30   1|            egimus.' In hoc respondit Alexander: 'Magis volumus vos habere
 31   1|             autem fecit offerationem Alexander diis deprecans eos, ut facerent
 32   1|        montem et portare illum?' Cui Alexander: 'Et ubi, domine, possum
 33   1|            nullomodo mutabitur.' Cui Alexander: 'Serapis, dic mihi, quam
 34   1|         multa mala.' Ubi audivit hoc Alexander, contristatus est precepitque,
 35   1|        milites tristati sunt. Quibus Alexander: 'O commilitones, nolite
 36   1|              culpam habemus?' Quibus Alexander: 'Quare dicitis me male
 37   1|       trademus vobis Darium.' Quibus Alexander: 'Letetur animus vester
 38   1|              Alio itaque die resedit Alexander praecepitque scribere epistolam
 39   1|           regi continentem ita: 'Rex Alexander, Filippi filius atque Olimpiadis,
 40   1|              Euntes vero missi cepit Alexander preparare se, ut iter caperet.
 41   1|          itaque, quod filius Filippi Alexander Macedo elevatus est in stultitia
 42   1|            nuntius, quod applicasset Alexander super fluvium, qui dicitur
 43   1|         Dario regi continentem ita: 'Alexander rex Dario regi Persarum
 44   1|        Scripta haec epistola vocavit Alexander apocrisarios Darii deditque
 45   1|          apocrisarios, quid fecisset Alexander ex semente papaveris. At
 46   1|              paucos pugnatores habet Alexander, sed fortes sunt, (et) quia
 47   1|            meos milites occidit.'~ ~ Alexander vero, quia vicit pugnando,
 48   1|         nomen Clitomidis, et dixit: 'Alexander rex, maiores laudes possum
 49   1|               qui fuerunt Troi[a]e.' Alexander dixit: 'Antea voluissem
 50   1|      ingrederetur ibi. Ad hec iratus Alexander praecepit, ut incenderetur
 51   1|            videntes ignem dixerunt: 'Alexander, non rebellando tibi clausimus
 52   1|        dirigeret et dissiparet nos.' Alexander dixit: 'Aperite portas secundum
 53   1|              caballi nostri.' Quibus Alexander dixit: 'Viri comilitones
 54   1|              dixit Apollo: 'Iracli.' Alexander dixit: 'O propheta, mihi
 55   1|       tenuerunt eum atque dixerunt: 'Alexander, si non recedis a nobis,
 56   1|          pugnamus tecum.' Hoc audito Alexander rex subrisit et dixit: '
 57   1|           sic dicunt pugnare mecum.' Alexander dixit: 'Nullomodo movebo
 58   1|              cum verbicibus. Et ipse Alexander cum fundibalariis atque
 59   1|   misereretur civitati. Respexit eum Alexander et dixit: 'O magister, postquam
 60   1|       patriae tuae.' Ubi hoc audivit Alexander, iussit a fundamentis evellere
 61   1|     receperunt hanc divinationem.~ ~ Alexander profectus est Corinthum,
 62   1|              ad hoc spectaculumdixit Alexander: 'Quis ex vobis exiet luctans
 63   1|         pugnabo et vinco.' Cui dixit Alexander: Si tres victurus eris,
 64   1|             Intellexit hoc responsum Alexander et dixit: 'Tibi dico, praeconator,
 65   2|           LIBER SECUNDUS~ ~ 1. Exiit Alexander inde et venit in locum,
 66   2|          vestem, introivitque ad eam Alexander. Cui prophetissa: 'Bene
 67   2|          prophetissa: 'Bene venisti, Alexander, quia tu debes subiugare
 68   2|         tenere prophetiss[a]e locum. Alexander ingressus ad te; laudasti
 69   2|         fieri.' Post paululum eiecit Alexander Strasagoram ex principatu
 70   2|              hominibus, qualiter eum Alexander eiecit de principatu suo.
 71   2|          Alexandrum. Ubi hoc audivit Alexander, scripsit epistolam et direxit
 72   2|  Atheniensibus continentem ita: 'Rex Alexander Atheniensibus hoc dico.
 73   2|            sutinuit perditionem. Hic Alexander ecce iam tredecim pugnas
 74   2|              cum Egyptiis nisi solus Alexander? Et istud, quod fecit, non
 75   2|            Atheniensibus tali modo: 'Alexander, filius Filippi atque Olimpiadis.
