I

Unam vidit apem cum secum diceret aeger

Vergilius: "Sic ista tepet tibi bruma, Tarentum?

sic mihi terrarum super omnes, angule, rides?

sic, flumen, glacie consistis, dulce Galaesi?

5

Quid faciam, vati nimium confisus amico?"

Hos apis abrumpit tantillo murmure questus.

Nempe querebatur vernum sibi desse teporem

extremas operis cupienti excudere ceras,

spargeret ut rorem post sacrum protinus ignem.

10

Illo Vergilium nam tempore rura canentem

abdiderat quae tranquillo canit aequore Siren

multaque Parthenope (didicit nam cuncta) docebat.

Septima venit hiems, cum iam sub fine laborum

adiceret triplici caelestia dona libello.

15

Tum caelum contraxit hiems, et frigidus imber

vocales prohibebat apes erumpere tectis.

At Lacedaemonium tristis petit ille Tarentum,

hibernam, te vate, rosam visurus, Horati.

Oebaliae squalebat ager sub turribus, Aulon

20

candebat nivibus, velabat crusta Galaesum.

A! vere dicetur hiems ignava poetae!

Nam paucos primo mandabat mane tabellis

versiculos, nec erat quod vespere lamberet ursa.

Dein horrere dies inaratam postera ceram

25

et stilus usque suum frustra prescindere campum.

Quid, cum iam libros coepit sibi poscere pumex?

Nam perhibebatur victrici saepe liburna

Caesar ad Ausonium iam festinare triumphum;

et perfecta velit libare Georgica Caesar.

30

Solus Vergilius saltus lustrabat et agros

increpitans Zephyrum: "Quid tantum flare moraris?"

Hinnitum tollens Aquilo respondet acutum.

Tandem vidit apem: nec erat tum cernere torpentem

inter palliolum manibus: se comit et ornat

35

cruribus, ut flores adeat permunda politos.

"Ver ubinam, virgo, tibi?" Vixdum dixerat, ecce

dirigit illa volans gressum dubitantis ad hortum,

qua dabat intexta cancellus arundine rarus

non aditum, vates, ipsi tibi: tu fore servas.

40

At per transennam te cognovere tuentem

quotquot apes circum violas inde usque metebant.

Evasere aliae ringentis ab ore leonis,

destiterunt siccare aliae lacrimas narcissi,

ediderunt omnes magno cum murmure cantum.

45

Unus in horrenti ridebat hic hortulus agro:

ridebant flores Borean in monte gementem

atque imitabantur nivis ipsa veste colorem

securi: niveaque senex per gramina barba

reptat, et hic fulcit pendentia lilia iunco,

50

hic paleis operit rugosam frigore caltham,

hic cratem tendit duplici super amite virgeam,

ut possit gelidas contemnere flosculus auras:

falx est in manibus: curva secat arida falce.

Saturnum dicas alium, qui fallat agello

55

abditus et casula natum per cuncta meantem.

Hic immortalem sustentat melle senectam.

At caelique marisque volat per caerula circum

luppiter, et terras gelidis quatit undique ventis.

Nequiquam: paleis vetulus sua regna tuetur

60

exiguis olitor, florum pater atque apium rex.