Lucus Aricina croceum de fronde videtur

exhalare diem, subeuntque crepuscula caelo.

Iam non purpurea variat lacus aequora luce;

Vesper opacatis tremulus nunc murmur in undis

5

lene ciet; late resonant asionibus alni.

En pia reptat anus, vetulo comitante, domumque

sub noctem redeunt. Domus est in limine silvae

et media in dumis paleae casa tecta maniplis.

"Hora subit" pia dicit anus, "qua Virbius artis

10

ex hederis caput ignoti deus exserit antri

cautus, et ingentes sensim nigrescere truncos

ac similem nebulae fumantem prospicit umbram.

Olli intus thalamus lychno cristallinus ardet

perpetuo: cubat ille dies vitamque priorem

15

somniat et rapitur furiis immotus equorum.

Assidet et lento blanditur carmine nympha

Egeria et madidam frontem solatur anhelo.

Nocte deam sequitur deus, et, cum luna renidet,

per lucum tacitis videas vestigia flammis

20

gliscere et immortale potes deprendere murmur,

quale sonant crebrae percusso marmore guttae.

Sed vagus obscurusque per interlunia lustrat

assidue silvam gemitu loca flebilis implens".

Haec memorans tecto successerat. Ecce sub ipsa

25

forma casa conspecta viri. "Recludite portam

meque" ait "hospitio miserum dapibusque iuvate".

Forma erat humana maior, vox triste sonabat

nescioquid. Stupuere senes atque "Hospes, haveto",

dixit anus, "concede intro" dextraque prehenso

30

anteit. Apparet nigro domus illita fumo

stellaeque a patula mediae micuere fenestra.

Hanc nactus tacitas hospes circumtulit omnes

per dumos acies perque atra silentia luci

multa agitans: clare quem iam fulgente lucerna

35

haerentem ut pura videre in nocte, subinde

quaesivere oculos oculi digitusque labellis

st ait impressus. Tandem conversus et ora

et latos pavidis umeros oculosque flagrantes,

quos silva tremulisque putes horrescere ramis,

40

mirari dedit ac pharetram venantis et arcum.

"Quisquis es" inquit anus "nostro succedere tecto

et dignate domum praesens invisere castam,

aequus ades, precor, aequus abi, de te male nunquam

si meriti, silvam veriti si laedere, vestram

45

si, bone, ne ipsa quidem violavit pupula sedem".

Sic ait et palmis orabat uterque supinis.

"Iam taceas: quid opus verbis? tibi tessera detur.

Aspicite, at visum nusquam vidisse putate".

Haec hospes: tremuloque senex haec adicit ore:

50

"Quem te, hospes (multis nam gaudes, sancte, vocari

nominibus, quorum hoc laudas, hoc tempore temnis),

da quo nos igitur, nequis forte inscius erret

nomine..." "Scitis enim" rapidus sic hospes, et ictam

insonuit palma et tremefecit pondere mensam.

55

"Vae vos ... sed moniti cautique tacenda tacete.

Cur autem cessas nec donis sedula mensam

instruis oblito, iamdudum, mater, aventi,

quae procul in vita delectavere priore?

Nec mihi liba manus durat per inhospita silvae

60

ulla nec ulla dapes mihi mollit flamma paratas".