Expectat; nec mente dapes depellit inanes

longaque ieiunus celebrat convivia secum.

Auscultat: quid? nonne fores crepuere? quid? umbra

nonne micat? solidam sed noctem continuat nox.

65

Ast iam nec quaerit caeco solatia ventri

nec lucem tantum reseratis postibus optat,

non patrias optat tantum sibi redditus oras:

arma cupit, cupit arma furens; procul agmina cogit,

infrenos equites formidatasque sagittas.

70

Quin caesis iterum Gaetulo litore turmis,

protinus aeriis existit ab Alpibus alter

Hannibal atque urbem ferro populatur et igni.

Tum vero, ut mentem vana de caede resumpsit,

olli radebat siccas sitis arida fauces.

75

Stratus humi querulam taciturna per omnia guttam

auribus hausit iners; nec primum credere passus

obturat digitis aures avidasque moratur.

Mox sensim laxavit hians iter: ecce per umbram

putrida prorupto singultu gutta cadebat.

80

Repere tum coepit, sicca si lambere lingua

udam detur humum, si iam contingat aventi

deciduo patulas fauces supponere rori.

Reptabat genubus sonitus vestigia rauci

aure legens, tacitam quae singultata per umbram

85

ducebant caecis cludebantque latebris

exanimum: tandem labris procumbit hiulcis

aridus. Ast querulum recidens prope gutta sonabat.

Ille autem in solis positum se viderat absens

desertisque locis, nudaque iacebat harena.

90

Fluxerat illi omnis siccato gutture sanguis.

Pantheraene lacer saevo seu dente leonis,

incertum: procul obscenae baubantur hyaenae.

Nox erat an nimium praestringit lumina sidus?

At fons haud longe querula crystallinus unda

95

visus abesse. Ter ille caput conatus et aegrum

tollere corpus humo et cubito fulcire, ter haesit.

Interea lunae quaedam surgebat imago,

quae loca suffiret nebulis et sulphure late.

Tum coram vidit virides astare columnas

100

et patulo patrias agnovit vertice palmas;

aera camelorum resonant ubi pendula collis,

udum ubi fons unda subterlabente papyros

murmur agit: notis miscentur vocibus aurae.

Tum dirae facies illum clamare volentem

105

continuo cohibent; Numidis nam saeptus Hiempsal

ipse suis, palma visus sedisse sub alta.

Ille viam rivo longam solatur et umbra

applicitus trunco; quin procubuere cameli

et Numidae circum per gramina membra dederunt.

110

Quos omnes notosque viros torvosque camelos

in se conversos et defixisse videbat

in se reflexis oculos cervicibus uno.

Unus aquam longis gelidam ducebat Hiempsal

haustibus, et nondum tacitus respexerat; at iam

115

cervices flexas oculis oculosque secutus,

vertere se coepit: subito cum gurgite palmae

corruerunt haustae; rarescunt litore formae;

nullum litus erat: notoque in carcere caecum

singultim recidens hinc illinc gutta vocabat.

120

Nequiquam: vincti sunt artus compede mortis.

Vivit dira sitis; resonant singultibus aures.

Immo age: nec prope nec procul inde tumultus equorum

ingruit: ipse fugit per inhospita tesca rapitque

verbere cornipedem; sequitur cita turma citatum.

125

Arduus ille micat; volat usque volantibus illis:

sed pigrior mutare pedes equus, atque reniti:

extremum sistit saxeo compar ostento.

Tum properare pedes; tum ferrum stridere; clamat;

et lucem rapit atque eliso gutture linquit.

130

"Ten mihi sex vixisse dies?" ita servus, et angit:

"Durus eras," inquit "sed durior, Hercule, Roma est".