IntraText Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library | Search |
Carolus Ruaeus Praefatio editionis operum Virgilii Concordances (Hapax - words occurring once) |
bold = Main text Par.grey = Comment text
1 | ab 2 III| meis consilia plerumque accederent Petri Danielis Huetii, cujus 3 III| parùm tutum ac facilem ipsi aditum aperire? Potuit ad veram 4 V| primis curis exciderant, adjecta aut emendata; tum verò imprimis 5 I| verò primos juvenum conatus adjuvare non à suâ dignitate alienum 6 I| scriberent gratiâ, nullo admodum in loco ac numero habuerint. 7 IV| parùm feliciter enodatis: advocata etiam interdum subsidia 8 I| explanârunt, hoc in omni ætate familiare vitium: ut se 9 | alia 10 | aliarum 11 I| adjuvare non à suâ dignitate alienum duceret, vix è totâ interpretum 12 | aliis 13 | alios 14 | aliquando 15 | aliquid 16 | aliquis 17 I| interpretum gente unus atque alter inventus est. Idcirco hanc 18 I| Montauserii Dux; quantò regii alumni indolem ad pernoscenda veterum 19 V| viri omnibus, qui literas amant, luctuosa mors; memoria 20 III| aliquid possit; effecit amicitiæ suæ lenociniis, communicatis 21 III| tutum ac facilem ipsi aditum aperire? Potuit ad veram eruditionem 22 IV| quidem errores notare nolim asperiùs, qui excusari meos peto. 23 IV| interdum subsidia aliarum atrium ac disciplinarum, ne Grammaticum 24 IV| quisquis eos aliquando attigerit; quorum quidem errores notare 25 I| familiare vitium: ut se primùm, auctorem deinde suum, illustrandos 26 III| Bossuetius? Horum ego monitis, auctoritati, prudentiæ non decederem, 27 | autem 28 III| Episcopus Condomiensis, Jacobus Benignus Bossuetius? Horum ego monitis, 29 III| Condomiensis, Jacobus Benignus Bossuetius? Horum ego monitis, auctoritati, 30 II| Virgilii explanatione præter brevitatis nitorisque studium, id imprimis 31 I| partem, propè depositam à cæteris, tantò studiosiùs suscipi 32 III| doctrinæ famâ multum apud cæteros, et morum suavitate plus 33 III| vim præ se semper tulit, Carolus Sanctamauræus Montauserii 34 V| luctuosa mors; memoria chara semper et jucunda futura 35 I| voluit, qui est ab rege Christianissimo Serenissimi Delphini institutioni 36 III| Principis moribus tantam, non civilis modò militarisque prudentiæ, 37 I| viris et maximarum rerum cognitione jam imbutis, qui levia et 38 I| satis exigui multa et magna commentationum volumina placere possent; 39 III| regnique sui spes omnes unicè commisit? Præsertim cùm curis meis 40 II| mihi proposui; publicis commodis, non meæ me laudi servire. 41 I| jam imbutis, qui levia et communia fastidirent. Qui verò primos 42 III| amicitiæ suæ lenociniis, communicatis etiam mecum notis in Virgilium 43 II| verborum, etiam eorum copia compararetur. In notis, neglexi nihil, 44 IV| explicandis ex fide historiæ compluribus locis, obscuris priùs, aut 45 I| Qui verò primos juvenum conatus adjuvare non à suâ dignitate 46 III| excultissimus, Episcopus Condomiensis, Jacobus Benignus Bossuetius? 47 III| non optima quæque præsidia conquirere vir divinis humanisque doctrinis 48 III| Præsertim cùm curis meis consilia plerumque accederent Petri 49 III| institutum, ex iisdem ipsis consilii auctoribus existimare jam 50 V| triginta diligentissimè contexuerit. Cujus viri omnibus, qui 51 II| duxi modum; primùm ut esset continua; ne, dum omitto facilia, 52 II| sensumque verborum, etiam eorum copia compararetur. In notis, 53 | cui 54 IV| pressè strictèque versatus, cujusmodi querelæ jam ad me delatæ 55 III| plerumque accederent Petri Danielis Huetii, cujus in moderandis 56 III| auctoritati, prudentiæ non decederem, quibus Rex sapientissimus 57 