 76   2|            terreno.~ ~ Ubi vidit hoc Alexander, direxit illis epistolam
 77   2|          acquiratis, cum vicerit vos Alexander. Pro quo rogo vos, ut exeatis
 78   2|           impetumque fecit super eos Alexander cum suis militibus. Alii
 79   2|              dicendo, quia nihil est Alexander, superbiendo, quia tenemus
 80   2|              placet, fac sicut facit Alexander, et nunc stabit regnum tuum
 81   2|           Cui alius satrapas dixit: 'Alexander in omnibus peritissimus
 82   2|           faciente in Cilicia venit [Alexander] ad fluvium Oceanum, ex
 83   2|              de conscientia Filippi. Alexander itaque una manu tenens epistolam,
 84   2|       contrarietatem suam et dixit: 'Alexander, non sum culpatus, sicut
 85   2| simplicitatem.' Cui Filippus dixit: 'Alexander, fac venire ipsum hominem,
 86   2|           tibi talia facere.' Statim Alexander iussit venire Parmenium
 87   2|            non frangerentur catenae. Alexander autem convocavit milites
 88   2|                 Cum autem transisset Alexander et omnis milicia sua fluvium
 89   2|       fluvium Eufraten, rediit retro Alexander et fecit incidere ipsum
 90   2|         nobis.' Quibus omnibus dixit Alexander: 'Bene me confortastis,
 91   2|        quinque. Convenerunt in campo Alexander cum suis et principes miliciae
 92   2|            illum ante eum. Cui dixit Alexander: 'O strenue vir, quid est
 93   2|            regales provintias.' Tunc Alexander iussit eum monstrari cunctis
 94   2|      Alexandrum et dixit: 'Dominator Alexander, princeps Darii sum et plurima
 95   2|            sed et ipsum Darium.' Cui Alexander dixit: 'Perge adiuvaturus
 96   2|           mandabo vobis.'~ ~ Recepit Alexander haec epistolam et legit
 97   2|     scripsitque illi epistolam: 'Rex Alexander Dario regi. Superbiam et
 98   2|       Celeperses suis satrapis: 'Rex Alexander, precipio: Satrapis ac subiectis
 99   2|                 13. Inter haec autem Alexander movit exercitum suum et
100   2|        ingenium fecit sapientissimus Alexander: evellens [h]erbas ramosque
101   2|              et applicavit. Dixitque Alexander senatoribus suis: 'Inveniamus
102   2|          vestem et dixit illi: 'Fili Alexander, quando necesse est adiutorium,
103   2|           absorbet eum. Cum venisset Alexander ad ipsum fluvium et invenisset
104   2|           Darius: 'Forsan enim tu es Alexander, qui cum tanta audatia loqueris?
105   2|         nuntius, sed sicut idem ipse Alexander. Tamen hoc scias pro certo,
106   2|          mecum sicut missus, quia et Alexander sedit ad cenam cum missis
107   2|    introducens eum in palacium suum. Alexander cogitans in corde suo tenere
108   2|          convivium preparatum, sedit Alexander, sederunt et principes Darii
109   2|        convivio cogitavit hoc facere Alexander: cum porrectus fuisset illi
110   2|              aurea in sinu tuo?' Cui Alexander: 'Noster senior sedens in
111   2|         esset apud illos. Intulitque Alexander: 'Quod si talis consuetudo
112   2|           corde suo: 'Nonne iste est Alexander?' Intelligens enim vocem
113   2|          missum quem vides, ipse est Alexander, filius Phylippi.'~ ~ Cognoscens
114   2|       Phylippi.'~ ~ Cognoscens autem Alexander, quia loquebantur de illo
115   2|          armati cum omni velocitate. Alexander portans in manu facculam,
116   2|              statua eius, et doluit. Alexander venit ad fluvium Stragan
117   2|       caballus et tulit eum fluvius. Alexander vero remansit in terra,
118   2|             in campum, tunc ascendit Alexander equum, qui dicitur Bucefalo,
119   2|            nomine Parmenius, dixit: 'Alexander, tolle tibi cunctas has,
120   2|            et uxorem et filios.' Cui Alexander: 'Tollo ego has divitias,
121   2|             ei omnia haec. Rex autem Alexander, ubi hoc audivit, preparavit
122   2|           expectaret eum ibi. Statim Alexander coepit ire illuc. Cum vero
123   2|              me occiditis et venerit Alexander et invenerit me occisum
124   2|           Stragan Macedones cucurrit Alexander et ingressus est palatium
125   2|         factum est. Dum ingrederetur Alexander in palatium Darii, invenit(
126   2|              magna angustia dixisset Alexander, extendit manum suam Darius,
127   2|           morem imperialem composuit Alexander corpus eius et cum magno
128   2|          armati Macedones et Perses. Alexander autem supponens collum suum
129   2|         sepulcro, tale edictum dedit Alexander Persis: 'Rex Alexander,
130   2|         dedit Alexander Persis: 'Rex Alexander, filius Ammonis dei et Olimpiadis
131   2|     salvationem matris tuae.' Quibus Alexander: 'Vobis non loquor, sed
132   2|           quod diis placuit.' Quibus Alexander: 'Nolo, ut exhibeatis mihi
133   3|     obliviscimur terram nostram? Hic Alexander nihil aliud optat facere
134   3|            quo vult.'~ ~ Audivit hoc Alexander, stetit dixitque omnibus: '
135   3|            epistolam tali modo: 'Rex Alexander Poro regi gaudium. Acuisti
136   3|          ferarum. Ferebat enim secum Alexander statuas aereas et sapienter
137   3|          facta fuisset. Videns autem Alexander iratus est, sedens caballum
138   3|         inter se.~ ~ 4. Videns autem Alexander, quia defecerat populus,
139   3|      tornavit caput. Impetum faciens Alexander plicatis pedibus exiliens
140   3|            his et illis. Stans autem Alexander dixit illis: 'Miseri, post
141   3|               ut depredetur.' Quibus Alexander: 'Cesset nunc pugnatio et
142   3|             dimittimus.' Relegit hoc Alexander et mandavit illis dicendo: '
143   3|           illiscum animalibus.~ ~ 6. Alexander vero interrogavit unum ex
144   3|              mihi.' Et dixit omnibus Alexander: 'Quaerite, quod vultis,
145   3|              inmortalitatem.' Quibus Alexander: 'Mortalis cum sim, inmortalitatem
146   3|            vacant]~ ~ 17. Dicens hoc Alexander cepit ire et fatigatus est
147   3|             quae ei acciderat:~ ~ I. Alexander Aristoteli gaudium. Admirabiles
148   3|          Direxi illi epistolam: 'Rex Alexander Candacis regin[a]e gaudium.
