Nec mora: festinant. Dependens perna camino

tollitur: hinc partem resecat vetus ordine coniunx

et minuit cultro sordes ornatque patellam;

dein foliis mensam ficulnis sternit et affert

65

succinctus raphanos et pocula sistit et atram

sustinet et manibus testam vix atque genus vi.

It, redit: at properata gemens anus ignibus infert

liba foci: raucum flabellis urguet ahenum;

imperitatque viro: nunc hoc, nunc admonet illud.

70

Iam fruitur dapibus, iam dulci proluit hospes

corda mero: veniamque epulis anus orat inemptis,

mala memor coniunx apponit et impiger uvam.

         "Non indigna deo" satur ille ait "hospite cena

gaudentem silvis variaque ambage beavit".

75

Cui vetulus: "Macte hoc igitur, quicquid fuit, esto,

non dedignatus mensam deus" inquit "acernam".

"Hospes, ain vero? quippe, inquam: nulla sepulcri

ara manet, nulla terra cohibebor humatus".

Sic ait, at fronti rugas obduxerat. Illi

80

multa diu taciti secum tum volvere, secum

mirari sacro perculsi corda pavore,

quod deus aeternos maereret nectaris haustus

nostraque divina traheretur fronte senectus.

Ecce hospes subito exclamans: "Age vive! quid autem?

85

Nonne mihi luci securis quercubus horrent?

nonne cavum tutis antrum me amplectitur umbris?

Et mea sunt, oculi mihi quae videre, nec ulla

lex humana tenet; non ullo fundit aratro

terra cibum, latices non ulla vinea falce.

90

Conspectus nulli, similis circumvagor Euri,

ceu Sol indeprensus et avius omnia lustro,

et nascor moriorque, alius sum semper et idem.

Si modo cornipedum liceat vitare tumultus!

si modo quis propriam supera illam luce dicaret

95

usque deam, ut noctes uni mihi pulcra niteret

et dum cuncta silent, claro penderet in antro!"

Haec loquitur: vetuli pendent ex ore loquentis

votaque suscipiunt taciti tacitique precantur,

cum cernunt simul expallescere. Semita nempe

100

et properante sonat late pede campus equorum.

Declinant oculos, convertunt. Assidet hospes

nullus: ab obscuro lucebant sidera caelo,

mensa aliqua, mirum, patera ridebat et auro.

Ingruit ac strepitus, propius rapit ungula turmam.

105

Consistunt equites: "Ehodum!" clamatur "adeste

vidistisne ferum vultu pharetraque minacem

forte virum?" Vidisse virum negitavit uterque.

"Quo sacer ille mihi similis dilabitur undae,

avolat ut somnus tenuisque efflatur ut aura,

110

Laureolus? ne illi praesto reor esse Lavernam!

nonne expilatam dicas gaudere Dianam?

Sed mihi pileolum nequiquam publicus optem,

inveniet si aliud corvorum ventre sepulcrum!"

His dictis abeunt. Ignaro corde revertunt

115

instaurantque senes epulas et vina nitenti

de patera fundunt, te votis rite vocantes

cultorem nemorum nymphaeque potentis alumnum,

uno iam functus qui bis vir Virbius aevo

immortalis agis, divae satiatus amore.

120

        Et procul inde equitum strepitu cava terra resultat

ac stupet insolitum nox intempesta sonorem.