III| impositum quantâ fide perfecerim declarabit fructus, ut spero, non mediocris 58 | deinde 59 IV| cujusmodi querelæ jam ad me delatæ sunt; is me, non Geographum, 60 I| Christianissimo Serenissimi Delphini institutioni præpositus, 61 I| Idcirco hanc partem, propè depositam à cæteris, tantò studiosiùs 62 IV| Grammaticum egisse tantùm dicerer: quibus tamen in singulis 63 II| non nulla etiam, ut fit, difficilia præterirem: tum ut expedita 64 I| conatus adjuvare non à suâ dignitate alienum duceret, vix è totâ 65 V| editionem suam ex MSS. triginta diligentissimè contexuerit. Cujus viri 66 IV| subsidia aliarum atrium ac disciplinarum, ne Grammaticum egisse tantùm 67 III| præsidia conquirere vir divinis humanisque doctrinis excultissimus, 68 III| sunt partes. Is, cùm et doctrinæ famâ multum apud cæteros, 69 III| conquirere vir divinis humanisque doctrinis excultissimus, Episcopus 70 I| à suâ dignitate alienum duceret, vix è totâ interpretum 71 II| His ego auctoribus ac ducibus, in hâc Virgilii explanatione 72 | dum 73 II| interpretationis optimum esse duxi modum; primùm ut esset continua; 74 I| dignitate alienum duceret, vix è totâ interpretum gente unus 75 III| Montauserii Dux; potuit is ad eandem sapientiam parùm tutum ac 76 V| Hâc septitâ editione, tum alia multa, quæ primis 77 V| restitutus: cùm ille novissimam editionem suam ex MSS. triginta diligentissimè 78 III| apud me aliquid possit; effecit amicitiæ suæ lenociniis, 79 IV| disciplinarum, ne Grammaticum egisse tantùm dicerer: quibus tamen 80 | ejus 81 V| exciderant, adjecta aut emendata; tum verò imprimis textus 82 IV| priùs, aut parùm feliciter enodatis: advocata etiam interdum 83 | eorum 84 III| doctrinis excultissimus, Episcopus Condomiensis, Jacobus Benignus 85 IV| attigerit; quorum quidem errores notare nolim asperiùs, qui 86 III| aperire? Potuit ad veram eruditionem non optima quæque præsidia 87 I| volumina placere possent; aut eruditis viris et maximarum rerum 88 II| esse duxi modum; primùm ut esset continua; ne, dum omitto 89 | eum 90 V| multa, quæ primis curis exciderant, adjecta aut emendata; tum 91 III| divinis humanisque doctrinis excultissimus, Episcopus Condomiensis, 92 IV| notare nolim asperiùs, qui excusari meos peto. Sanè opera non 93 I| intelligentiam interdum satis exigui multa et magna commentationum 94 III| ipsis consilii auctoribus existimare jam nunc licet. Qui enim 95 II| difficilia præterirem: tum ut expedita poëticis numeris versuum 96 I| hominibus, qui scripta veterum explanârunt, hoc in omni ætate familiare 97 II| ducibus, in hâc Virgilii explanatione præter brevitatis nitorisque 98 IV| inutilis à me posita est in explicandis ex fide historiæ compluribus 99 I| qualiacumque subsidia, publica facere etiam visum est.~ ~ 100 IV| interpretes præstiterim, facilè intelliget, quisquis eos 101 III| sapientiam parùm tutum ac facilem ipsi aditum aperire? Potuit 102 II| continua; ne, dum omitto facilia, non nulla etiam, ut fit, 103 III| partes. Is, cùm et doctrinæ famâ multum apud cæteros, et 104 I| explanârunt, hoc in omni ætate familiare vitium: ut se primùm, auctorem 105 I| imbutis, qui levia et communia fastidirent. Qui verò primos juvenum 106 IV| obscuris priùs, aut parùm feliciter enodatis: advocata etiam 107 II| facilia, non nulla etiam, ut fit, difficilia præterirem: 108 III| fide perfecerim declarabit fructus, ut spero, non mediocris 109 | FUIT 110 V| chara semper et jucunda futura est.