149   3|              regali et dic: 'Ego sum Alexander rex' et praecipe homini
150   3|               Et ita factum est. Cui Alexander astante Candauli dixit: '
151   3|            fuerat, ut tu fuisses res Alexander et non fuisses subiectus
152   3|          tibi dona regalia.' Gaudens Alexander dixit: 'Eamus ad Alexandrum
153   3|          issent per viam et vidisset Alexander altos montes pertingere
154   3|             dixit: 'Veritatem dicis, Alexander.' Qui ubi audivit nomen
155   3|        Antigonus nomen est mihi, non Alexander.' At illa: 'Ego ostendo
156   3|            Ego ostendo tibi, quomodo Alexander es.' Introduxitque eum cubiculum
157   3|          pallescere et contremiscere Alexander. Et illa: 'Quare mutatus
158   3|              e Candacis. Unde scias, Alexander, quia nullomodo debet elevari
159   3|            quid facere potueras?' Et Alexander: 'Quia traditus sum per
160   3|         dixit: 'O mater, verum, quia Alexander direxit abstrahens uxorem
161   3|              recipiat pro eo dolorem Alexander.' Candacis dixit: 'Quod
162   3|           portansque secreto dixit: 'Alexander, non ostendis in hoc aliquam
163   3|    occidantur pro te filii mei?' Cui Alexander: 'Dimitte me ire loqui cum
164   3|             si me occidis hic, habet Alexander rex multos missos meliores
165   3|              illis dixit mihi: 'Ave, Alexander.' Et ego: 'Quis es tu, domine?'
166   3|            eis talem epistolam: 'Rex Alexander ad Amazones gaudium. Pugnam,
167   3|               Relegit hanc epistolam Alexander et risit. Scripsit hance
168   3|           eum illi. Cum vidisset eum Alexander, miratus est. Et iussit
169   3|            exeas de hoc seculo.' Cui Alexander: 'Dic mihi, quomodo?' Dixit
170   3|           hoc signum.' Audiens autem Alexander tristis effectus est et
171   3|            in tempore, ut percuteret Alexander Iolum in capud non habentem
172   3|            qui diligebat eum.~ ~ 33. Alexander autem consiliavit cum amicis
173   3|            Quando autem hoc scripsit Alexander, facta sunt tonitrua et
174   3|     fortissimi milites.' Hoc audito [Alexander] precepi cito talia facere
175   3|        moreretur. Cum autem sedisset Alexander in convivio cum principibus
176   3|        steterunt, ut viderent finem. Alexander autem voluit vomere, quaesivit
177   3|             in tali dolore vexaretur Alexander, totam noctem duxit insomnem.
178   3|          vero die, cum intellexisset Alexander dolorem suum et vidisset
179   3|             Scitote, quia male habet Alexander.' Et exspectabant adventum
180   3|             me miseram, dimittis me, Alexander, et vadis temed ipsum occidere.'
181   3|        nomine; vidit, quia moreretur Alexander. Cogitavit in corde suo,
182   3|        seniorem nostrum.' Quid fecit Alexander? Precepit militibus suis,
183   3|        lectum Alexandri dixit illi: 'Alexander, Filippus, pater vester,
184   3|             poterit?' Tunc erexit se Alexander et sedit. Percuciens pectus
185   3|              coepit dicere: 'Heu me, Alexander moritur et Macedonia minuetur.'
186   3|            nobis, ubi nos dimittis.' Alexander sepius suspirans et plorans
187   3|              plorando: 'O fortissime Alexander, non occidisti tantos in