~ ~ ~ 111 I| vix è totâ interpretum gente unus atque alter inventus 112 IV| delatæ sunt; is me, non Geographum, aut Philosophum, aut Rhetorem, 113 IV| atrium ac disciplinarum, ne Grammaticum egisse tantùm dicerer: quibus 114 I| eos, quorum scriberent gratiâ, nullo admodum in loco ac 115 I| admodum in loco ac numero habuerint. Aut enim scribere otiosis 116 | hæc 117 | hanc 118 V| multis in locis, ex fide Nic. Heinsii, restitutus: cùm ille novissimam 119 | His 120 IV| est in explicandis ex fide historiæ compluribus locis, obscuris 121 | hoc 122 I| FUIT iis hominibus, qui scripta veterum explanârunt, 123 | Horum 124 III| accederent Petri Danielis Huetii, cujus in moderandis Serenissimi 125 III| præsidia conquirere vir divinis humanisque doctrinis excultissimus, 126 | Idcirco 127 II| non meæ me laudi servire. Igitur versibus interpretationem, 128 I| FUIT iis hominibus, qui scripta veterum 129 III| prudenterque institutum, ex iisdem ipsis consilii auctoribus 130 | ille 131 I| primùm, auctorem deinde suum, illustrandos ornandosque susceperint; 132 I| institutioni præpositus, Illustrissimus Montauserii Dux; quantò 133 I| maximarum rerum cognitione jam imbutis, qui levia et communia fastidirent. 134 III| ne tanto me operi omnino imparem putârim.~ ~ 135 III| quidem mihi à summis viris impositum quantâ fide perfecerim declarabit 136 I| optimus prodesse jam tum inciperet suis, et orbis utilitati 137 | inde 138 I| Dux; quantò regii alumni indolem ad pernoscenda veterum opera 139 III| nunc licet. Qui enim in informandis maximi Principis moribus 140 I| Christianissimo Serenissimi Delphini institutioni præpositus, Illustrissimus 141 III| autem scitè prudenterque institutum, ex iisdem ipsis consilii 142 IV| Virgilii interpretem esse intelligat.~ ~ 143 I| voluisse, quibus ad libelli intelligentiam interdum satis exigui multa 144 I| orbis utilitati natum se intelligeret; hæc privatorum ejus studiorum 145 IV| interpretes præstiterim, facilè intelliget, quisquis eos aliquando 146 II| servire. Igitur versibus interpretationem, notas interpretationi subjeci. 147 II| interpretationem, notas interpretationi subjeci. Et eum quidem interpretationis 148 II| interpretationi subjeci. Et eum quidem interpretationis optimum esse duxi modum; 149 IV| aut Rhetorem, sed Virgilii interpretem esse intelligat.~ ~ 150 IV| In quo quid præter alios interpretes præstiterim, facilè intelliget, 151 I| alienum duceret, vix è totâ interpretum gente unus atque alter inventus 152 IV| meos peto. Sanè opera non inutilis à me posita est in explicandis 153 I| interpretum gente unus atque alter inventus est. Idcirco hanc partem, 154 | ipse 155 | ipsi 156 | ipsis 157 III| Episcopus Condomiensis, Jacobus Benignus Bossuetius? Horum 158 V| memoria chara semper et jucunda futura est.~ ~ ~ 159 I| fastidirent. Qui verò primos juvenum conatus adjuvare non à suâ 160 II| publicis commodis, non meæ me laudi servire. Igitur versibus 161 II| neglexi nihil, cujus in legendo Virgilio usus esse aliquis 162 III| possit; effecit amicitiæ suæ lenociniis, communicatis etiam mecum 163 I| cognitione jam imbutis, qui levia et communia fastidirent. 164 I| videntur voluisse, quibus ad libelli intelligentiam interdum 165 | licet 166 V| Cujus viri omnibus, qui literas amant, luctuosa mors; memoria 167 III| militarisque prudentiæ, sed literatæ etiam sapientiæ vim præ 168 II| aliquis posset; nihil ad solam literaturæ ostentationem usurpavi.~ ~ 169 I| gratiâ, nullo admodum in loco ac numero habuerint. Aut 170 V| omnibus, qui literas amant, luctuosa mors; memoria chara semper 171 I| interdum satis exigui multa et magna commentationum volumina 172 I| possent; aut eruditis viris et maximarum rerum cognitione jam imbutis, 173 III| Qui enim in informandis maximi Principis moribus tantam, 174 | meæ 175 | mecum 176 III| declarabit fructus, ut spero, non mediocris inde percipiendus. Quàm 177 III| commisit? Præsertim cùm curis meis consilia plerumque accederent 178 V| literas amant, luctuosa mors; memoria chara semper et jucunda 179 | meos 180 III| tantam, non civilis modò militarisque prudentiæ, sed literatæ 181 III| Danielis Huetii, cujus in moderandis Serenissimi Principis studiis 182 III| moribus tantam, non civilis modò militarisque prudentiæ, 183 | modum 184 III| Benignus Bossuetius? Horum ego monitis, auctoritati, prudentiæ 185 III| informandis maximi Principis moribus tantam, non civilis modò 186 V| literas amant, luctuosa mors; memoria chara semper et 187 III| multum apud cæteros, et morum suavitate plus apud me aliquid 188 V| novissimam editionem suam ex MSS. triginta diligentissimè 189 V| imprimis textus ipse Virgilii, multis in locis, ex fide Nic. Heinsii, 190 III| Is, cùm et doctrinæ famâ multum apud cæteros, et morum suavitate 191 I| suis, et orbis utilitati natum se intelligeret; hæc privatorum 192 II| compararetur. In notis, neglexi nihil, cujus in legendo 193 V| multis in locis, ex fide Nic. Heinsii, restitutus: cùm 194 IV| singulis si cui videbor nimis pressè strictèque versatus, 195 II| explanatione præter brevitatis nitorisque studium, id imprimis mihi 196 IV| quorum quidem errores notare nolim asperiùs, qui excusari meos 197 IV| attigerit; quorum quidem errores notare nolim asperiùs, qui excusari 198 II| versibus interpretationem, notas interpretationi subjeci. 199 V| Heinsii, restitutus: cùm ille novissimam editionem suam ex MSS. triginta 200 | nulla 201 | nullo 202 II| tum ut expedita poëticis numeris versuum sententia redderetur, 203 I| nullo admodum in loco ac numero habuerint. Aut enim scribere 204 | nunc 205 IV| historiæ compluribus locis, obscuris priùs, aut parùm feliciter 206 II| esset continua; ne, dum omitto facilia, non nulla etiam, 207 | omnes 208 | omni 209 | omnibus 210 | omnino 211 III| quibusdam suis, ne tanto me operi omnino imparem putârim.~ ~ 212 III| ad veram eruditionem non optima quæque præsidia conquirere 213 II| quidem interpretationis optimum esse duxi modum; primùm 214 I| videbat: atque ut Princeps optimus prodesse jam tum inciperet 215 I| jam tum inciperet suis, et orbis utilitati natum se intelligeret; 216 II| redderetur, plano rectoque ordine, verbis totidem aliis; ut 217 I| deinde suum, illustrandos ornandosque susceperint; eos, quorum 218 II| nihil ad solam literaturæ ostentationem usurpavi.~ ~ 219 I| habuerint. Aut enim scribere otiosis videntur voluisse, quibus 220 I| inventus est. Idcirco hanc partem, propè depositam à cæteris, 221 III| Principis studiis secundæ sunt partes. Is, cùm et doctrinæ famâ 222 III| spero, non mediocris inde percipiendus. Quàm sit autem scitè prudenterque 223 III| viris impositum quantâ fide perfecerim declarabit fructus, ut spero, 224 I| regii alumni indolem ad pernoscenda veterum opera propensiorem 225 IV| asperiùs, qui excusari meos peto. Sanè opera non inutilis 226 III| consilia plerumque accederent Petri Danielis Huetii, cujus in 227 IV| me, non Geographum, aut Philosophum, aut Rhetorem, sed Virgilii 228 I| commentationum volumina placere possent; aut eruditis viris 229 II| versuum sententia redderetur, plano rectoque ordine, verbis 230 III| cùm curis meis consilia plerumque accederent Petri Danielis 231 III| cæteros, et morum suavitate plus apud me aliquid possit; 232 II| præterirem: tum ut expedita poëticis numeris versuum sententia 233 IV| opera non inutilis à me posita est in explicandis ex fide 234 I| commentationum volumina placere possent; aut eruditis viris et maximarum 235 II| Virgilio usus esse aliquis posset; nihil ad solam literaturæ 236 III| suavitate plus apud me aliquid possit; effecit amicitiæ suæ lenociniis, 237 III| literatæ etiam sapientiæ vim præ se semper tulit, Carolus 238 I| Serenissimi Delphini institutioni præpositus, Illustrissimus Montauserii 239 III| spes omnes unicè commisit? Præsertim cùm curis meis consilia 240 III| eruditionem non optima quæque præsidia conquirere vir divinis humanisque 241 IV| præter alios interpretes præstiterim, facilè intelliget, quisquis 242 II| etiam, ut fit, difficilia præterirem: tum ut expedita poëticis 243 IV| singulis si cui videbor nimis pressè strictèque versatus, cujusmodi 244 V| editione, tum alia multa, quæ primis curis exciderant, adjecta 245 I| communia fastidirent. Qui verò primos juvenum conatus adjuvare 246 I| propensiorem videbat: atque ut Princeps optimus prodesse jam tum 247 IV| compluribus locis, obscuris priùs, aut parùm feliciter enodatis: 248 I| natum se intelligeret; hæc privatorum ejus studiorum qualiacumque 249 I| atque ut Princeps optimus prodesse jam tum inciperet suis, 250 I| est. Idcirco hanc partem, propè depositam à cæteris, tantò 251 I| pernoscenda veterum opera propensiorem videbat: atque ut Princeps 252 II| studium, id imprimis mihi proposui; publicis commodis, non 253 III| percipiendus. Quàm sit autem scitè prudenterque institutum, ex iisdem ipsis 254 I| studiorum qualiacumque subsidia, publica facere etiam visum est.~ ~ 255 II| imprimis mihi proposui; publicis commodis, non meæ me laudi 256 III| me operi omnino imparem putârim.~ ~ 257 | quæ 258 III| veram eruditionem non optima quæque præsidia conquirere vir 259 I| privatorum ejus studiorum qualiacumque subsidia, publica facere 260 III| mediocris inde percipiendus. Quàm sit autem scitè prudenterque 261 III| à summis viris impositum quantâ fide perfecerim declarabit 262 I| Illustrissimus Montauserii Dux; quantò regii alumni indolem ad 263 IV| strictèque versatus, cujusmodi querelæ jam ad me delatæ sunt; is 264 | quibusdam 265 | quid 266 | quisquis 267 | quo 268 II| sententia redderetur, plano rectoque ordine, verbis totidem aliis; 269 II| numeris versuum sententia redderetur, plano rectoque ordine, 270 I| suscipi voluit, qui est ab rege Christianissimo Serenissimi 271 I| Montauserii Dux; quantò regii alumni indolem ad pernoscenda 272 III| Rex sapientissimus suas regnique sui spes omnes unicè commisit? 273 I| eruditis viris et maximarum rerum cognitione jam imbutis, 274 V| locis, ex fide Nic. Heinsii, restitutus: cùm ille novissimam editionem 275 III| prudentiæ non decederem, quibus Rex sapientissimus suas regnique 276 IV| Geographum, aut Philosophum, aut Rhetorem, sed Virgilii interpretem 277 III| se semper tulit, Carolus Sanctamauræus Montauserii Dux; potuit 278 IV| qui excusari meos peto. Sanè opera non inutilis à me 279 III| prudentiæ, sed literatæ etiam sapientiæ vim præ se semper tulit, 280 III| Dux; potuit is ad eandem sapientiam parùm tutum ac facilem ipsi 281 III| non decederem, quibus Rex sapientissimus suas regnique sui spes omnes 282 I| intelligentiam interdum satis exigui multa et magna commentationum 283 III| percipiendus. Quàm sit autem scitè prudenterque institutum, 284 I| numero habuerint. Aut enim scribere otiosis videntur voluisse, 285 I| susceperint; eos, quorum scriberent gratiâ, nullo admodum in 286 I| FUIT iis hominibus, qui scripta veterum explanârunt, hoc 287 III| Serenissimi Principis studiis secundæ sunt partes. Is, cùm et 288 II| totidem aliis; ut præter vim sensumque verborum, etiam eorum copia 289 II| poëticis numeris versuum sententia redderetur, plano rectoque 290 V| Hâc septitâ editione, tum alia multa, 291 II| commodis, non meæ me laudi servire. Igitur versibus interpretationem, 292 | si 293 IV| dicerer: quibus tamen in singulis si cui videbor nimis pressè 294 | sit 295 II| aliquis posset; nihil ad solam literaturæ ostentationem 296 III| perfecerim declarabit fructus, ut spero, non mediocris inde percipiendus. 297 III| sapientissimus suas regnique sui spes omnes unicè commisit? Præsertim 298 IV| cui videbor nimis pressè strictèque versatus, cujusmodi querelæ 299 III| moderandis Serenissimi Principis studiis secundæ sunt partes. Is, 300 I| intelligeret; hæc privatorum ejus studiorum qualiacumque subsidia, publica 301 I| depositam à cæteris, tantò studiosiùs suscipi voluit, qui est 302 II| præter brevitatis nitorisque studium, id imprimis mihi proposui; 303 I| juvenum conatus adjuvare non à suâ dignitate alienum duceret, 304 | suæ 305 | suam 306 | suas 307 III| multum apud cæteros, et morum suavitate plus apud me aliquid possit; 308 II| interpretationem, notas interpretationi subjeci. Et eum quidem interpretationis 309 | sui 310 III| Atque id quidem mihi à summis viris impositum quantâ fide 311 I| illustrandos ornandosque susceperint; eos, quorum scriberent 312 I| cæteris, tantò studiosiùs suscipi voluit, qui est ab rege 313 | suum 314 | tamen 315 III| maximi Principis moribus tantam, non civilis modò militarisque 316 III| Virgilium quibusdam suis, ne tanto me operi omnino imparem 317 I| propè depositam à cæteris, tantò studiosiùs suscipi voluit, 318 IV| disciplinarum, ne Grammaticum egisse tantùm dicerer: quibus tamen in 319 V| emendata; tum verò imprimis textus ipse Virgilii, multis in 320 I| dignitate alienum duceret, vix è totâ interpretum gente unus atque 321 II| rectoque ordine, verbis totidem aliis; ut præter vim sensumque 322 V| novissimam editionem suam ex MSS. triginta diligentissimè contexuerit. 323 III| sapientiæ vim præ se semper tulit, Carolus Sanctamauræus Montauserii 324 III| eandem sapientiam parùm tutum ac facilem ipsi aditum aperire? 325 III| regnique sui spes omnes unicè commisit? Præsertim cùm 326 | unus 327 II| literaturæ ostentationem usurpavi.~ ~ 328 II| cujus in legendo Virgilio usus esse aliquis posset; nihil 329 I| inciperet suis, et orbis utilitati natum se intelligeret; hæc 330 III| aditum aperire? Potuit ad veram eruditionem non optima quæque 331 II| plano rectoque ordine, verbis totidem aliis; ut præter 332 II| ut præter vim sensumque verborum, etiam eorum copia compararetur. 333 IV| nimis pressè strictèque versatus, cujusmodi querelæ jam ad 334 II| me laudi servire. Igitur versibus interpretationem, notas 335 II| expedita poëticis numeris versuum sententia redderetur, plano 336 I| veterum opera propensiorem videbat: atque ut Princeps optimus 337 IV| tamen in singulis si cui videbor nimis pressè strictèque 338 I| Aut enim scribere otiosis videntur voluisse, quibus ad libelli 339 III| quæque præsidia conquirere vir divinis humanisque doctrinis 340 II| nihil, cujus in legendo Virgilio usus esse aliquis posset; 341 III| communicatis etiam mecum notis in Virgilium quibusdam suis, ne tanto 342 V| diligentissimè contexuerit. Cujus viri omnibus, qui literas amant, 343 I| subsidia, publica facere etiam visum est.~ ~ 344 I| in omni ætate familiare vitium: ut se primùm, auctorem 345 I| dignitate alienum duceret, vix è totâ interpretum gente 346 I| scribere otiosis videntur voluisse, quibus ad libelli intelligentiam 347 I| tantò studiosiùs suscipi voluit, qui est ab rege Christianissimo 348 I| et magna commentationum volumina placere possent; aut eruditis